donderdag 13 september 2012

The La La Lies en DeWolff * 13 september 2012, Tivoli - Utrecht



Setlist The La La Lies:
Melanie, Poor Man's Son, Coversation Breakdown, Drive, Rambling Man, The Other Side, One Track Mind, Memory Lane, Sorry en Lies.
Setlist DeWolff:
Evil and the Midnight Sun, The Only Thornless Rose, Devil's Due, Yellow Rat Magic Blues, Voodoo Mademoiselle, Crumbling Heart, Don't You Go Up The Sky, The Pistol en Gold and Seaweed.


The La La Lies openden verdienstelijk


Mooi overzicht van bovenaf in een goed gevuld Tivoli

Samen met Hans naar DeWolff in Tivoli. Op het busstation aangekomen sloot Wilfred zich bij ons aan en later kwamen Vincent en Sikko er ook nog bij. Tiske en Armand maakten de groep compleet en ik ging met Hans en laatste twee lekker vooraan staan toen de The La La Lies begonnen. Wel lollig, jonge gasten die wel pasten in de avond van retro rock. Een mengelmoes The Who, Stones en Foo Fighters en eerlijk gezegd zaten de nummers goed in elkaar. Ondertussen stroomde Tivoli aardig vol en was ik zeer benieuwd naar De Wolff. Enkele keren eerder had ik al eens naar ze toe willen gaan maar elke keer kwam het om één of andere reden niet van.


De drie bandleden, Robin Piso (orgel, zang, bas), Luka van de Poel (drums) en Pablo van de Poel (gitaar, zang)


Het Hammond orgel

Nou daar heb ik nu spijt van, wat een optreden! Heerlijke jaren 70 rock en het ging er goed op los op z'n tijd. Eigenlijk ongelofelijk dat zulke jonge gasten deze muziek (kunnen) maken. Een opstelling met allerlei "oude" apparatuur en een Hammond orgel. Deep Purple, Led Zeppelin en Ten Years After (The Pistol!) kwamen in een soort tijdmachine voorbij maar wel allemaal in zelf geschreven nummers. Af en toe een lekker overstuurd gitaar, microfoons uit de oude doos en diverse solo's en vreemde geluiden (ala Whole Lotta Love), alles kwam voorbij. Diverse keren ontstond er een stevige pit, helaas moest één gast een ander voor zijn hoofd timmeren. Zonder na te denken greep ik 'm vast en trok hem weg. De security nam beide jongens mee. Aan het eind van het behoorlijk lange optreden, het was inmiddels half twaalf, sprong zanger/gitarist Pablo van de Poel nog even tussen het publiek en liet zich crowdsurfend door de zaal heen voeren. Zeer geslaagd te noemen en dit moeten we nog maar eens een keertje gaan zien!

Pablo van de Poel springt in het publiek aan het eind van het concert


Deze setlist (op de andere kant beschreven) vond ik nog voordat het voorprogramma begon...
Heel bijzonder, waar en van wanneer was deze setlist nu eigenlijk?




Lees ook een review op: 
http://www.soundzmagazine.nl/




Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen