Gold * 27 december 2019, Melkweg - Amsterdam

Setlist GOLD:
Wide-Eyed, He Is Not, Things I Wish I Never Knew, Summer Thunder, Old Habits, I Do My Own Stunts, Taken by Storm, Please Tell Me You're Not the Future, You Too Must Die, Why Aren't You Laughing?, O.D.I.R., Till Death Do Us Part, Mounting Into Bitterness en Truly, Truly Disappointed.

Aankomst in het altijd gezellige Amsterdam

GOLD

Op weg naar de Melkweg met Hans (Renate (dank) had ons bij station Maarssen afgezet), zo waren we al snel op Amsterdam centraal. We hadden onderweg besloten om gewoon te lopen naar de zaal, ongeveer 2,5 kilometer. (later ook weer terug én vanaf station Maarssen naar huis, in totaal toch zo'n acht kilometer). Het was tenslotte prima weer, wel fris maar droog, tegen het nulpunt aan. Wat een drukte in deze stad en je eigen moerstaal is bijna nergens meer te ontwaren. We moesten regelmatig even inhouden omdat er zoveel mensen voor, achter of naast je liepen. Bij de Melkweg werden we naar boven gestuurd, het optreden van vanavond was Upstairs. Dit maakte voor mij dat ik dit jaar drie nieuwe zalen heb gezien, Het Paard, de Gigant en de Upstairs zaal en dat na meer dan 1000 optredens...

Fijn sfeertje, wel lastig om foto's maken

Zangeres Milena Eva

Na een eerste halve liter Kornuit, stonden we lekker vooraan in de zaal en er kwamen uiteindelijk zo'n 100 mensen op de Nederlandse avant-garde dark rockband GOLD af. Er was geen support en de band begon een kwartiertje later, miscchien wel verstandig anders kwamen we vanavond wel weer heel vroeg thuis... De band heeft net het zeer goed ontvangen (4e) album Why Aren't You Laughing uitgebracht. GOLD heeft nog een kleine connectie met de cult band The Devil’s Blood. De ex-gitarist daarvan, Thomas Sciarone, is namelijk het geesteskind van Gold. Ik had de band als support zien optreden van DOOL in de Helling vorig jaar en was benieuwd of ze me vanavond als headliner net zo konden overtuigen als toen.

4x Milena Eva

Drummer Igor Wouters

Er zitten wel een aantal elementen in van DOOL, de muziek is hypnotiserend en psychedelisch. Er zitten doom, deathrock, metal, noise en post-rock invloeden in maar eigenlijk is het niet helemaal te vangen in één bepaalde stijl. De drie gitaristen zetten op zijn tijd een enorme (blackmetal achtige) geluidsmuur neer (Taken by Storm) en er is veel aandacht voor de basgitaar. Zangeres Milena Eva zwabbert bezwerend met haar armen en zet met de meeslepende repetitieve muziek een lekker duister sfeertje neer. De avond begint met de befaamde toespraak van Sinead 'O Connor in Madison Square Garden (1992) en het nummer Wide-Eyed gevolgt door het wat meer toegankelijke nummer He Is Not. Gelijk twee nieuwe nummers, ook Things I Wish I Never Knew, Taken by Storm, Please Tell Me You're Not the Future, Why Aren't You Laughing?, Till Death Do Us Part, Mounting Into Bitterness en Truly, Truly Disappointed kwamen van de nieuwe worp en dat maakte het totaal dus op negen van de elf op het album.

Lekker sfeertje

The Pinheads

Zangeres Milena Eva spuugt regelmatig met afschuw haar gevoelens van verwarring en verontwaardiging in de microfoon. Maar ook zijn er momenten van hoop en nieuwsgierigheid in de teksten. Uiteindelijk duurde het optreden maar zo'n 70 minuten en was het dus al betrekkelijk snel afgelopen. Een band als GOLD moet het grotendeels van het meeslepende repetitieve karakter hebben om je in de muziek te kunnen verliezen. Helaas had ik dat gevoel vanavond niet kunnen oproepen en ook Hans had dit niet gehad. We bleven na afloop nog een tijdje nababbelen met de vanavond tegengekomen Eric en zijn vriendin (vrijwilligers bij de Baroeg) en besloten nog een drankje te drinken in de vlakbij gelegen Waterhole. Hier traden The Pinheads op, deze mannen kende ik nog van de Clash of the Coverbands in de Peppel waar ook The Rivals van mijn zoon Robin aan mee hebben gedaan (ze gingen die avond trouwens beide door naar de halve finale).

Ook de Waterhole ken ik goed, The Rivals hebben daar gespeeld en spelen daar binnenkort nog een keertje evenals de andere band die ik op gang heb geholpen, Jackie Knows. We dronken daar nog een biertje en pakten nog een half uurtje van het optreden mee. Onder de laatste tonen van No More Tears van Ozzy gingen we weer wandelend naar het station na het allerlaatste concert van 2019. In 2020 gaan we natuurlijk weer regelmatig op pad, het eerstvolgende concert waar we heen gaan is Dimmu Borgir en Amorphis op 25 januari in 013. Dus houdt mijn blog in de gaten! 

PS op het station ontdekten we nog een lekkage bij de afgesloten toiletten, helaas konden we geen ambtenaar in functie of iets dergelijks vinden om te waarschuwen. Hopelijk is niet het hele station ondergelopen...

Zanger Frans Scheel

Lekkage op Amsterdam centraal

Gold en Dool * 22 december 2017, De Helling - Utrecht

Setlist Gold:
Summer Thunder, Old Habits, And I Know Now, I Do My Own Stunts, You Too Must Die, White Noise, No Shadow, O.D.I.R., The Controller, Servant, Don't en Tear.
Setlist Dool:
The Alpha, She Goat, Well's Run Dry, The Death of Love, Vantablack, Golden Serpents,
Love Like Blood, The Death of Love, In Her Darkest Hour, Words on Paper en Oweynagat.

De support van vanavond, Gold

In de huidige tijd waarin alles heel snel kan gaan, de positieve of negatieve kant op, heeft de band DOOL met het debuutalbum Here Now, There Then gelijk flink gescoord en veel muziekliefhebbers aangesproken. De hoes van deze plaat is nogal bijzonder, het is een wit paard. Niet dat dit zo bijzonder is, wel dat het dier dood is. De band ging een fotoshoot doen voor de nieuwe hoes en wilde iets gaan doen met een paard. Een levend paard dan wel, maar er was in de voorgaande nacht toevallig een paard dood gegaan. Het paard lag er zo mooi bij (zo wit op dat zwart) en het leek wel of-ie lag te slapen. Men vond dit zo goed passen bij de sfeer van de plaat en titel (Here Now, There Then) dat dit de hoes wel moést worden.

Zangeres Milena Eva

Milena zette een mooie sfeer neer

Het zijn bepaald geen groentjes meer die de band DOOL vormen, drummer Micha Haring bijvoorbeeld komt uit de cultband The Devil’s Blood evenals trouwens bassist Job van de Zande. Dan heb je dus wel gelijk de gehele ritmesectie, van deze helaas ter ziele gegane band, als basis. De rest van de band wordt gecomplementeerd door Reinier Vermeulen en Nick Polak, beiden op gitaar en blikvanger en zangeres/gitarist Ryanne van Dorst (alias Elle Bandita).

  

En nog een keer Milena Eva

Dool

Toen ik bij de Helling aankwam was Andre er al, had deze keer de trein genomen tot het station de Vaartse Rijn en dat was erg goed bevallen. In 13 minuten van Maarssen naar dit station en je stapt vrijwel voor de deur van de zaal uit. Helaas was ik wat grieperig maar daar hadden we vanavond een goed medicijn voor, bier! De support werd verzorgd door (ook een Nederlandse band) Gold. Ook deze band heeft nog een connectie met The Devil’s Blood. De ex-gitarist daarvan, Thomas Sciarone, is namelijk het geesteskind van Gold.

Niet geheel dezelfde stijl als DOOL maar de muziek kent wel veel raakvlakken. Zangeres Milena Eva zwabbert bezwerend met haar armen en zet met de meeslepende repetitieve muziek een lekker duister sfeertje neer. De nummers You Too Must Die en Teenage Lust zijn rustig en kabbelen heerlijk voort maar met Be Good en Come With Me worden alle registers opengetrokken. Heerlijke riffs ondersteund door een uitstekende ritmesectie. Een prima en ook goed passende opener van de avond.

Ging gelijk goed los

Ryanne van Dorst

DOOL neemt meteen vanaf het begin af aan de zaal in een wurggreep. Het is een lekker heavy geluid, met nogal wat diverse invloeden. Doom, blackmetal, rock, pop, psychedelisch, gothic er zit van alles in. De band zelf spreekt over dark-rock. Verder valt vooral de uitstekende opbouw van de nummers op, waardoor je wordt meegenomen in een dromerige en onvoorspelbare muzikale trip. In The Alpha zitten nogal veel doominvloeden en She-Goat is een stampende rocker. Het nummer Vantablack intrigeert ons ruim tien minuten lang, de melodie kruipt in je oor en is daar niet meer uit te krijgen.

  

Topper

Uitstekende stem

Met het zalige Oweynagat werd het concert helaas weer afgesloten. Kortom, we hadden vanavond (in een bijna uitverkochte zaal) een zeer geslaagd optreden van een uitstekende band. Na afloop nog een tijdje bijgekletst, we kwamen nog wat oude bekenden tegen. George (Oosthoek) was er nog en ook gezellig gebabbeld (of was ik een beetje aangeschoten) met Charlotte Wessels (Delain). Na het aanschaffen van de vinyl versie van het album van DOOL zijn we nog even op de foto gegaan met de lollige Ryanne. Topavondje en een waardige afsluiter van een erg geslaagd concertjaar 2017!

Met Ryanne en Andre

Met George en Charlotte