The Grand East en DeWolff * Tivoli Pandora - Utrecht

Setlist The Grand East:
.
Setlist DeWolff:
Black Cat Woman, Sugar Moon, What's the Measure of a Man, Satilla No. 3,
Medicine, Easy Money, Stand Up Tall, Lucid, Tired of Loving You, Toux-Da-Loux,
en Love Dimension. Toegift: The Pistol en Don't You Go Up the Sky.

The Grand East

(helaas zijn de foto's van vanavond niet zo goed gelukt)

Was een uitstekend optreden

Ik was nog niet zo heel lang bij The Rivals betrokken toen ik dacht, ik moet onze mannen eens meenemen naar een concert van DeWolff. De paralellen zijn wel te trekken namelijk, net als DeWolff zijn The Rivals ook begonnen op 15, 16 jarige leeftijd. Natuurlijk spelen The Rivals alleen covers, maar wel grotendeels van muziek uit de jaren 70 en 80 en zijn bezig om eigen nummers te schrijven. DeWolff volg ik al best lang, in het begin mocht de band alleen op vrijdag en zaterdag optreden in verband met de minderjarigheid van de bandleden, Pablo, Robin en Luka. 

DeWolff

De voetjes van Pablo

In 2010 gaven ze hun eerste concerten in het buitenland, namelijk in België en Duitsland en stond de band voor het eerst op Pinkpop. Vanaf 2011 volgden nog meer landen waaronder onder andere Frankrijk, Hongarije (Sziget), Italië, Oostenrijk, Zwitserland en Polen. In 2012 kwam ik zelf (samen met Robin) voor het eerst live met de band in aanraking en was gelijk zwaar onder de indruk. Vanaf dat moment zijn we de band blijven volgen en was het afgelopen zaterdag 7 mei alweer de zesde keer dat ik de band live aan het werk zag. Dit ter promotie van hun zesde studioalbum Roux-Ga-Roux. Ik moet zeggen, het werd een geweldig concert. De band ontwikkeld zich nog steeds en ook de extra muzikanten op het podium zorgen voor een nog voller geluid. 

Heerlijk gitaarwerk van Pablo van de Poel

Robin Piso op Hammond

Dat laatste was een grote verrassing want tot afgelopen weekend stonden alleen de broers Pablo en Luka van de Poel en Robin Piso op het podium. Vanavond was er een achtergrondkoor in de vorm van twee dames, een bassist (!) en een tamboer als extra. Duidelijk is wel dat je deze band live moet meemaken, dit kan ik iedereen van harte aanraden! DeWolff heeft prima platen maar live is het allemaal veel intenser en groter dan de studio opnamen. Inmiddels troffen we ook Daniela en André nog en later Sikko en Tiske. 

Het achtergrondkoortje en een tamboer

Lekker vol op het podium

We werden in het voorprogramma opgewarmd door The Grand East. Deze band gaf een heerlijke show weg, wel jammer dat het genre erg vergelijkbaar is met DeWolff (ze hebben bijvoorbeeld ook een Hammond orgel). Ik zie liever een supportband die niet teveel op de hoofdact lijkt, maar dat is mijn persoonlijke mening. The Grand East had eind januari net hun eerste release gedaan, een volledig digitaal uitgebrachte EP met vier nummers. Een superleuk optreden van een stel enthousiaste gasten waar we zeker nog wat van gaan horen! 

Een geconcentreerde Luka van de Poel

Uitverkocht huis

DeWolff begon gelijk met drie nummers van de allerlaatste plaat. Er werd vanavond veel aandacht aan de laatste release geschonken met maar liefst acht nummers. Eigenlijk geen enkel probleem want persoonlijk vind ik dit uitstekende album een stuk sterker dan de voorganger. Vooral Tired of Loving You en Love Dimension zijn wel blijvertjes in de setlist denk ik. Met het lekkere Black Cat Woman werd geopend waarna met de single Sugar Moon (een echt DeWolff nummer) meteen een heerlijk psychedelisch nummer op de uitverkochte zaal werd losgelaten. Na het lekkere What's the Measure of a Man kwam de eerste "oude" kraker voorbij, Satilla No. 3. 

Robin Piso

Pablo van de Poel

Met Medicine werd even een rustpuntje ingebouwd om daarna weer los te gaan met Easy Money waarin ook de dames lekker mee konden bléren. Zoals gezegd het laatste deel van de set voor de toegift bestond uit vier nieuwe nummers waarin vooral Tired of Loving You en Love Dimension lekker waren. Pablo was weer geweldig bezig op zijn gitaar en onze gitaristen genoten daarvan met volle teugen. Natuurlijk kwam de band nog terug voor een toegift, dit waren de krakers The Pistol en Don't You Go Up the Sky en kwam er een einde aan een geweldig concert. 

Op de foto met de hele band

Pablo is altijd vrolijk

We hadden allemaal nog leuke gadgets verzameld, Kevin een plectrum van Pablo, Jeffrey de drumstokken van The Grand East en van Luka en Robin de setlist waar hij later de handtekeningen nog op heeft laten zetten. Want we hebben natuurlijk nog na het optreden bij de merchandise met de mannen van DeWolff gekletst. Elpee's gekocht en deze laten versieren met handtekeningen en diverse foto's gemaakt. Zo kwam er een einde aan een geweldige avond en in kan iedereen aanraden, ga deze band live zien! En als ik de mannen van The Rivals zo achteraf hoorde heeft DeWolff er weer een hoop nieuwe fans bij. Jammer genoeg stond de instelling van mijn fototoestel niet goed waardoor de foto's deze keer wat minder zijn. 

Drumstokken en een elpee met handtekeningen

De setlist met handtekeningen

Joe Madman & the Sidewalkers en DeWolff * 18 april 2015, Tivoli de Helling - Utrecht

Setlist Joe Madman & the Sidewalkers:

Setlist DeWolff:

Evil Mothergrabber, Satilla No. 3, Medicine, Vicious Times, Voodoo Mademoiselle,

Stand Up Tall, (Ain't Nothing Wrong With) A Little Bit Of Loving, Crumbling Heart,

The Pistol en Don't You Go Up the Sky. Toegift Restless Man en Gold and Seaweed.

Joe Madman and the Sidewalkers

Drummer van Joe Madman and the Sidewalkers

Zoals altijd was het weer een feestje bij DeWolff, deze keer in Tivoli de Helling. Het was voor mij sinds september 2012 de vijfde keer (en voor Robin de 3e) dat ik de band live aan het werk zag. Wel leuk dat je in zo'n periode kan zien dat de band steeds beter op elkaar ingespeeld is geraakt. In het voorprogramma stond Joe Madman & the Sidewalkers. Joe the Madman is het alter-ego van Mitchell Rivers en The Sidewalkers bestaan uit bassist Lars de Lange en drummer Joost van Oeveren. De band speelt, zoals ze zelf zeggen, een manische mix van rock 'n roll, bedekt met een dikke laag Tabasco. Ik weet niet of het waar is maar ik hoorde dat DeWolff betrokken was geweest bij de laatste plaat van deze band. 

Het kwam soms van ver

Pablo bovenop de Hammond

Nou qua bandgeluid was het ook wel heel erg in dezelfde richting en toen de laatste twee nummers de bassist achter het orgel kroop was de gelijkenis wel zeer groot. Vind het zelf altijd wel jammer dat het voorprogramma uit dezelfde muzieksoort bestaat. Maar goed, de mannen waren wel goed en ze werden prima ontvangen door de uitverkochte zaal. Na een korte pauze was het dan tijd voor DeWolff. Met Evil Mothergrabber als opener werd de toon gelijk gezet voor een prima optreden. Dit nummer van de laatste plaat is wel één van de betere en past prima tussen het oude werk. 

Even de zaal opzwepen

Ging goed los af en toe

De laatste plaat vind ik zelf toch wat minder maar logischerwijs werden er nog drie nummers van gespeeld. Op zich geen probleem maar met Restless Man als één na laatste nummer in de toegift ging de vaart toch wat uit de verder prima set van vanavond. Het zijn nog steeds sympathieke gasten en de band staat met veel plezier op het podium. Het blijft een genot om naar het geweldige gitaarspel van Pablo te kijken, hij is niet voor niets uitgeroepen als gitarist van het jaar door gitarist.nl. Na afloop nog even bij gekletst en wat foto's gemaakt met hem, inmiddels kent hij ons ook wel. Samen met Ronald zijn we met de trein weer naar huis gegaan en doken tevreden ons mandje in na een super leuk avondje. 

De setlist en Robin met Pablo

Bloyatop en DeWolff * 16 mei 2014, P60 - Amstelveen

Setlist Bloyatop:

Lez Burn, Demolition Crush, Page 525, Tight Spot, 

BBQ en Great Repple Depple In The Sky.

Setlist DeWolff:

Evil Mothergrabber, Satilla No. 3, Voodoo Mademoiselle, Dance Of The Buffalo, Medicine, Wealthy Friend, Stand Up Tall, (Ain't Nothing Wrong With) A Little Bit Of Loving, Crumbling Heart, Restless Man, Don't You Go Up the Sky, The Pistol en Gold and Seaweed.

Bloyatop

Was niet al te best

De vierde keer in een redelijk korte periode naar DeWolff en dit was meteen de minste keer. Robin was voor de tweede keer mee en ook hij had hetzelfde gevoel. Maar ja, de laatste keer dat we samen waren was het ook wel erg leuk geweest en hadden we nog een tijd na het concert met de jongens van DeWolff nagebabbeld. Maar misschien heb ik het ook te vaak gezien en gaat het teveel op elkaar lijken? Ik weet het niet precies. Het voorprogramma Bloyatop was erg matig en kon Robin en mijzelf niet bekoren. Wel leuke enthousiaste gasten maar dat was het ook wel.

Pablo bovenop de Hammond

Het kwam soms van ver

DeWolff begon gelijk met het nieuwe nummer Evil Mothergrabber en dat was niet verkeerd. Daarna weer een nieuw nummer gevolgd door enkele oude. Pablo name regelmatig een slok bier en ook een keer Jägermeister, later kreeg hij een nogal vreemd gekleurd drankje in een plastic beker van de roadmanager. We vonden 'm er ook niet zo heel florisant uitzien, maar misschien was het wel gewoon een medicijn.

Robin Piso en Luka van de Poel (drums)

Ging goed los af en toe

Gelukkig maakte het laatste gedeelte van het concert nog een hoop goed. Vanaf Crumbling Heart kregen we weer wat van de oude magie terug en was het nog genieten van een aantal "oude" krakers. Al moet gezegd worden dat het nieuwe nummer Restless Man ook zeer te pruimen was. Al met al hebben we toch wel een leuke avond gehad in een niet uitverkochte P60 (ook het balkon was dicht) maar is het wel even genoeg geweest. Nu maar eens een paar jaartjes wachten voor een volgende keer.

Robin Piso op het Hammond orgel

Luka van de Poel op drums

Effe een slokje (en Pablo dronk niet alleen water......)

We staan mooi vooraan (rechts, foto Rob Sneltjes)

De setlist van het podium gegrist

Peter Beeker & Ongenode Gaste en DeWolff * 26 april 2013, De Kelder - Amersfoort

Setlist Peter Beeker & Ongenode Gaste:  Door 't Stof, Splinterniej, Bitter, Hotel, Laef Hard, Baedel Neet en Ik Wil Dich. Setlist DeWolff:  Evil and the Midnight Sun, Yellow Rat Magic Blues, Sixth dimension blues, Medicine, Vicious Times, Voodoo Mademoiselle, Wasabi Wizard, Crumbling Heart, Don't You Go Up the Sky, The Pistol en Gold and Seaweed.

Peter Beeker & Ongenode Gaste

De setlist

Toen we aankwamen werd er net een fotoshoot

gestart met gitarist Pablo van de Poel van DeWolff

Ik geloof niet dat ik een band (DeWolff) zo vaak in zo'n korte periode gezien heb, september 2012 in Tivoli, januari 2013 in P60 en nu dus een dag na mijn verjaardag op 26 april 2013 in de Kelder. Dit kwam ook omdat ik Robin graag een keertje kennis wilde laten maken met deze band en dan in het bijzonder met gitarist Pablo van de Poel. Het heeft enige overredingskracht gekost want thuis bij het draaien van de nummers, maar ook onderweg nog naar het concert bij het luisteren in de auto, bleef Robin nog twijfelen of hij het wel echt goed vond. Toen we aankwamen bij de Kelder stonden er al enkele mensen voor de deur te wachten. Leuker was nog dat op datzelfde moment de deur aan de zijkant openging en dat gitarist Pablo van de Poel naar buiten kwam voor een fotosessie. 

De pedalen van Pablo

We stonden er bovenop met onze neus

Nadat we onze jas hadden afgegeven (2 euro in het spaarvarken gedaan op de balie, de garderobe was zomaar gratis) gingen we de knusse zaal in. We konden helemaal vooraan gaan staan en ook nog rechts omdat ik wist dat Pablo daar zou gaan staan. Het voorprogramma was Peter Beeker & Ongenode Gaste, een Nederlandse band uit Venlo. Deze zongen hun nummers in het Limburgs dialect. We verstonden er geen bal van maar het was best leuk. Daarna kwam DeWolff en het was meteen alweer duidelijk wat een kracht deze band uitstraalt. Heerlijke jaren 70 rock ala Led Zeppelin, Deep Purple en Ten Years After. Opvallend was dat vergeleken bij de vorige twee optredens de band een meer volwassen indruk maakte en zeer goed op elkaar is ingespeeld. Het werd weer een heerlijk avondje en toen Pablo een paar nummers voor het einde van het concert bij zijn pedalen en biertjes neerknielde vroeg Robin of hij een plectrum wilde ruilen. 

Lekker janken met de gitaar voor de geluidsbox

De drie mannen van DeWolff

Nou dat wilde hij wel, dus Robin kreeg een plectrum waar Pablo bijna de hele avond mee gespeeld had! Grappig was wel dat hij daarna twee keer de opgeplakte plectrum aan de microfoonstandaard wilde pakken. Toen hij dit wilde doen schrok hij min of meer een beetje en deed het niet. Na het concert verklaarde hij dat zijn eigen plectrum wat steviger en harder was en dat hij daarom niet met die van Robin wilde spelen. Vlak voor de toegift was Robin even weggeslopen en had een poster van DeWolff van de muur gehaald. Na het concert hebben alle drie de bandleden daar hun handtekening op gezet net als op de door mijzelf gekochte lp (jawel, ik heb voor het sinds 25 jaar? weer een vinylplaat gekocht). We zijn nog op de foto gegaan en hebben heel leuk met Pablo kunnen kletsen. Het was een super geslaagde avond en het is niet voor het laatst geweest dat ik DeWolff live heb zien optreden en ik denk ook voor Robin niet. Hij was ook helemaal "om" aan het einde van deze avond! De Wolff is live namelijk een hele grote belevenis en Pablo is een geweldige gitarist. 

Fotocompilatie met ons erop gemaakt door Walter Goyen

Robin met poster met handtekeningen in zijn hand bij Pablo

Review van http://www.deadline.nl/ (stond niet meer op internet)
DeWolff laat Amersfoort rocken. Ver in de Limburgse hooglanden klonk in 2007 voor het eerst het grommende geluid van dit driekoppige rockmonster. Onder de naam DeWolff zijn Pablo, Luka en Robin nu zes jaar later met een hoop ervaring afgereisd naar Amersfoort. Vrijdag 26 april gaven zij een optreden in De Kelder en liet de band weer even zien wat rocken inhoudt! Heerlijke harde Bluesrock. DeWolff staat al een paar jaar bekend om de lekkere oude rockmuziek. Hoewel dat op zichzelf niet zo spectaculair is, geeft het trio toch een nieuwe dimensie aan het genre. Zo zie je dat Pablo van de Poel het onmogelijke mogelijk maakt op zijn gitaar, valt er in de lastige drumpartijen van Luka van de Poel nooit een verkeerde slag te vinden en zie je Robin Piso achter zijn Hammond orgel als een ware Jezus de nummers in een heel goede wijn veranderen. Combineer die drie en je krijgt een onvergetelijke avond waarop de tijd voorbij vliegt. 

Ik met de elpee met handtekeningen

Lachen!

Nog heel gewoon. DeWolff heeft zich in Nederland al aardig gevestigd en is net terug van een Australische tour. Toch zijn de drie jonge gasten nog steeds enorm dankbaar dat ze een zaal als De Kelder (ca. 300 man) uitverkocht krijgen. Tijdens hun twee uur durende show, waarin ongeveer tien nummers achter elkaar werden gespeeld, legt Pablo de show even stil om het publiek te bedanken. Dat doet hij door een speciale DeWolff-schoen het publiek in te gooien om daarna de vanger te feliciteren met een nieuw paar schoenen. Erg tof dat ze er nog zo mee bezig zijn! De gel wordt uit je haar gerockt. Met de goede muziek en het grote enthousiasme maakt DeWolff alle verwachtingen meer dan waar. De show zit enorm strak in elkaar en in de twee uur dat het trio op het podium staat komen er vooral veel bekenden melodieën voorbij, die dan weer worden afgewisseld met ingewikkelde improvisatie partijen. Een avond waarvan de broekspijpen gaan wapperen en de gel uit je haar gerockt wordt. Het is namelijk niet de vraag of er geheadbangd word, maar wanneer. Pablo, Luka en Robin hebben in De Kelder wederom laten zien en horen dat ze zeker in de top van de Nederlandse popmuziek thuis horen! 

Links de "verminkte" plectrum die Robin van Pablo kreeg

De setlist van DeWolff

De handtekeningen op mijn elpee

De poster met handtekeningen