Posts tonen met het label Omnium Gatherum. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Omnium Gatherum. Alle posts tonen

zaterdag 7 maart 2026

Fallujah en Omnium Gatherum * 5 maart 2026, Tivoli Pandora - Utrecht

 

Setlist Fallujah:
In Stars We Drown, Kaleidoscopic Waves, Radiant Ascension, Amber Gaze, Eden's Lament, Labyrinth of Stone, The Obsidian Architect, Sapphire, The Void Alone en Xenotaph.
Setlist Omnium Gatherum:
The Last Hero, Gods Go First, Slasher, The Darkest City, Frontiers, Walking Ghost Phase, The Unknowing, My Pain, Reckoning, Ignite the Flame en Skyline. Toegift: Luoto, New Dynamic en New World Shadows.

Setlist Fallujah


Fallujah

Precies een jaar geleden stonden we ook bij Omnium Gatherum in Tivoli, alleen was dit toen het voorprogramma van Insomnium in de Ronda. Nu heeft de band dus een eigen headline show maar wel in de kleinere Pandora (max 650 bezoekers). Ik was met Robin en André en we troffen zoals gebruikelijk weer een aantal bekende vriendjes en vriendinnetjes zoals Paul en Martijn. Helaas waren we wat later door een flinke file op de A2, doordat de Leidsche Rijn tunnel gedeeltelijk dicht zat. Daardoor misten we jammer genoeg de Zweedse melodische deathmetalband In Mourning, deze hadden we enkele jaren geleden al eens gezien op het Brainstorm Festival en dat vonden we toen erg leuk. André had ze nog wel kunnen zien en was er wel enthousiast over. Het was niet helemaal uitverkocht vanavond, de balkons waren wel open, denk uiteindelijk een kleine 500 bezoekers.

Technische deathmetal


Omnium Gatherum

De tweede supportband van deze avond was de Amerikaanse technische deathmetalband Fallujah uit San Francisco, Californië, opgericht in 2007. De bandnaam is afkomstig van de Iraakse stad Fallujah, gelegen in de provincie Al Anbar. Op 17 november 2011 bracht de band hun eerste volledige album "The Harvest Wombs" en op 13 juni 2025 alweer het zesde studioalbum "Xenotaph" uit. De muziek van Fallujah is een mix van technische vaardigheid, progressief songschrijven en sfeervolle texturen, het is een kruisbestuiving van death en progressieve metal. De drummer was mooi om te volgen, alles ging in een hoog tempo en timing is dan natuurlijk cruciaal. Gitarist Scott Carstairs miste geen noot en zijn snelle spel was knap en hij liet al zijn technische vaardigheden zien. De combinatie tussen cleane zang en grunt is erg sterk en de hardere delen in de nummers worden op een hele mooie manier afgewisseld met fraaie melodieuze stukken. Ik moest er in het begin wat aan wennen maar wat verder in de set ging ik het steeds meer waarderen.   Er zaten veel tempowisselingen in en het was een leuke start van de avond.

Aapo Koivisto op keys


Ging goed los

Nu was het tijd voor de headliner van de avond, Omnium Gatherum. Deze Finse melodische deathmetalband uit Karhula is opgericht in de herfst van 1996 en dus al bijna 30 jaar actief! Hoewel de band voornamelijk het pad van het melodieuze death metal-genre volgt, vertoont veel van hun werk sterke invloeden van progressieve metal, vooral hun latere albums. Hun muziek is beïnvloed door bands zoals In Flames en Dark Tranquillity, maar ook door Iron Maiden en Anathema. In het voorjaar van 2006 werd zangeres Antti Filppu vervangen door Jukka Pelkonen, ook wel "J" genoemd en hij is nu nog steeds de leadzanger van de band. Helaas was de man er vanavond niet bij (hij heeft lymfeklierkanker) en werd op een uitstekende manier vervangen door Henry Hämäläinen (van Shade Empire). Inmiddels heeft de band in 2025 alweer hun tiende studioalbum "May the Bridges We Burn Light the Way" uitgebracht. Natuurlijk werden hier vanavond wat nummers van gespeeld, in totaal vier: "The Last Hero", "Walking Ghost Phase", "My Pain" en "Ignite the Flame". Opvallend was dat van het album "Beyond", die als "jubileum" in januari 2025 in zijn geheel werd gespeeld, vanavond geen enkel nummer werd gedaan. 

Mooi tegenlicht


Markus Vanhala

Omnium Gatherum moet je eigenlijk live gezien hebben, er is erg veel (spel)plezier op het podium en als groot bijkomend voordeel in Tivoli is dat het geluid bijna altijd perfect is. Zo hoor je alle details van de muziek erg goed en er wordt ontzettend strak gespeeld. Oprichter Markus, compleet met een zebra-print gitaar, voerde elk nummer perfect uit en Aapo versterkt live het melodieuze deel van deze band met zijn keyboard. Vervanger Henry was na een wat onwennige start een energieke frontman die constant interactie zocht met het publiek en geen moment stil staat. Verder zien we Mikko op bas, een zeer strak drummende Atte en last but not least, de weer teruggekeerde Joonas op gitaar. Eén van de opvallende nummers was bijvoorbeeld "The Unknowing", een absoluut meesterwerk van bijna zeven minuten. Zelf werd ik erg gelukkig van nummers als "Gods Go First", "Slasher" (Shadows in the Dark, Shadows in the Dark...) en "Skyline". Perfecte voorbeelden van alles wat Omnium Gatherum muzikaal kan bieden. Met de afsluiters "New Dynamic" (favoriet van Paul, hij kon even niet meer rustig blijven staan) en "New World Shadows" kwam er een einde aan een zeer geslaagd avondje. We maakten nog een groepsfoto voor de blog en gingen weer op weg naar huis. Zoals eerder gezegd, dit is een band die je live gezien moet hebben. 

Henry Hämäläinen


Was een prima vervanger


Lekker gitaarwerk


The Unknowing


Topavondje


De band bedankt het publiek


Myrthe, Wouter, Martijn, Paul, Ron, Robin en André


Omnium Gatherum - Skyline




zaterdag 18 januari 2025

Omnium Gatherum en Insomnium * 16 januari 2025, Tivoli Ronda - Utrecht

 


Setlist Omnium Gatherum:
Luoto, New Dynamic, In the Rim, Nightwalkers, Formidable, The Sonic Sign, Who Could Say, The Unknowing, Living in Me en White Palace.
Setlist Insomnium:
The Primeval Dark, While We Sleep, Revelation, Black Heart Rebellion, Lose to Night, Collapsing Words, The River, Ephemeral, The Promethean Song, Shadows of the Dying Sun en Out to the Sea. Toegift: Lilian en One for Sorrow.

Omnium Gatherum


Jukka Pelkonen

Het eerste concert van 2025 deed ik met Robin, André en Kimberley in Tivoli Ronda. Best een hele grote zaal voor Insomnium en dat bleek dan ook wel, het was niet helemaal uitverkocht. Al moet ik toch zeggen dat er met zo'n 1600 bezoekers een zeer respectabel aantal liefhebbers de moeite had genomen om deze avond te bezoeken. De band vierde vanavond het tienjarig jubileum van hun album "Beyond The Shadows Of The Dying Sun" uit 2014 met een integrale uitvoering ervan. Het album heeft een speciale plek in onze duistere harten,' gaf frontman Niilo Sevänen aan. Het markeert een cruciaal moment in onze carrière en bracht ons naar een hoger niveau. Supportbands vanavond zijn Omnium Gatherum (die het complete album "Beyond" uit 2013 gingen spelen) en de Amerikaanse band Hinayana.


Horns up!


Muzikaal erg sterk

We kwamen binnen op het moment dat de laatste tonen van de support band Hinayana wegstierven dus kunnen we hier geen oordeel over geven. André had de band nog wel gezien en vond het een leuk optreden en een prima start van de avond. We troffen nog een heleboel vriendinnetjes en vriendjes aan, Nikki, Saskia, Argo en Andreas en we hadden zo een mooie groep en stonden behoorlijk vooraan. Later zagen we ook Marlous, Liza, Martijn en Paul nog. Onder het genot van een biertje begon Omnium Gatherum aan de set. 


Veel bezig met het publiek


Zang is niet heel sterk

De band combineert death metal met invloeden uit de lichte muziek. Vanavond wordt het album "Beyond" in zijn geheel gespeeld. Zoals altijd is het een groot pluspunt dat de avond in Tivoli plaatsvindt, het geluid staat namelijk weer perfect afgesteld. Zeker op een avond als deze met melodieuze en atmosferische black metal bands is dat best wel een mooie prestatie. De zes heren maken een gemotiveerde indruk en zoals altijd betrekt zanger Pelkonen het publiek veelvuldig bij het optreden. De man heeft het weer erg naar zijn zin en wil elke maand wel in Utrecht optreden. Helaas blijft zijn zang wel een minpuntje maar na enkele nummers stoor ik me er steeds minder aan. Blijkbaar went het dan een beetje. 


Jukka Pelkonen


Bassist Mikko Kivistö

De muziek wordt op één of andere manier nooit te duister en daardoor niet deprimerend en dat vind ik wel prettig. Verder kan er volop genoten worden van heerlijk gitaarwerk van Markus Vanhala, deze heeft vanavond een dubbelrol en zien we later op de avond weer terug bij Insomnium. Er zit veel afwisseling in rustige en de snellere nummers en het is allemaal zeer muzikaal. Er is ook een fijne rol weggelegd voor Aapo Koivisto die regelmatig een mooie deken over de muziek legt met zijn keyboard. Het spreekt dan ook voor de band dat er geen tape meeloopt, dat is later bij Insomnium wel het geval. Al met al is het een fijn optreden!


Veel plezier


De band bedankt het publiek

De Finse melodieuze-deathmetal band Insomnium werd in 1997 opgericht en heeft eigenlijk nog nooit een slecht album (inmiddels alweer negen stuks) uitgebracht. Maar vanavond ligt dus de nadruk op het album "Beyond The Shadows Of The Dying Sun" uit 2014. Eigenlijk niet eens het allerbeste album maar zeker niet verkeerd. Het is in ieder geval fijn beuken geblazen, met ijzersterke mid- en uptempo songs. André kreeg het zoals altijd weer te kwaad en moest bij het nummer "Collapsing Words" nog even zijn energie kwijt in de pit. 


Nikki!


Insomnium

De reguliere set werd afgesloten met het nummer "Out to the Sea". Nu zult u zeggen, dit staat helemaal niet op het album "Beyond The Shadows Of The Dying Sun". Dat lijkt inderdaad zo maar het nummer is als bonus opgenomen op de gelimiteerde versie van het CD Digipack. Daarna was er toch nog een toegift met het nummer "Lilian" van het laatste album "Anno 1696"uit 2023 en "One For Sorrow" van het gelijknamige album uit 2011 en werd dit zeer geslaagde optreden afgesloten. We bleven nog heel even hangen maar toen was het toch tijd om naar huis te gaan, het was tenslotte gewoon een doordeweekse donderdagavond. 


Insomnium


Gitarist Niilo Sevänen


IJzersterk optreden


Geen grote show, gewoon spelen!


Gitarist Markus Vanhala


Zanger/bassist Niilo Sevänen


Vanaf het balkon


Nog een keer


Heerlijke avond gehad


Insomnium - Pit (Collapsing Words)



Insomnium - The Promethean Song










vrijdag 20 oktober 2023

Harakiri for the Sky, Omnium Gatherum, Primordial en Paradise Lost * 15 oktober 2023, Tivoli Ronda - Utrecht

 


Setlist Harakiri For The Sky:
For The Sky: I, Pallbearer, You Are the Scars, Fire, Walk With Me, Homecoming: Denied!, Sing for the Damage We've Done en Calling the Rain.
Setlist Omnium Gatherum:
Slasher, Paragon, Ego, Reckoning, Soul Journeys, Frontiers, Gods Go First, New Dynamic en Solemn.
Setlist Primordial:
As Rome Burns, How It Ends, To Hell or the Hangman, The Coffin Ships, Victory Has 1000 Fathers, Defeat Is an Orphan, No Grave Deep Enough en Empire Falls.
Setlist Paradise Lost:
Enchantment, Forsaken, Faith Divides Us - Death Unites Us, Requiem, One Second,
Hallowed Land, The Enemy, As I Die, No Hope in Sight en Embers Fire. Toegift: Say Just Words en Ghosts.


Bij de entree van de zaal


Gitarist Marrok

Het rondreizende metalfestival Ultima Ratio Fest heeft ook dit jaar Tivoli in Utrecht als thuisbasis. Vorig jaar stonden Moonspell, Insomnium, Borknagar, Wolfheart & Hinayana op het programma, maar ook dit jaar heeft het feest een fraaie line-up! Deze keer zijn de volgende bands te bewonderen; Paradise Lost, opgericht in 1988, is een pionier in het death-doomgenre, maar heeft ook talloze gothicmetalbands beïnvloed. Op 1 december van dit jaar doen ze een re-release van het legendarische album Icon, die dan precies 30 jaar geleden is uitgekomen. Uit Ierland komen de veteranen van Primordial, de extreme-metalband die black metal en doom metal mixt met Keltische muziek. Zij hebben net hun nieuwe album How It Ends losgelaten op de wereld. Omnium Gatherum, de Finse melodieuze deathmetalband die niet vies is om wat progressieve en rock invloeden te mixen in hun nummers. Het Ultima Ratio Fest wordt compleet gemaakt door de Oostenrijkse band Harakiri for the Sky, ook zij hebben net een nieuw album uit, Aokigahara MMXXII.


Harakiri for the Sky


Twee keer Michael "JJ" V. Wahntraum

Zondagavond is natuurlijk niet de meest geliefde avond voor de hardwerkende mensen onder ons, ook ik moest de volgende dag alweer om 6 uur op. Zo ging ik dus, ondanks dat dit bijna een thuiswedstrijd was, met de auto. Nadat ik deze geparkeerd had op mijn werk liep ik naar Tivoli toe. Na binnenkomst kwam ik al de ene na de andere bekende tegen en werd er hier en daar weer gezellig bijgepraat. Eric, Eus, Andreas, Liza, Marc, Sjaak, Linda en dan zal ik er zeker nog een paar vergeten. Wel een beetje jammer dat tegelijkertijd in de grote zaal Europe optrad, daar had ik ook wel bij willen zijn. En als ik dat zo hoorde hadden meer mensen dat wel gewild en ook andersom. Om 18:00 uur Harakiri for the Sky het Ultima Ratio Fest II af. Deze atmosferische black metal uit Salzburg, Oostenrijk is opgericht in 2011 door Michael V. Wahntraum en Matthias Sollak. De band bestaat officieel slechts uit twee leden, maar ze treden altijd op met drie aanvullende muzikanten. Het accent ligt vanavond vanzelfsprekend op het meest recente album, dat met drie nummers goed vertegenwoordigd is. De teksten gaan veelal over depressie, dystopie, angsten en nachtmerries.


Gitarist Matthias "MS" Sollak


Beter dan verwacht

De set was mooi verdeeld over de laatste vier albums, I, Pallbearer Mære (2021), You Are the Scars Arson (2018), Fire, Walk With Me Arson (2018), Homecoming: Denied! Aokigahara MMXXII (2022), Sing for the Damage We've Done Mære (2021) en Calling the Rain III: Trauma (2016). De band imponeert vanavond met het zeer melodieuze You Are The Scars, deze komt uitstekend uit de verf. Zag de band voor het eerst, thuis zal ik het niet snel luisteren maar ik was onder de indruk van het optreden. Live is het toch een andere dimensie en zanger Michael "JJ" V. Wahntraum geeft zich helemaal op het podium. Wat ook een groot pluspunt is is dat het geluid in Tivoli vrijwel altijd perfect afgesteld staat. Zeker op deze avond en dus ook bij deze atmosferische black metal band is dat een groot voordeel, zo wordt het zeker geen brei voor mijn ongeoefende oor voor deze muziekstroming. Al met al een zeer geslaagd optreden dus.


Omnium Gatherum


Contact

Daarna was het tijd voor de melodieuze deathmetalband Omnium Gatherum. Ik had hier erg veel zin in, ze hadden mij in 2017 nogal verrast als voorprogramma van Amon Amarth. Ik stond inmiddels bij Linda en Sjaak, hij had er ook erg veel zin in en was speciaal voor deze band naar Utrecht gekomen. Omnium Gatherum bestaat uit zes leden en vooral bij het laatste album (Origin uit 2021) had de band het lef om death metal te combineren met invloeden uit de lichte popmuziek. Hierdoor werd deze release niet zo goed ontvangen door de diehard fans maar werden er ook weer nieuwe aangeboord. Vanavond werden er twee nummers van gespeeld Reckoning en Solemn en dan blijkt dat deze nummers juist live een meerwaarde zijn door de fijne afwisseling waarin veel invloeden van traditionele hard rock en heavy metal zijn verwerkt. De vijf heren maken een zeer gemotiveerde indruk, maar Pelkonen spant de kroon door het publiek veelvuldig te betrekken bij de show. Ondanks dat de cleane zang er soms niet helemaal goed uitkomt, wisselt het kwintet goed de wat snellere songs af met de fraaie rustige passages. Verder is het ook genieten van het heerlijke leadwerk van Markus Vanhala. Echt genoten van dit optreden!


Zanger Jukka Pelkonen


Fantastisch optreden

Primordial kende ik eigenlijk helemaal niet zo goed, dus was het een inhaalslag voor mij om snel wat albums te gaan luisteren. Dit beviel me eigenlijk best wel. Frontman Alan Averill komt geschminkt het podium op met een strop om zijn hals, de aandacht hierop wordt nog even bevestigd bij het nummer To Hell or the Hangman. Grappig is het dikke boek dat op de rand van de drumstelriser ligt, af en toe kijkt hij er even in. Is het de tekst of weet de man niet welk nummer er volgt? Wel wordt er tussendoor nog een fles wijn neergezet als hij zijn beker leeg geslobberd heeft. De frontman is een opvallende verschijning maar de andere leden van de band zorgen voor een uitstekende muzikale omlijsting. Hij betrekt het publiek regelmatig bij het optreden en kijkt je af en toe met onheilspellende blik aan. Alan leidt de nummers regelmatig met een korte tekst in en het publiek reageert vanaf de eerste nummers enthousiast. Door de prachtige geluidsmuur samen met de extreme zang wordt het een intens optreden, je wordt helemaal de show ingetrokken. Af en toe zijn ook de folk (lees: Keltische) invloeden in de muziek te horen. De set van vanavond wordt beëindigd met publieksfavoriet Empire Falls. Primordial zorgde voor een heerlijk optreden en hebben mij in ieder geval over streep getrokken, ze hebben er een nieuwe fan bij.


Gitarist Markus Vanhala


Super enthousiast

Paradise Lost staat voor de dertiende keer in Tivoli en dat terwijl er niet heel veel aandacht is voor metal in ons stadsie. Ik zie ze inmiddels ook al voor de negende keer, het is wel een band dus die ik heel graag zie optreden. Ze hebben blijkbaar een streepje voor bij de programmeur in Tivoli want ze staan hier vanavond voor de dertiende (!) keer. Voor mij was dit wel de perfecte afsluiter van het vierluik, ik ben wel een grote fan van de band. Door het goede afgestelde geluid komt het melancholische gitaarspel van Gregor Mackintosh zeer goed uit de verf, dit blijft één van de sterkste troeven van Paradise Lost. De line-up van de band is al vanaf 1988 (de oprichtingsdatum) vrijwel constant, zanger Nick Holmes, de gitaristen Gregor Mackintosh en Aaron Aedy en basgitarist Steve Edmondson alleen drummer Guido Montanarini is er sinds een jaar of twee nieuw bij nadat Waltteri Väyrynen gestopt is.


Primordial


Intens gebeuren

Voordeel van de wat kortere set is dat er vanavond bijna alleen maar “klassiekers” gespeeld worden. Faith Divides Us - Death Unites Us, One Second, As I Die, No Hope in Sight, Embers Fire en de “meezinger” Say Just Words. De band weet zoals altijd een strakke show neer te zetten en de heer Holmes zorgt met zijn Britse humor af en toe voor een leuke anekdote. Ik heb een rondje gelopen en wat foto’s van boven gemaakt om uiteindelijk weer terug op mij oude plekje te komen. Bij de tonen van het laatste nummer Ghosts ben ik gaan lopen om toch nog een aantal uurtjes nachtrust te pakken, maandagmorgen is toch niet de meest favoriete ochtend van mij. Zal vast niet de enige zijn die daar last van heeft… Het was in ieder geval weer een heerlijk feestje met een aantal toffe bands en hopelijk gaat Tivoli verder met het programmeren van de stevige muziek en volgend jaar graag ook weer een Ultima Ratio Fest, dan deel 3!


Paradise Lost, foto vanaf het balkon


Vanaf de andere kant van de zaal


En nog een keer vanaf de bar


Omnium Gatherum - Solemn (gedeelte)


Paradise Lost - Faith Divides Us - Death Unites Us