Metal, Prog, Rock en Gothic: Butcher Babies

Posts tonen met het label Butcher Babies. Alle posts tonen

maandag 14 november 2022

Ad Infinitum, Butcher Babies, Beyond the Black en Amaranthe * 6 november 2022, Tivoli Ronda - Utrecht

Setlist Ad Infinitum:
Unstoppable, Into the Night, Afterlife, Upside Down, Somewhere Better, Live Before You Die en Animals..
Setlist Butcher Babies:
Korova, Monsters Ball, Yorktown, Bottom of a Bottle, Thrown Away, Gravemaker, It’s Killin’ Time, Baby!, Sleeping With the Enemy en Magnolia Blvd.
Setlist Beyond the Black:
Intro, Is There Anybody Out There?, Lost in Forever, Songs of Love and Death, Reincarnation, Human, Dancing in the Dark, Heart of the Hurricane, Winter Is Coming, Heaven in Hell, When Angels Fall, Shine and Shade en In The Shadows. Toegift: Scream For Me en Hallelujah.
Setlist Amaranthe:
Fearless, Viral, Digital World, Hunger, Find Life, Make It Better, Strong, Helix, Maximize, Crystalline, Dynamite, The Nexus, Amaranthine en Call Out My Name. Toegift: Archangel, That Song en Drop Dead Cynical.

Dit is toch wel echt een female fronted avondje

Gitarist Adrian Theßenvitz (Ad Infinitum)

In het licht

Nadat we afgelopen nacht terug waren gekomen van het Brainstorm festival hadden we niet veel tijd om te “herstellen” van de twee dagen gave muziek en gezelligheid. Op de zondagavond in Tivoli stond namelijk een female fronted band avondje met maar liefst vier acts op ons te wachten. Eindelijk dus, nadat eerder 13 december 2020, 9 mei 2021 en 6 februari 2022 niet waren doorgegaan om de welbekende redenen. Voor ons (Hans en ik) leek het nu wel op de derde dag van een festival. We moesten al weer vroeg op pad want Ad Infinitum begon al om 18:15 uur en deze band met de zeer talentvolle Melissa Bonny wilden we niet missen. Deze dame is zeer actief, we hebben haar bijvoorbeeld al eens eerder zien optreden met Serenity. Verder doet ze regelmatig aan gastoptredens en treedt op met bijvoorbeeld Rage of Light en Warkings. Wel had ik me voorgenomen om deze keer geen bier te drinken dus gingen we met de auto.

Melissa Bonny

Somewhere Better

Mooi shot

Ad Infinitum - Somewhere Better

Toen we binnenkwamen bij de Ronda “schrok” ik toch een beetje, leek wel of “iedereen” er al was. Voor de band Ad Infinitum geweldig, zo’n volle bak als eerste band en al om 18:00 uur een prachtig gezicht lijkt me. Er waren blijkbaar veel fans speciaal voor de band gekomen en ook wij waren verwachtingsvol. De symfonische metalband Ad Infinitum heeft in vier jaar tijd drie geweldige albums uitgebracht en deze vallen op door prachtige composities. Verder zijn ze zeer melodisch, met een ijzersterke beat, loeistrakke productie en een geweldige stem van Melissa Bonny. Helaas kwam het er live vanavond niet helemaal uit. De stem van Melissa stond het eerste gedeelte van het optreden veel te zacht in de mix en dat was erg jammer. Gelukkig werd dit de laatste paar nummers beter en werd de set toch nog op een goede manier afgesloten met de nummers Live Before You Die en Animals. Ik verwacht dat het niet lang gaat duren voordat deze band een eigen headliner tour gaat maken.

Butcher Babies

Lekker dynamisch

Heidi Shepherd

Daarna was het tijd voor een geheel andere interpretatie van dames “zang”. De Amerikaanse Butcher Babies zijn qua imago hevig geïnspireerd door punklegende Wendy O. Williams van Plasmatics. Zo is de bandnaam afgeleid van het nummer Butcher Baby en stonden de twee frontvrouwen Heidi Shepherd en Carla Harvey in de begindagen ook topless op de planken met alleen maar zwarte tape over hun tepels geplakt. Met een mix van furieuze screams en felle refreinen weten de dames het publiek voor zich te winnen en veroorzaakten ze een flinke pit. Vocaal doen ze niet voor elkaar onder en weten ze vooral met de lange uithalen te imponeren. De cleane zang weet minder te overtuigen, maar is zeker niet slecht te noemen. Vooral leuk als live band, thuis zal ik het niet snel opzetten. Inmiddels was ook André gearriveerd met drie biertjes en streek ik voor deze ene keer over mijn hart, was tenslotte met de auto vanavond. Heel opvallend was een stel dat naast mij stond en bij Ad Infinitum al een ongeïnteresseerde indruk maakte. Ze vertelden me dat ze alleen voor de Butcher Babies vanuit het zuiden van het land naar Tivoli waren gekomen. Kregen ze na de eerste drie noten een flinke ruzie en dat bleef het gehele optreden zo doorgaan. Ook nog eens zeer irritant maar gelukkig zijn de Butcher dames nogal luidruchtig dus werd het redelijk goed overstemd. Toen de laatste tonen van de Butcher Ladies wegstierven was het stel al weg, zal wel een gezellige thuisreis geworden zijn……

Lekkere live band

Publiek werd flink opgezweept

Vooraan Carla Harvey

Met Beyond the Black staat er een band op het podium waar ik de laatste jaren zeer gecharmeerd van geraakt ben. De laatste keer op Graspop maakten ze een geweldige indruk en live stond het als een huis. De band uit Duitsland is opgericht in 2014 en kreeg al in datzelfde jaar een enorme kans toen ze een eerste show mochten spelen op Wacken in de Bullhead City Tent. Sinds dat debuut heeft de band daar ongeveer elk jaar gespeeld en ging het heel hard met de populariteit. Ook nu werd het een uiterst geslaagd optreden van zangeres Jennifer Haben en Co. Goed in elkaar geschroefde nummers met vaak catchy refreinen. Of het nu uptempo is of een ballad, alles gaat Jennifer goed af zonder dat ze over the top gaat. Ze heeft een waanzinnig goede stem en wordt af en toe afgewisseld door wat grunts van gitarist Chris Hermsdörfer. Ook het altijd geweldige geluid van Tivoli Ronda is er debet aan dat alles geweldig tot zijn recht komt. Het mooie van deze band dat ze nog steeds de felheid hebben (lekker gitaarwerk en wat grunts) die bij Within Temptation al jarenlang verdwenen is. Afgesloten wordt de set met Hallelujah, één van mijn favoriete nummers, dus heb ik heerlijk mee staan blèren. Eén van de allerbeste concerten van dit jaar, regelmatig met kippenvel op mijn armen staan luisteren en kijken. Ook André en Hans waren zeer onder de indruk.

Even een rustmomentje (deze foto werd later nog door de band gebruikt)

Butcher Babies - Compilatie

Beyond the Black

Opvallend was vanavond dat er erg veel jonge mensen waren, natuurlijk is dat een hele goede zaak. Betekent toch dat onze geliefde muziekstijl zeker nog niet dood en begraven is. De tweede headliner van vanavond was Amaranthe. Dit was in eerste instantie in 2009 een project gevormd door Jake E en Olof Morck. De band begon vorm te krijgen toen zangeres Elize Ryd, zanger Andreas Solveström en drummer Morten Løwe Sørensen zich bij hen aansloten. Met de komst van bassist Johan Andreassen werd de naam Avalanche gekozen, maar moest deze noodgedwongen worden veranderd als gevolg van juridische kwesties. Het debuutalbum Amaranthe kwam uit in 2011 en was meteen een succes in thuisland Zweden, zo belandde het album hoog in de Zweedse en Finse charts. Inmiddels zijn we alweer vijf albums verder en heeft de band z’n plekje in de harde muziekwereld wel gevonden. Als je de muziek moet omschrijven, de combinatie met de drie zangers en zangeres is erg goed en heerlijk melodisch. Het zijn lekker poppy melodieën en ritmes met een metallaagje, al moet ik zeggen dat het wel telkens hetzelfde kunstje is wat herhaald wordt. Dat vond ik op een gegeven moment wel een beetje genoeg worden. Alles zit super goed in elkaar maar het is toch niet helemaal mijn ding.

Met twee brandende TL buizen

Jennifer Haben

Mooi licht

Maar zoals vanavond in combinatie met drie andere bands is het zeer geslaagd, deze 75 minuten was dan ook ruim voldoende. Leuk was wel om af en toe om je heen te kijken, er werd voluit meegezongen door de jongedames in het publiek en er was zelfs regelmatig emotie te zien. Erg leuk. Bij de afsluiter Drop Dead Cynical schoof ik alvast naar de merchandising toe. Ik wilde bij de stand van Beyond the Black de laatste twee albums op vinyl gaan kopen. Helaas was net als laatst bij Visons of Atlantis geen vinyl (meer) te bekennen. Da’s jammer dan, een cd draai ik nauwelijks meer dus opnieuw een gemiste kans. Toen ik daarlangs liep vroegen de dames van de Butcher Babies of ik nog met ze op de foto wilde. Nou ja, voor deze keer dan maar even gedaan. Hans en André waren inmiddels ook uit de zaal gekomen dus vertrokken we maar eens, we hadden inmiddels wel last van platvoeten. Het was een bijzonder druk weekend geweest met twee dagen Brainstorm Festival en deze avond. In totaal 14 bands zien optreden en ik was wel blij dat ik maandag een dagje vrij genomen had om bij te komen.

Geweldige stem

Nog een keertje Jennifer

Wat een top optreden

Human met masker

Leuke show

Vlaggetjesdag

Eén van de beste optredens van 2022

Beyond the Black - Human

Beyond the Black - Hallelujah

Amaranthe

Mooi doorkijkje op Elize

Veel plezier

Gitarist Olof Mörck

Vooraan zanger Nils Molin (ook Dynazty)

Make It Better samen met Jennifer Haben

Zangeres Elize Ryd

Nog een keer Elize Ryd met wapperende haartjes

Vanaf de bar

Amaranthe - Hunger

Amaranthe - Amaranthine

Op de foto met de dames Butcher Babies

vrijdag 19 juni 2015

Graspop 2015 dag 1 * 19 juni 2015, Dessel - België

Natuurlijk gingen we ook dit jaar weer naar de Graspop Metal Meeting festival in Dessel (België). Helaas was Sunparks Kempense Meren in deze periode gesloten (hoe verzinnen ze het) en hadden we dit jaar een chalet gehuurd voor een week op het vakantiepark Zilverstrand. We hebben in de dagen voor het festival dus ook nog een fijne kleine vakantie gevierd.

Klik hier voor het ingescande verslag uit de Aardschok.
Klik hier voor het ingescande verslag uit de Rocktribune.

Het entreebewijs

Het Graspop polsbandje

Op dinsdag 16 juni vertrokken we dan eindelijk richting Belgie voor onze 6e achtereenvolgende Graspop Metal Meeting. De laatste vijf keer (inclusief deze) doen we alle drie de dagen en pakken we ervoor nog wat extra dagen vakantie in de mooie omgeving van de Kempense meren. Daar Robin op dinsdag nog een herexamen had konden we pas een dag later en om 17:30 uur op weg naar het zuiden. Omdat Sunparks dit jaar dicht was (!) wegens onderhoud gingen we dit keer naar het vakantiepark Zilverstrand van de Oostappen groep. Een paar dagen hiervoor zagen we nog op tv dat de directeur van deze groep weer aan de tand gevoeld werd wegens wanbeleid op zijn parken. Lekker om zo op weg te gaan en we merkten meteen toen we om 19:45 uur aankwamen op onze bestemming dat er wel een kern van waarheid in zat………

Na aankomst meteen vissen (let op het bord)

's Ochtends heerlijk buiten ontbijten

Er was werkelijk helemaal niemand op het park aanwezig. En dan bedoel ik ook, echt niemand! Alle horeca, receptie, zwembad, winkel enzovoorts was gesloten. Maar er was ook geen enkele gast te bekennen. Nou vonden we op een bord een noodnummer, dus deze maar gebeld. Kreeg een flink smakkende heer aan de telefoon die aangaf dat hij er meteen aankwam. Eerlijk is eerlijk, de man was er binnen vijf minuten samen met een zeer gebrekkig Engels sprekende Hongaar. Z'n shirt stond open tot aan zijn navel en tussen het zuigen aan een grote sigaar door gaf hij ons vijf laken pakketten en de sleutel van ons "chalet" D13. Het huisje zag er gelukkig redelijk schoon uit, wel lag er een keukendeurtje los, was er een dekbed te weinig en stond er een tv zo groot als een postzegel. De ipad heeft een groter beeld hahahahaha. Na het inruimen zijn we naar het meer gewandeld en heeft Robin z'n hengel nog uitgeworpen. Er mocht hier niet gevist worden maar ja, er was toch helemaal niemand op het park.

Wel uit te houden zo

De volgende dag gemeld bij de receptie en we kregen daar een pas voor een slagboom die er helemaal niet was op de weg naar ons huisje (dus maar terug gegeven) en vijf zwembadpasjes voor een zwembad die niet open was……. Op dat moment kwam onze sigaar rokende technische dienst meneer weer binnen en vroegen we aan hem of hij de gebreken in ons huisje kon oplossen. Hij reageerde nauwelijks op onze vragen maar hij was verder zeer joviaal en behoorlijk populair aan het doen. Nadat we in ons huisje waren kwam binnen tien minuten de Hongaar al onze problemen oplossen dus ook deze keer was de reactietijd super. Maar ja, misschien ook wel logisch met drie bezette huisjes op het gehele park. De tv werd omgewisseld met eentje van twee huisjes verderop, waar ik toevallig later in de week de nieuwe bewoners in lachen hoorde uitbarsten om dit Madurodam apparaat. Heb de Hongaar maar een tientje in z'n hand gestopt, je weet nooit of je zo'n mannetje nog eens nodig hebt. Vanaf dat moment kwam ie telkens uitgebreid zwaaiend voorbij.

Toch nog wat gevangen, een brasem

Abdij van Postel, eten bij de Drie Linden

Woensdag was de warmste dag van deze week en nadat we in Mol inkoopjes hadden gedaan bij de Delhaize hebben we op ons terras ontbeten. Daarna hebben we de hele dag samen met Robin aan de waterkant gezeten. We hadden zelf twee lekkere stoelen meegenomen maar we konden wat extra stoelen pakken van de diverse terrassen omdat er toch niemand was. Er zwommen karpers rond zo groot als onderzeeërs maar wat Robin ook probeerde, ze beten gewoonweg niet. Diverse soorten aas, op de bodem en met een dobber, niks lukte. Soms sprong er een karper een halve meter boven het water uit. Eén vis werd er uiteindelijk gevangen, een nogal slome brasem. 's Avonds hebben we gegeten bij ons lievelingsrestaurant de Drie Linden in Postel, nadat we een kleine wandeling hadden gemaakt in de abdij en langs de hertenweide. Robin had een flinke saté, ik een varkenshaas en Renate het stoofpotje met het bier van de Abdij. 't Was een heerlijke dag geweest.

Koffie met gebak in Retie

Op donderdag zijn we naar Retie gegaan en hebben daar gewinkeld, Robin bleef "thuis" om te vissen. Op een terrasje hebben we koffie met gebak genomen en genoten van het heerlijke weer. 's Middags hebben we met Robin langs de waterkant doorgebracht en zijn we aan het einde van de dag naar Eersel (NL) gereden. Een heel leuk en gezellig plaatsje waar we prima gegeten hebben bij hotel/eetcafé de Bengel. We wilden op tijd weer bij ons huisje zijn want Tom zou nu aankomen om samen met ons de festivaldagen te beleven. Het was een hartelijk weerzien en we hebben gezellig gekletst en zijn op tijd gaan slapen om de volgende dag fit aan de driedaagse survival te beginnen.

In Eersel eten bij de Bengel

Graspop Metal Meeting dag 1
19, 20 en 21 juni 2015, Dessel - België

Renate had voor een stevig ontbijt gezorgd dus konden we om 10:30 uur op weg naar het Graspop terrein. Er was 's nachts een stevige bui gevallen maar daar was niets van te merken, nu was het zwaar bewolkt en een graad of 18. Eigenlijk wel bijna perfect festivalweer (misschien was een paar graadjes warmer nog iets beter geweest). Na het inruilen van de kaarten voor de polsbandjes konden we door de toegangspoortjes naar binnen. Ware het niet dat Tom z'n chip niet werkte en hij in een kantoortje moest wachten tot het probleem werd opgelost. Natuurlijk gingen we 'm plagen, arme Tom….. De eerste band van dit jaar werden de Dead Daisies op Mainstage 2.
We hebben op de eerste dag de volgende bands gezien, The Dead Daisies, Avatarium, Butcher Babies, Thunder, Sigh, Asking Alexandria, Epica, Life of Agony, Heidevolk, Evergrey, Slash, In Flames en Kiss.

Aankomst bij het festivalterrein

Arme Tom, de chip in z'n bandje deed 't niet

Mooi overzicht, toen het nog rustig was

The Dead Daisies

Zanger John Corabi

Avatarium

Ze zwabberde wel vreemd met de armen

Met the Dead Daisies begon het festival eigenlijk best wel goed. Met als leadzanger John Corabi (Mötley Crüe, Ratt, The Scream) in de gelederen staat er wel iemand. Verder zijn met "beroemdheden" als Dizzy Reed en Richard Fortus (beide Guns N' Roses), Marco Mendoza (Thin Lizzy) en Brian Tichy (Whitesnake, Foreigner en Ozzy Osbourne) staat er natuurlijk wel wat op het podium. Een heerlijk optreden van een prima hardrock collectief. Daarna gingen we naar de metaldome voor een optreden van Avatarium. Ik wilde de band al een tijdje graag eens live zien optreden. De band begon met het heerlijke nummer Moonhorse en we zaten er meteen goed "in". Frontvrouw Jennie-Ann doet met haar bewegingen soms een beetje aan Kate Bush denken maar haar stem is heel anders, een beetje zweverig. Wat mij betreft een zeer geslaagd optreden van een bijzondere band. Aan de Butcher Babies hoef ik niet veel woorden vuil te maken. Beide frontvrouwen vallen vooral op door hun opvallende kleur haardos, hahahaha. Muzikaal was het wel erg simpel wat de band ons voorschotelde.

Plafond in de Metaldome

Butcher Babies

Tsja, de muziek was het niet helemaal...

Pepijn, Robin en André

Setlist The Dead Daisies:
Mexico, Evil Is Goin' On, Midnight Moses, Make the Best of It, Hush,
Lock 'n' Load, With You and I, Devil Out of Time, Your Karma en Helter Skelter.
Setlist Avatarium:
Moonhorse, Bird of Prey, All I Want, Deep Well, Pandora's Egg en Avatarium.
Setlist Butcher Babies:
The Cleansing, The Mirror Never Lies, Goliath, Beer Drinkers and Hell Raisers,
Jesus Needs More Babies for His War Machine, Mr. Slowdeath,
Monster's Ball, Crazy Horses, I Smell a Massacre en Magnolia Blvd..
Setlist Thunder:
Dirty Love, River of Pain, Black Water, Wonder Days, Love Walked In,
The Thing I Want en I Love You More Than Rock 'N' Roll.
Setlist Sigh:
Purgatorium, The Transfiguration Fear, Shingontachikawa, A Victory of Dakini, At My Funeral, The Soul Grave, The Forlorn, Introitus/Kyrie, Inked in Blood en Me-Devil.

Een overheerlijke Belgische Cervela

Danny Bowes van Thunder

Bij Thunder hielden we het niet lang vol. Naar mijn mening was deze band voor Graspop wat te licht, wil niet zeggen dat het slecht was. Integendeel, maar het past gewoon wat beter in een kleine zaal. Wel was het sneu dat (voor het optreden van Kiss op het einde van deze dag) het podium een stuk verlengd was aan de voorzijde. Daardoor stond de band een behoorlijk eind naar achteren en dat maakte dat het erg moeilijk was om interactie te krijgen met het publiek. Meerdere bands zouden hier vandaag last van krijgen. We vermaakten ons wel met een mannetje helemaal in het rood met witte wollen muts die met verrekijker alles stond te bekijken en daar aantekeningen van maakte op een kladblok. We kwamen 'm nog diverse malen tegen deze dagen. Sigh viel erg tegen, zeker als je de muziek live vergelijkt met wat deze Japanners in de studio doen. Er blijft live erg weinig over van de diverse instrumenten, het wordt een monotoon geheel. Opvallend was wel de zangeres in badpak met vleermuizencape en een saxofoon die ze nauwelijks gebruikte...

Grappig mannetje

Sigh

Ze gebruikte haar sax nauwelijks

Asking Alexandria

Zanger Denis Stoff

Simone Simons van Epica

Gelukkig was er wel veel actie bij Asking Alexandria. De laatste drie nummers waren allemaal van Stand Up And Scream, hun debuutalbum en dat was een prachtige afsluiter. Nieuwe man Denis Stoff liet horen dat hij al het oude werk prima beheerst. Het publiek ging in ieder geval goed los. Epica had ook het probleem van het verlengde podium maar dat viel wat minder op omdat de band nogal aanwezig is zullen we maar zeggen. Dit ging gepaard met een heleboel showelementen zoals vlammenwerpers en een gave lichtshow. Het overgrote deel van het optreden draaide rondom The Quantum Enigma, het laatste album van Epica. Gelukkig speelden ze ook enkele oude nummers en werd er afgesloten met het lekkere Consign to Oblivion.

Flink wat vuur

Toetsenist Coen Janssen

Setlist Asking Alexandria:
Welcome, Closure, Breathless, To the Stage, I Won't Give In, Run Free,
Not the American Average, A Prophecy, If You Can't Ride Two Horses at Once...
You Should Get Out of the Circus en The Final Episode (Let's Change the Channel).
Setlist Epica:
The Second Stone, The Essence of Silence, Chemical Insomnia, The Obsessive Devotion, Sensorium, Unchain Utopia, Victims of Contingency en Consign to Oblivion.
Setlist Life of Agony:
River Runs Red, This Time, Bad Seed, Love to Let You Down, Respect, Lost at 22,
Weeds, I Regret, My Eyes, Through and Through en Underground.
Setlist Heidevolk:
Dageraad, Winter woede, Saksenland, Dondergod,
Urth, Nehalennia, Drankgelag en Vulgaris Magistralis.
Setlist Evergrey:
King of Errors, Leave It Behind Us, The Fire, Black Undertow,
The Masterplan, A New Dawn, Broken Wings, A Touch of Blessing en The Grand Collapse.

Keith... eh Mina Caputo van Life of Agony

Life of Agony

Helaas was het geluid niet al te best bij Life of Agony maar zangeres Mina Caputo (tot voor enkele jaren geleden ging zij door het leven als man genaamd Keith). Het was een leuk optreden, maar niet iets wat me lang zal bij blijven. Daarna wat nummertjes meegepikt bij het Heidevolk. Helaas stond de band op de Jupiler Stage en ik denk dat ze met dit optreden lieten zien dat ze wel een wat groter podium verdienen. Met het leuke drinklied Drankgelag en het sterke Vulgaris Magistralis werd een prima optreden afgesloten. Robin en ik wilde graag Evergrey zien, dit vooral ook omdat we hun laatste plaat erg sterk vinden. Daarvan werden gelukkig wel vijf nummers gespeeld dus dat was wel tof voor ons. Helaas was het geluid niet zo geweldig, de bas overheerste en het gitaargeluid was wat aan de zachte kant. Wel jammer dat telkens als we deze gasten zien en niet overtuigend is. Ik denk dat deze band inmiddels veel verder had kunnen zijn.

Gezellig bij het Heidevolk

Evergrey

Op de foto met "de Haai"

Slash feat. Myles Kennedy & The Conspirators

Setlist Slash feat. Myles Kennedy & The Conspirators:
You're a Lie, Nightrain, Avalon, Back from Cali, You Could Be Mine, The Dissident,
World on Fire, Anastasia, Sweet Child O' Mine, Slither en Paradise City.
Setlist In Flames:
Only for the Weak, Everything's Gone, Bullet Ride, Where the Dead Ships Dwell,
Paralyzed, Alias, Deliver Us, Cloud Connected, Drifter, The Quiet Place,
Delight and Angers, Rusted Nail, The Mirror's Truth, Take This Life en My Sweet Shadow.
Setlist Kiss:
Detroit Rock City, Deuce, Psycho Circus, Creatures of the Night, I Love It Loud, War Machine, Do You Love Me, Hell or Hallelujah, Guitar and Drum Solos, Calling Dr. Love,
Lick It Up (met "Won't Get Fooled Again"), Bass Solo, God of Thunder, Cold Gin, Love Gun, Black Diamond, Shout It Out Loud, I Was Made for Lovin' You en Rock and Roll All Nite.

Slash

IJzersterk optreden van In Flames

Slash maakte er daarna weer eens een feestje van. De man heeft keuze uit zoveel verschillend soort werk, dus wat nummers van zijn solo albums, wat Guns ‘n’ Roses nummers en een Velvet Revolver nummertje. Met zanger Myles Kennedy aan zijn zijde kan er dan niet veel meer mis gaan. Met je ogen dicht lijkt het net of je bij een Guns ‘n’ Roses concert staat. Kortom, erg geslaagd. Daarna wel het hoogtepunt van deze dag, In Flames. Met songs als Deliver Us, Rusty Nail, Cloud Connected, en My Sweet Shadow voerden de Zweden het uitzinnige publiek naar grote hoogte. De band riep ook nog op om het door hun zelf gevestigde record van het aantal crowdsurfers per minuut te verbreken. Wat een geweldige band is dit toch. Als laatste van vandaag dus Kiss. Ik zal hier en daar wel tegen gevoelige schenen schoppen maar ik vind dit dus helemaal niks. Dat de band het van de show moet hebben is helemaal niet zo erg maar dan is het ook wel aardig als de muziek een beetje klinkt. Maar helaas, ik vind het muzikaal gewoon helemaal niks, nada, noppes. Dus na een nummertje of zes, zeven zijn we maar naar ons vakantiepark gegaan.