The Night Eternal, Angel Witch en Lucifer * 6 februari 2024, De Helling - Utrecht

 

Setlist The Night Eternal:
Between the Worlds, In Tartarus, Shadow's Servants, Prince of Darkness, Elysion (Take Me Over) en Moonlit Cross.
Setlist Angel Witch:
Death From Andromeda, Atlantis, Dead Sea Scrolls, We Are Damned, Sorcerers, White Witch, The Night Is Calling, Dr. Phibes, Angel of Death, Baphomet en Angel Witch.
Setlist Lucifer:
Ghosts, Midnight Phantom, At The Mortuary, Crucifix (I Burn for You), Leather Demon, The Dead Don't Speak, A Coffin Has No Silver Lining, Wild Hearses, Slow Dance In A Crypt, Coffin Fever, Bring Me His Head, Maculate Heart, California Son en Reaper on Your Heels.

Op weg voor het 1e concert van 2024

Support kwam van The Night Eternal

Eindelijk was het dan zover, het eerste concert van 2024….. Ik was met Hans vanaf station Utrecht centraal naar de Helling gelopen, later op de avond kwam André nog aansluiten. Tot nu toe valt het concertaanbod nogal tegen helaas, ook mijn “thuis” concertzalen de Helling en Tivoli bieden nog niet veel aan in ons geliefde genre. Jammer, maar hopelijk komt er nog wat bij, aan het bezoekersaantal en de bieromzet kan het niet liggen, dat is vanavond ook weer dik in orde. Er waren twee headliners, Angel Witch en Lucifer die vooraf werden gegaan door de support van The Night Eternal. Deze band is in 2018 opgericht in Essen (Duitsland) en was een prima opwarmer. Het Duitse kwintet blinkt uit in authentieke, ouderwetse heavy metal, die met veel gevoel voor stoere ritmes en met smakelijk gitaarwerk wordt gebracht. Het afsluitende Moonlit Cross beviel me heel goed, maar was wel meteen het meest sterke en interessante nummer van de set van vanavond.

Vuisten in de lucht

Biertje?

In de pauze werd hier en daar gezellig bijgepraat, er waren weer tal van bekenden vanavond, Dick, Martijn, Liza, Marlous, Koert, Marcel en ik zal er vast en zeker nog een aantal vergeten. De avond werd afgesloten door Lucifer. Best wel een verrassende keuze, qua stijl nogal afwijkend van onze NWOBHM headliner (voor ons in ieder geval dan) van vanavond en ik had het idee dat de meesten wel voor Angel Witch waren gekomen. Gezien de vele shirtjes en spijkerjasjes met patches. Wel grappig om te vermelden is dat Angel Witch ooit begon onder de naam Lucifer, zal dat het verband dan zijn van vanavond? Had beide bands al eens eerder gezien, Angel Witch op Graspop en Lucifer als support van Paradise Lost en beide bands waren we toen niet meegevallen.

Angel Witch

Zanger en gitarist Kevin Heybourne

Toch nog maar een kleine introductie voor diegene die niet bekend is met Angel Witch. Dit is een Britse heavy metal band die in 1976 in Londen werd opgericht. Ondanks dat ze nooit groot succes hebben behaald, staan ze bekend als onderdeel van de vroege jaren 80 stroming New Wave Of British Heavy Metal (NWOBHM). Ze hebben een grote invloed gehad op de toen opkomende thrash-, speed- en andere metal genres. Lucifer (let op, in dit geval dus de voorganger van Angel Witch) bestond oorspronkelijk uit gitarist en zanger Kevin Heybourne, gitarist Rob Downing, drummer Steve Jones en bassist Barry Clements. Lucifer ging uit elkaar en Steve Jones sloot zich aan bij Bruce Dickinson om Speed te vormen. De overblijfselen van Lucifer werden Angel Witch. Het eerste nummer van Angel Witch dat mainstream populair werd, was "Baphomet", dit nummer trok behoorlijk wat aandacht. In 1980 pikte Bronze Records de band op en ze gingen al snel verder met het opnemen en uitbrengen van hun debuutalbum, getiteld Angel Witch. Dit album wordt beschouwd als een van de meest opvallende uit deze nieuwe golf van Britse heavy metal.

Kevin is er bij vanaf de start in 1976

Drummer Fredrik Jansson

Na de release van het album begon de band uit elkaar te vallen. In 1984 werd Angel Witch opnieuw tot leven gewekt, ditmaal met de hulp van bassist Peter Gordelier (ex-Markies De Sade), zanger Dave Tattum en met Dave Hogg die terugkeerde naar de drums. Deze line-up nam het album Screamin ‘n’ Bleedin’ op. In 2012 komt Angel Witch na zesentwintig jaar stilte met een aardige comebackplaat “As Above, So Below” gevolgd in 2019 met het verrassend sterke album “Angel of Light” (ik heb hier zelf een genummerd limited edition van op geel vinyl). Hiermee kwamen de oude tijden tot leven en ondanks de vele line-up wijzigingen klinkt Angel Witch op “Angel Of Light” als vanouds. Dit door het heerlijke gitaarwerk, de pakkende refreinen, maar voornamelijk door Heybourne’s herkenbare, klagende stemgeluid. Angel Witch doet waar het goed in is: heavy metal spelen zonder grenzen te verleggen. Het is dan ook volledig terecht dat vanavond met Death From Andromeda, We Are Damned en The Night Is Calling drie nummers van dit album gespeeld worden.

Heerlijk gitaarwerk

Met veel tempo wisselingen

Van de gereserveerdheid bij ons vooraf was al heel snel niks meer over, wat een heerlijk optreden werd dit. Het dubbele gitaarwerk, dat altijd onderdeel is geweest van de sound van de band, is hier vanavond weer te horen. De gitaarloopjes en solo’s zijn typisch heavy metal. Baanbrekend is het niet, maar het luistert erg lekker weg. De band gaat inmiddels al bijna 50 jaar mee, maar dat mag en kan de pret niet drukken. Ze staan nog steeds garant voor een vermakelijke en degelijke show, met een hoop afwisseling tussen het werk en een aantal heerlijke klassiekers, fijne tempo wisselingen en uitstekende composities. Het blijft natuurlijk een vrij beperkte en ook statische zanger al doet de man het vanavond best goed. Zijn stem herken je uit duizenden en als je te dichtbij staat hoef je niet meer onder de douche. Uiteindelijk is natuurlijk de klassieker Angel Witch als afsluiter van de show en dit nummer blijft nog dagenlang door mijn hoofd spoken. Geweldig optreden!

Lucifer

Wapperende haartjes

Gelukkig was André er ook weer bij vanavond dus het biertempo was weer ouderwets hoog en waren we goed in de stemming toen Lucifer begon. De huidige Lucifer is in 2014 opgericht in Berlijn door frontvrouw Johanna Sadonis en heette toen nog The Oath. Hoewel The Oath in 2014 hun titelloze debuutalbum uitbracht en veel lovende kritieken kreeg ging de band datzelfde jaar uit elkaar. Johanna vormde snel Lucifer om door te gaan met het maken van muziek. Het eerste album van de band, Lucifer I, werd uitgebracht in maart 2016 maar een jaar later verlieten Jennings en Prestidge de band. Sadonis ontmoette haar huidige echtgenoot, de Zweedse multi-instrumentalist Nicke Andersson. Met haar nieuwe songwriting partner nam Lucifer het tweede album op in de thuisstudio van Andersson. Ze werden nu opgepikt en deden een live optreden in het tv-programma Rockpalast en namen deel aan de Kiss Cruise VIII. Het derde album van de band, Lucifer III, werd genomineerd voor best Hard Rock/Metal bij de Grammis Awards 2021 en ook het vierde album, Lucifer IV, werd genomineerd voor best Hard Rock/Metal bij de Grammis Awards 2022. Het laatste album, Lucifer V is vers van de pers, uitgebracht anderhalve week geleden op 26 januari 2024.

Zangeres Johanna Sadonis

Nog een keertje Johanna

Lucifer's invloeden zijn onder andere Black Sabbath, Deep Purple en Blue Öyster Cult en de spirituele Sadonis gebruikt vaak occulte beelden die verweven zijn met persoonlijke verhalen. Het eerste Lucifer-album was meer gericht was op de "doom- en underground metalmensen", met de albums die daarna volgden wilde de band een breder publiek aantrekken. De vorige keer toen ik de band zag als voorprogramma van Paradise Lost in 2015 stond de dame als een soort Kate Bush op het podium met haar armen te zwaaien. Ook was haar zang toen niet al te best. Gelukkig is het zwaaien nu verleden tijd en ik weet niet of dat toen te koste ging van haar zang maar dat was nu ook een stuk beter verzorgd. Met de wortels sterk in de jaren zeventig gevestigd lukt het de band goed om deze sfeer naar de zaal over te brengen. Wel werd het op een gegeven moment wat teveel van hetzelfde worden, er zitten te weinig verrassingen in de nummers. Toch zijn er veel bezoekers gebleven en ook de meeste metalheads kunnen de muziek wel waarderen. Na afloop nog op de foto gegaan met Fredrik Jansson en Jimmy Martin van Angel Witch die tussen het publiek aandachtig toeschouwer waren bij Lucifer. Toen maar snel de jassen gehaald en in de stromende regen op weg naar huis, de wekker ging de volgende morgen alweer om 6:00 uur. You're an angel witch, you're an angel witch. You're an Angel Witch, You're an Angel Witch.....

Met Fredrik Jansson en Jimmy Martin van Angel Witch

Angel Witch - Angel Witch

Graspop 2011 dag 1 * 24, 25 en 26 juni 2011, Dessel - België

We hadden dit jaar met z'n viertjes een huisje gehuurd van Sunparks waarvandaan ik met Rick en Robin dagelijks (drie dagen lang) met de taxi naar het Graspop Metal Meeting festival in Dessel (België) gingen. We hebben een ontzettend leuke tijd gehad, we hadden van tevoren een schema gemaakt van de bands die we wilden zien, dit is prima gelukt. We hebben in totaal zo'n dertig bands zien optreden.

  Klik hier voor het ingescande verslag uit de Aardschok.
Klik hier voor het ingescande verslag uit de Rocktribune.

Het Graspop polsbandje

Graspop Metal Meeting dag 1
24, 25 en 26 juni 2011, Dessel - België

We hebben op de eerste dag de volgende bands gezien, van sommige staat een eigengemaakt filmpje op youtube.
Protest the Hero, Arkona, Dio Disciples, The Dwarves, Foreigner, Journey, Watain, Angel Witch, The Damned Things, Epica, Volbeat en Iced Earth. 

Eerste optreden van dit jaar:

Protest the Hero

Arkona, leuke folkmetal uit Rusland

Vrijdagmorgen 9:30 uur vertrokken we richting Dessel, België. We hadden de afgelopen week wel vier keer gebeld met Sunparks (Kempense Meren) om te proberen eerder over het huisje te kunnen beschikken. Erg plooibaar waren onze belgenvrienden niet, met veel pijn en moeite was het gelukt om er twee uurtjes af te krijgen. Dus in plaats van 15:00 uur inchecken mochten we er om 13:00 uur in…… We kwamen aan om 11:15 en konden al wel vast inchecken. Toevalligerwijs stond er een taxibusje voor de deur die naar zijn klanten zocht, deze waren blijkbaar al met een ander vertrokken. Voor 17 euro wilde hij ons drietjes wel naar het festivalterrein brengen. Na het inwisselen van de kaart voor het mooie GMM armbandje en de boozebags (22 munten en een kaart voor gadgets) liepen we al om 12:15 de tent Marquee 2 in voor het eerste optreden van onze driedaagse van Protest the Hero.

De ode aan Dio: de Dio Disciples

Dio Disciples: Catch the Rainbow

Setlist Protest the Hero:
C'est la Vie, Bone Marrow, Tapestry, Wretch, Dunsel, Blindfolds Aside,
The Reign of Unending Terror, Sequoia Throne, Bloodmeat en Sex Tapes.
Setlist Arkona:
Pokrovy Nebesnogo Startsa, Ot Serdtsa K Nebu, Goi, Rode, Goi, Pamiat,
Stenka Na Stenku, Po Syroi Zemle, Yarilo en Kupala I Kostroma.
Setlist Dio Disciples:
Stand Up and Shout, Holy Diver, Egypt (The Chains Are On), Catch the Rainbow / Stargazer, Neon Knights, Long Live Rock 'n' Roll, Heaven and Hell en We Rock.
Setlist The Dwarves:

Even een stukje pizza tussendoor

Dit was niet echt een geweldig begin, de band kon ons niet bekoren en we gingen daarom na enkele nummers naar Marquee 1 waar Arkona bezig was. Dit was wel leuk, een combinatie van Russische folkmuziek en metal. Eén van de eerste bands waar we graag naartoe wilden was Dio Disciples. Deze begonnen om 13:00 uur op de mainstage. Deze band was met goedkeuring van Wendy (de vrouw van de vorig jaar overleden Ronny James Dio) opgericht om de muziek van Dio “levend” te houden. Zangers van de band Tim ‘Ripper’ Owens (Malmsteen, Judas Priest, Iced Earth) en Toby Jepson (Little Angels, GUN) namen elk (en soms samen) een aantal nummers voor hun rekening. We genoten van nummers als Long Live Rock ’n Roll en Heaven and Hell, op een prima manier gebracht door een goede band. Hierna vielen The Dwarves ons wat tegen, dus hier al weer snel weg om bij Foreigner vooraan te kunnen staan. 

Voor de mainstage

Een natte Kelly Hansen van Foreigner

Op zich een band die natuurlijk niet onder de noemer metal valt, maar wat was het lekker. We genoten van een uitstekend optreden van een enthousiaste band. De solo op de sax was prachtig en een welkome afwisseling van al het gitaargeweld dat we in deze drie dagen voor onze kiezen kregen. Het was onder dit optreden gaan regenen, hadden we onze plastic poncho’s toch niet voor niets meegenomen. Gelukkig zou de regenval niet erg lang duren en was dit de enige natte periode van alle drie de dagen. Ook het veld kon de regen goed verdragen dus werd het geen blubberzooi. Zanger Kelly Hansen is inmiddels wel dé stem van de band en sopte flink door de nattigheid heen. Na dit optreden moest de schoonmaakploeg wel even de boel met trekkers en handdoeken droog maken. 

Mooie solo op de saxofoon

Setlist Foreigner: 
Double Vision, Head Games, Can't Slow Down, Cold as Ice, Dirty White Boy,
Feels Like the First Time, Urgent, I Want to Know What Love Is, Hot Blooded en Juke Box Hero. 

Journey met een leuke zanger

We hielden hierna onze enige pauze van het festival omdat we geen zin hadden in Corrosion Of Conformity of Sepultura. Konden we mooi wat snacks eten, er was weer van alles te koop. De jongens hebben diverse keren pizza genomen en ik heb behoorlijk wat erg lekkere cervela’s gegeten (een Belgische snack, kookworst met zachte knoflooksmaak). Er was van alles te koop, van spaghetti, vruchtencocktails, friet (ik), Vietnamese loempia’s (Rick), frikadellen (Robin), bami, saté, kebab, enzovoorts enzovoorts. Tientallen eettentjes waren er, en je kunt het niet verzinnen of het was wel te koop. Super goed geregeld, je had binnen een minuut je drankje en/of eten aangereikt door erg vriendelijke mensen. 

Vanuit z'n rug gezien met het publiek op de achtergrond

Setlist Journey:
Separate Ways, Ask the Lonely, City Of Hope, Stone In Love (intro solo guitar),
Edge Of The Moment, Light, Escape (intro solo piano), Wheel In The Sky,
Be Good To Yourself, Faithfully, Don't Stop Believin' en Any Way You Want It.

Apart sfeertje bij Watain

Angel Witch
Setlist Watain:
Death's Cold Dark, Malfeitor, Storm of the Antichrist, Devil's Blood,
Satan's Hunger, Reaping Death, Total Funeral en Sworn to the Dark.
Setlist Angel Witch:
Gorgon, Confused, White Witch, Sorceress, Atlantis, The Night Is Calling,
Dr. Phibes, Rendezvous With The Blade, Angel Of Death, Baphomet en Angel Witch. 

Graspop sticker

In de Metaldome was natuurlijk Angel Witch de volgende op het programma, deze band had in 1980 met hun elpee Angel Witch één van de meest bekende platen gemaakt vallend onder de noemer New Wave of British Heavy Metal (NWOBHM). Het optreden was prima maar niet heel bijzonder. Wel heel leuk was het moment dat de band begon met hun meest bekende nummer Angel Witch. Nu ging de tent helemaal los, iedereen blérde volop mee met het refrein en er ontstond zelfs een pit. Nu snel naar Marquee 2, de jongens wilden heel graag The Damned Things zien (de clip We've Got a Situation Here hadden we thuis heel wat keertjes bekeken). Deze band bestaat onder ander uit een paar ex-leden van Fall Out Boy, dit was ook een favoriete band van Rick en Robin. Helaas was voor de eerste (en enige keer op dit festival) de stem van de zanger nauwelijks hoorbaar. Na twee nummers ben ik hem gepeerd en gauw naar Epica gegaan. Natuurlijk was dit weer van grote klasse. Toen ik terug kwam bij de jongens speelde The Damned Things net hun bekende hit nummer en was het geluid gelukkig weer goed. Wat mij betreft precies goed zo. 

The Damned Things

Simone Simons van Epica

Setlist The Damned Things:
Ironiclast, Friday Night (Going Down In Flames), Handbook For The Recently Deceased, A Great Reckoning, Black Heart, Little Darling, Graverobber, The Blues Havin' Blues en We've Got A Situation Here.
Setlist Epica:
Samadhi, Resign to Surrender, Sensorium, The Obsessive Devotion, Unleashed,
Martyr of the Free Word, Quietus, Cry for the Moon, Sancta Terra en Consign to Oblivion. 

Volbeat op de mainstage

Volbeat op de mainstage was natuurlijk een belevenis op zich. De ene na de andere hit werd op het publiek afgevuurd en er werd volop meegezongen en gesprongen. Het viel mij wel op dat de stem van leadzanger Michael Poulsen het niet altijd kan bolwerken. Ondanks dat was het erg gezellig en is het wel prima festivalmuziek. Iced Earth werd onze afsluiter van de dag. De band zou spelen tot 23:25 en dat vonden we wel genoeg, dat de Scorpions hierna kwamen namen we voor kennisgeving aan. We hadden met de taxichauffeur afgesproken dat we vlak voordat we naar “huis” wilden z’n gsm konden bellen. We kregen een zekere Wim aan de lijn en hij gaf aan dat hij er over 10 minuutjes was. Het waren waarschijnlijk Belgische minuten want het duurde bijna drie kwartier en dit was niet de enige keer dat we met de speciale tijd-telling van Wim te maken zouden krijgen. Het busje zat helemaal vol, wij met nog vier Limburgers. Wim was een echt ADHD mannetje en wat we op deze helse rit naar ons huisje meemaakten is eigenlijk niet na te vertellen. Als een idioot reed Wim de 12 km naar Sunparks, ondertussen kwebbelend met de man naast ‘m en om de haverklap bellend met een volgende klant. Zo ging ie volgens mij met denk ik wel 80 km per uur over een verkeersdrempel, de kale man voor me kopte bijna het hele dak van de bus eruit……. Zoevend onder de slagboom bij de ingang van het park door kwamen we vlak na middernacht aan (voor 3 euro de man!). Nu moesten we huisje nummer 642 nog zien te vinden, met wat pijn en moeite lukte dat. Lieve Renate had voor ons de bedden al opgemaakt en we sliepen als een roos. 

Een enthousiaste zanger Michael Poulsen

Iced Earth klonk als een klok

Setlist Volbeat:
The Human Instrument, Guitar Gangsters & Cadillac Blood, Heaven nor Hell,
A Moment Forever / Hallelujah Goat, Radio Girl, The Mirror and the Ripper,
Sad Man's Tongue, Mary Ann's Place, A New Day, Angelfuck (Misfits cover),
The Garden's Tale, River Queen, Still Counting, Fallen, I Only Want to Be
with You (Dusty Springfield cover), Boa [JDM] en Pool of Booze, Booze, Booza.
Setlist Iced Earth:
1776 intro Tape, Burning Times, Declaration Day, Vengeance Is Mine,
Violate, Watching Over Me, Last December, Travel in Stygian, I Died for You,
Jack, Prophecy, Birth Of The Wicked, The Coming Curse en Iced Earth. 

Taxi Wim

Lees hier verder over dag 2