Concertverslagen en eigen gemaakte foto's met smartphone/pocketcamera.
Verder wat andere leuke metal dingetjes......
Stand 14-9-2026: 1469 optredens van 796 verschillende bands
Setlist The Charm The Fury: Weaponized, Down on the Ropes, Echoes, The Future Need Us Not, Songs of Obscenity en Carte Blanche. Setlist Amaranthe: Maximize, On the Rocks, Fury, Dynamite, 1.000.000 Lightyears, Electroheart, Invincible, Amaranthine, Digital World, Drum Solo, True, Endlessly, Call Out My Name en Hunger. Toegift: That Song, Boomerang, Drop Dead Cynical en The Nexus. Setlist Eluveitie: Your Gaulish War, King, Nil, Omnos (metal versie), Lvgvs, Catvrix, Artio, Epona, Thousandfold, The Call of the Mountains, A Rose for Epona, Kingdom Come Undone, Tegernakô, Drum Solo, Havoc en Helvetios. Toegift: Inis Mona.
Eerst ff een hapje eten
The Charm The Fury
Robin en ik gingen vroeg op weg naar Eindhoven, de zaal ging namelijk om 17:15 uur open en de support act van vanavond, The Charm the Fury stond om 18:00 uur geprogrammeerd. Zo zaten we al om half vijf in eetcafé Barney's aan een heerlijke steak met pepersaus en varkens medaillons met mozzarella. Toen we om half zes aankwamen bij de zaal stond er nog steeds een flinke rij maar we waren wel mooi op tijd binnen voor The Charm the Fury.
Caroline Westendorp
Amaranthe
Deze metalcoreband is opgericht in 2010 en heeft inmiddels een EP en twee langspelers uitgebracht. De laatste release, The Sick, Dumb & Happy (uit 2017) zelfs door het grote label Nuclear Blast. Dit betekende toch wel een grote doorbraak, zo stonden ze dit jaar ook op Graspop. Alle nummers vanavond (behalve de laatste) kwamen dan ook van de laatste plaat. Helaas reageerde de zaal nogal lauw, de vonk sloeg niet over. Dit terwijl de band normaal gesproken wel veel reactie krijgt.
Mooie foto
Elize Ryd
Ik ben zelf niet zo'n grote metalcore liefhebber maar wat me opviel vanavond was dat de brulstem van zangeres Caroline Westendorp niet helemaal uit de verf kwam. Haar cleane zang klonk wel beter, maar dit kan ook aan het geluid van de Effenaar gelegen hebben want ook de acts hierna hadden hiermee te kampen. We waren afgelopen woensdag ook wel heel erg verwend geweest met het geluid in de grote zaal Ronda van Tivoli. Daar klonk alles extreem zuiver namelijk.
Bassist Johan Andreassen verteld over zijn blessure
Michalina Malisz op de draailier
Toen was het de beurt aan Amaranthe. De band al een paar keer eerder gezien en natuurlijk kun je van alles zeggen over deze muziek, commercieel, glad, wel of geen metal. Het is een combinatie van metalcore-achtige breakdowns, harde screams en zware gitaarriffs met stijgende cleane zang en synthesizers. Maar het staat wel als een huis en de combinatie van de twee zangers en zangeres maakt het best wel speciaal. Dus ik kan het best waarderen, alleen ook nu klonk het gewoon niet zo als het anders klinkt. Robin had precies hetzelfde, hij noemde het geluid nogal leeg.
Veel bandleden
Kay Brem en Jonas Wolf
De band speelt deze show met zanger Chris Adam Hedman Sörbye van Smash into Pieces, aangezien Nils Molin op pad is met Dynazty. Bassist Johan Andreassen had eerder deze tour zijn been gebroken en zat de hele avond op een stoel. Hij kreeg ook nog de kans om zijn verhaal hierover te vertellen. eel jammer, gelukkig kennen we wel veel "grote hits" van de band, 1.000.000 Lightyears, Hunger en bij de toegift Drop Dead Cynical en The Nexus. Bij de mooie ballad Amaranthine in het midden van de set klonk het allemaal wel weer erg lekker.
Fabienne Erni
4x Chrigel Glanzmann
Daarna dus de beurt aan een van mijn favoriete bands Eluveitie. Er was de afgelopen jaren nogal wat veranderd binnen de band. Het was in het verleden nooit heel rustig geweest onder het personeelsbestand, vanaf de start in 2003 zijn er al meer dan tien leden gegaan of vervangen. Maar wat er vorig jaar is gebeurt was toch wel erg pijnlijk, Anna Murphy, Merlin Sutter en Ivo Henzi verlieten de band waarvan vooral de eerste (Anna) een grote aderlating was. Dus we gingen vanavond meemaken hoe dit uit ging pakken. Wel grappig dat we vorige week nog de nieuwe band (Cellar Darling) van deze drie mensen in actie hadden gezien.
Volle zaal
Leuk instrument de draailier
Het blijft natuurlijk een spectaculair gebeuren als er negen man/vrouw op het podium staan met zoveel (bijzondere) instrumenten. Een draailier, viool, diverse soorten fluiten, een doedelzak, harp, van alles komt er voorbij. Verder is er eigenlijk niet veel te merken dat Anna er niet bij is, de nieuwe zangeres Fabienne Erni heeft een geweldige stem al heeft ze niet dat bijzondere stemgeluid van Anna. Maar die is dan ook wel erg uniek.
Chrigel en Fabienne
De band bedankt het publiek
Er worden maar vier nummers van de laatste release gespeeld, Epona past naadloos in de set en met Lvgvs wordt volop meegezongen. Maar dat is dan ook de "Zwitserse" uitvoering van Wat Zullen We Drinken, Zeven Dagen Lang. Er waren tal van hoogtepunten, Omnos werd gedaan in de metal versie, Thousandfold, The Call of the Mountains, A Rose for Epona, Kingdom Come Undone, Tegernakô, Havoc, Helvetios en Iris Mona (toegift). Het was dan ook jammer dat het weer afgelopen was. We bleven nog even hangen om wat foto's te maken en omdat het vanavond al om 18:00 uur begonnen was zaten we alweer in de trein van 22:30 naar huis.
Graspop Metal Meeting dag 3 16, 17 en 18 juni 2017, Dessel - België
We hebben op de derde dag de volgende bands gezien: The Charm the Fury, Memoriam, Alestorm, Airbourne, Kvelertak, Steel Panther, Graveyard, Mastodon, Queensryche, Evanescence, Rob Zombie en Gotthard.
Vaderdagkado's van mijn zoons
De derde dag is begonnen
Op zondagmorgen werd ik eerst verrast door twee mooie cadeau's voor vaderdag van mijn zoons, een Graspop hoodie en badlaken. Na het ontbijt gingen we op weg voor de laatste dag, Robin ging nu niet meer mee (hij had nog tentamens van school) en ik ging op pad met Andre en Tom. Ook vandaag was het niet helemaal gelukt om op tijd uit bed te komen, zodat we de eerste paar bands gingen missen. Alleen Inglorious had ik wel willen zijn dus dat was jammer. We kwamen nu aan vlak voordat The Charm the Fury om 12:20 uur begon op de Mainstage. Het is een prima show van deze Nederlandse band, ik had ze al eens eerder zien optreden en je kunt zien dat er flinke stappen gemaakt zijn. Zangeres Caroline Westendorp is inmiddels een echte frontdame en haar zang is prima. De band begint met het nummer Weaponized van de net uitgekomen plaat. The Charm The Fury sluit de set af met Carte Blanche en heeft vandaag zeker wat nieuwe zieltjes gewonnen.
The Charm the Fury
Caroline Westendorp
We konden nu rustig naar de Marquee wandelen alwaar een kwartiertje later Memoriam ging optreden. Deze band is ontstaan uit de restanten van Bolt Thrower (na het plotselinge overlijden van Bolt Thrower-drummer Martin 'Kiddie' Kearns in september 2015) en kwam vorig jaar met zomaar een nieuwe goed ontvangen release uit genaamd For the Fallen (what's in a name…). Live klinkt de band uitstekend, frontman Karl Willetts is een uitstekende zanger en is op een hele leuke manier bezig met het publiek. Opvallend is ook het goede gitaarwerk van Scott Fairfax die alle partijen in zijn eentje op zich neemt.
Scott Fairfax (Memoriam)
Karl Willets
Alestorm
Opvallend was dat er dit jaar maar weinig folk metal bands waren, toch wel jammer. Alestorm kun je daar niet helemaal onder scharen en het is wel errug simpel maar je kunt er niet onder uit dat het ook wel errug leuk is. De band stond op de Mainstage en het veld was flink volgelopen voor deze piraten metal. De mannen hebben inmiddels een hele berg hits dus het ene hoogtepunt werd afgewisseld met het andere hoogtepunt. De nieuwe nummers Mexico en Fucked with an Anchor pasten naadloos in de set en werden net zo hard meegebruld als de oude krakers. Iedereen vierde het feestje mee en het was een welkome afwisseling op het festival.
Christopher Bowes
Groot feest
Alestorm - Hangover
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)
Ja en dan Airbourne. Daar is helemaal niks mis mee en inmiddels heeft de band zich wel bewezen en kan putten uit een prima discografie. De band opent met Ready to Rock en het publiek gaat meteen los. Frontman Joel O'Keeffe is constant in beweging en bij het nummer Girls in Black is er plotseling een kangoeroe op het podium. In het verleden ging de zanger vaak op de nek van iemand van de security ofzo zitten maar nu is dus de kangeroe het haasje. Al spelend op zijn gitaar gaat Joel door het publiek, het was vandaag tegen de 30 graden en volop zon dus het zal wel lekker warm geweest zijn in het pak. Airbourne sluit het fijne optreden af met het nummer Runnin' Wild.
Airbourne
4x Joel O'Keeffe
Setlist The Charm The Fury: Weaponized, Colorblind, Down On The Ropes, Echoes, No End in Sight, The Future Need Us Not, Songs Of Obscenity en Carte Blanche. Setlist Memoriam: Memoriam, Corrupted System, Nothing Remains, Drone Strike en War Rages On. Setlist Alestorm: Keelhauled, Alestorm, Magnetic North, Shipwrecked, Mexico, The Sunk'n Norwegian, Drink, Fucked with an Anchor, Hangover en Captain Morgan's Revenge. Setlist Airbourne: Ready to Rock, Too Much, Too Young, Too Fast, Down on You, Rivalry, Girls in Black, Breakin' Outta Hell, Live It Up en Runnin' Wild.
Op de nek van een kangeroe
Kvelertak
De volgende op het menu was ook een knaller, de Noorse band Kvelertak. De mannen mengen een heleboel stijlen door elkaar, punk, heavy metal, hardcore en rock tot een knallend geheel en "zingen" ook nog eens in hun eigen taal. James Hetfield van Metallica was er in ieder geval behoorlijk van onder de indruk en plaatste een filmpje van de band op z'n instagram account. De band zal dan ook meegaan op de tour van Metallica vanaf september 2017 tot en met mei 2018. Ik vond de 50 minuten speeltijd wel ruimschoots voldoende want na verloop van tijd gaan de nummers wel wat op elkaar lijken.
Ging lekker los
Steel Panther
Ik ging gewoon uit nieuwsgierigheid naar Steel Panther want deze onderbroekenlolmetal (is dat een nieuw genre eigenlijk?) vind ik eigenlijk maar niks. Toch zijn er wel enkele leuke nummers bij en de "mannen" zien er echt wel uit als een jaren 80 glamband. Natuurlijk vlogen de borsten je weer om de oren, in het publiek maar later ook op het volle podium met dames. Er werd trouwens wel erg veel geluld tussen de nummers door. De titels van de nummers zeggen ook wel genoeg, Death to All but Metal, 17 Girls in a Row en Party All Day (Fuck All Night). Grappig om eens gezien te hebben maar verder niet aan mij besteed.
4x Michael Starr
Druk met dames op het podium
Steel Panther - 17 Girls In A Row
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)
Graveyard
In de Marquee
Nog even een paar laatste nummertjes meegepikt van het Zweedse Graveyard in de Marquee. Deze swingende bluesrock band was vorige jaar eigenlijk gestopt maar kwam daar dit jaar weer op terug nadat drummer Axel Sjöberg na verschil van inzicht was vervangen. Altijd fijne muziek maken deze mannen, niks mis mee. Mastodon stond laat op de zondag geprogrammeerd op de Mainstage. De band speelt een experimentele mix van progressieve metal, sludge en stoner. Net zoals een aantal jaren geleden dat ik de mannen gezien heb in 013 raakt de muziek bij mij niet de juiste snaar. Thuis kan ik het af en toe best wel eens beluisteren maar deze vreselijk complexe muziek vind ik live niet zo. Opvallend is verder dat de zang niet het allersterkste punt is maar dat wordt wel ruimschoots goed gemaakt door de uitstekende muzikanten.
Mastodon
Brent Hinds
Setlist Kvelertak: 1985, Mjød, Bronsegud, Månelyst, Berserkr, Evig Vandrar, Blodtørst, Ondskapens Galakse, Nekroskop, Svartmesse, Heksebrann, Bruane Brenn en Kvelertak. Setlist Steel Panther: Eyes of a Panther, Goin' in the Backdoor, Just Like Tiger Woods, Death to All but Metal, That's When You Came In, Poontang Boomerang, Community Property, 17 Girls in a Row en Party All Day (Fuck All Night). Setlist Graveyard: . Setlist Mastodon: Sultan's Curse, Divinations, The Wolf Is Loose, Crystal Skull, Ancient Kingdom,
Bladecatcher, Megalodon, Black Tongue, Andromeda, Show Yourself,
Precious Stones, Steambreather en Mother Puncher.
Paar impressies van het veld
Tukje in de Marquee
Mooi orientatiepunt
Queensryche zorgt er de laatste jaren wel voor dat alle oude krakers weer worden gespeeld. Lullig voor Geoff Tate maar zanger Todd de la Torre die Geoff in 2012 kwam vervangen kan moeiteloos elke hoge noot aan. Toch wordt er geopend met het nieuwe nummer Guardian van de laatste release Condition Hüman en dat klinkt meteen vertrouwd. Voor de rest zijn het alleen maar krakers die er worden gespeeld en dat er een heleboel. Maar goed de band heeft meer dan 20 miljoen albums verkocht en kan putten uit een aantal klassiekers. Eigenlijk duurt het optreden veel te kort, anderhalf uur kan ook heel eenvoudig volgespeeld worden. Misschien dat het toch nog eens een headliner kan gaan worden in de toekomst? Andre nam afscheid, hij ging op de motor weer terug naar huis en ik bleef samen met Tom over.
Queensryche
Supergave show
Queensryche - Empire
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)
Parker Lundgren en Michael Wilton
Koala met piercing...
Metal!
In tegenstelling van de geweldige zang bij Queensryche is de zang van Amy Lee van Evanescense tenenkrommend. Wat ik zelf al wel verwachtte klopt dus inderdaad wel, Amy kan gewoon live niet brengen wat ze in de studio wel kan. Waarom deze band zo hoog op het schema staat is mij een raadsel, Within Temptation, Nightwish, Epica maar ook veel "kleinere" female fronted metalbands zijn veel beter. Maar goed, dat zal wel aan de hits liggen die ze hebben gehad. Niet mijn ding maar leuk om eens wat nummertjes mee te pakken van Rob Zombie. Het podium! en de kledij zagen er in ieder geval heel gaaf uit.
Evanescence
Amy Lee zingt niet al te best
Rob Zombie
Mooi decor
Voor Gotthard heb ik altijd een zwak gehad. De band speelt laat op de zondagavond op de derde (of als je de donderdagavond ook mee wil tellen) de vierde dag van het festival. Knap als je de zaal dan nog zo in beweging weet te krijgen. De band speelt een hele leuke en afwisselende set en schuwt er ook niet voor terug een paar rustige nummers in te bouwen. Stay With Me, Remember It's Me zijn lekker en bij Heaven wordt er op de achtergrond een film gedraaid van de in 2010 door een motorongeluk omgekomen toenmalige zanger Steve Lee. Afgesloten werd er met Top of the World en Anytime Anywhere en zoals Tom zei (en wat ik ook vond) deze twee nummers hadden ze beter om kunnen draaien want de hele tent zong massaal mee met Top of the World.
Gotthard
Nic Maeder
Gotthard - Remember It's Me
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)
Leo Leoni
Heerlijk optreden
Setlist Queensryche: Guardian, Operation: Mindcrime, I Don't Believe in Love, The Mission, Empire, Take Hold of the Flame, Queen of the Reich, Screaming in Digital en Eyes of a Stranger. Setlist Evanescence: Everybody's Fool, What You Want, Going Under, The Other Side, Lithium, My Heart Is Broken, Made of Stone, Haunted, Weight of the World, Say You Will, My Immortal, Your Star, Whisper, Call Me When You're Sober, Imaginary, Disappear en Bring Me to Life. Setlist Rob Zombie: Dead City Radio and the New Gods of Supertown, Superbeast, In the Age of the Consecrated Vampire We All Get High, Living Dead Girl, Scum of the Earth, Well, Everybody's Fucking in a U.F.O., More Human Than Human, Never Gonna Stop (The Red, Red Kroovy), The Hideous Exhibitions of a Dedicated Gore Whore, House of 1000 Corpses, Guitar Solo, Thunder Kiss '65, Blitzkrieg Bop, Thunder Kiss (reprise), School's Out, Get Your Boots On! That's the End of Rock and Roll, Meet the Creeper, Ging Gang Gong De Do Gong De Laga Raga en Dragula. Setlist Gotthard: Silver River, Electrified, Hush, Stay With Me, Mountain Mama, Remember It's Me, Feel What I Feel, Bass Solo, Sister Moon, What You Get, Keyboard Solo, Heaven, Guitar Solo, Top of the World en Anytime Anywhere.
Steve Lee werd ook nog herdacht
En zo zaten voor ons de drie dagen Graspop er alweer op. We namen de bus terug naar Sunparks en lagen op de laatste avond om 12:00 uur op een oor. Ik zelf vond dit jaar een van de allerbeste die ik ooit meegemaakt heb. Vooral de zaterdag was eigenlijk vanaf het begin tot het eind een hoogtepunt, vlak daarna gevolgd door de vrijdag en dan de zondag. Ondanks de drukte was zoals altijd de sfeer geweldig en voelt het ieder jaar weer als thuiskomen. De onderlinge sfeer en verbondenheid, de vriendelijkheid van de vrijwilligers en de beveiligers, de goede bereikbaarheid van het festival en de podia en de korte wachttijd bij het eten en de drankjes, alles was weer top geregeld. Verder was het geweldig om samen met je zoons op pad te zijn, mijn maten en natuurlijk ook mijn lieve vrouw die ons allemaal goed verzorgd heeft!
Nog even mijn lijstje van bands op een rijtje: Waarvan ik uit m'n plaat ben gegaan: Evil Invaders, Epica, Rammstein, Baroness, Red Fang, Amorphis, Queensryche en Gotthard.
Wat ik geweldig goed vond: Mayan, Battle Beast, Metal Church, Black Star Riders, Tarja, Sanctuary, Coheed and Cambria, Gojira, Five Finger Death Punch, In Flames, Alestorm, Airbourne en Kvelertak.
Wat ik best oké vond: Blue Oyster Cult, Sepultura, Dee Snider, Emperor , Devin Townsend, Deep Purple, The Charm The Fury, Memoriam, Graveyard, Mastodon en Rob Zombie.
Wat tegenviel: Steel Panther en Evanescense.
Zo zie je dat ik in drie dagen tijd 37 van de bijna 100 bands gezien heb (op enkele na allemaal een complete show dit keer) en dat daar op twee bands na me niets tegenviel. Dat is wat mij betreft wel een record. En of het ongezond is zo'n festival? Natuurlijk drink je een paar biertjes…… ga je laat naar bed en sta je vroeg op maar ik had dit jaar mijn stappenteller aan staan en ik had op vrijdag en zaterdag ruim 16 kilometer gelopen en op zondag zelfs 21 !!! We hebben ondertussen alweer zin in het volgende jaar, Graspop is dan een week later op 22, 23 en 24 juni 2018. De eerste euro's zitten al in onze spaarpot en bij gezond en welzijn zullen we er zeker weer bij zijn!
Laatste keer met de pendelbus terug naar Sunparks
Tom heeft het goed gehad
Rick en Robin in de aftermovie,
klik op het plaatje (rond de 1:00 minuut)
Het tijdschema waar we drie dagen mee gelopen hebben
