Concertverslagen en eigen gemaakte foto's met smartphone/pocketcamera.
Verder wat andere leuke metal dingetjes......
Stand 11-11-2026: 1483 optredens van 803 verschillende bands
Set 1. Intro-Medley: Fight For Your Right en Does Your Mother Know. Doe Maar Medley: Sinds Een Dag Of Twee en Smoorverliefd. Classic Rock-Medley: Paradise City, You Give Love A Bad Name, Kryptonite, Seven Nation Army, Take Me Out en Zombie. Pop-Medley: Best Song Ever, I've Got A Feeling, Amigo, Can't Hold Us, Just The Way You Are en Hey-Ya.
Set 2. Ik Wil Je en Proud Mary. Hard Rock-Medley: The Pretender, Rock ’n Roll, Whole Lotta Love en Whole Lotta Rosie. Noodgeval en Radar Love. HipHop-Medley: Moonlight Sonata (Keys), Still Dré, California Love, Lose Yourself en Du Hast.
Set 3. Chelsea Dagger. Happy Hardcore-Medley: Dat Heb Jij Gedaan, Every Time We Touch, Rainbow In The Sky, Narcotic en Take On Me. Sweet Caroline. Fuifje Medley: Fuifje, Rampeneren, Watskeburt en Ik Moet Zuipen. Grease-Medley: You’re The One That I Want en Grease Lightning. Beatles Medley: Let It Be en Hey Jude. Outrotape.
De band is op weg en aankomst
De band eet een frietje
We zijn er klaar voor
De 3 setlists
En zo kwam er een einde aan het sprookje van The Rivals. De band speelde in een week of drie ook meteen de laatste drie optredens. Op 28 augustus in Berlicum, op 30 augustus in Castenrij en vanmiddag 14 september in Schermerhorn. Ooit was de band ontstaan in 2013 als schoolband op het Niftarlake College in Maarssen en hebben inmiddels ruim 200 keer opgetreden in de afgelopen 12 jaar. Ik ben zelf denk ik een jaar of zeven als manager aan de band verbonden geweest en heb de stap van "een biertje en een schnitzel" zoals we altijd gekscherend zeiden naar een gage van zo'n 1200 euro meegemaakt. Toen kwam de band bij een grote boeker, Viking Entertainment, terecht en werden de optredens ook wat groter. Op kleine festivals, kermissen en feesttenten waarvan sommige met enkele duizenden bezoekers en ook niet onbelangrijk een verdubbeling van de gage.
Hoogtepunten waren wel de Benelux tour die Renate organiseerde, deze hebben we drie keer gedaan en Robin heeft in Bollendorf daar zelfs zijn toekomstige vrouw Debora ontmoet. We gingen van camping naar camping en er werd flink gefeest, het bier vloeide rijkelijk. Ook de "eigen shows" die we georganiseerd hebben zullen altijd een prachtige herinnering blijven, zoals in Azotod en de Helling. Helaas heeft de corona periode ook voor ons heel veel tegenslag betekent. We zullen het nooit weten, maar dan hadden we toch een jaar of drie eerder op het hele hoge niveau van de laatste paar jaar gestaan. Het werd een prachtig optreden in Schermerhorn, de feesttent had misschien wel iets voller gekund maar het was super gezellig en de band speelde heerlijk strak en enthousiast. Na afloop hebben we nog even wat kleine herinneringen opgehaald en kwamen er nog wat emoties los. Er is een tijd van komen en gaan, het doet best pijn maar we hebben, ondanks af en toe ook wat shit, een fantastische tijd gehad en ontzettend veel mooie herinneringen gemaakt.
Setlist The Rivals: Fight For Your Right, Does Your Mother Know, My Sharona, Radar Love, Jezus He Knows Me, Rock Medley: Paradise City, You Give Love A Bad Name, Seven Nation Army, Take Me Out en Zombie, Proud Mary, Doe Maar Medley: Sinds Een Dag Of Twee, Nachtzuster en Smoorverliefd, Ik Wil Je, Pretender Medley: The Pretender, Rock ’n Roll, Whole Lotta Love en Whole Lotta Rosie, Noodgeval, Sweet Caroline, Hardcore Medley: Dat Heb Jij Gedaan, Every Time We Touch, Rainbow In The Sky, Narcotic en Take On Me, Fuifje Medley: Fuifje, Watskeburt en Ik Moet Zuipen, Chelsea Dagger, HipHop Medley: Still Dré, California Love, Lose Yourself en Du Hast, Grease Medley: You’re The One That I Want en Grease Lightning en Beatles Medley: Let It Be en Hey Jude.
De sfeer zat er meteen goed in
Robin en Melle
Misschien past het niet helemaal op mijn metal blog maar beste lezers het gaat wel over mijn zoon, één van de twee gitaristen bij de coverband The Rivals. Na 10 jaar hard werken en oefenen en zo'n 300 optredens stond de band voor het eerst in de Helling in Utrecht. Als manager van de band heb ik meegemaakt dat we speelden voor een biertje en een schnitzel maar inmiddels is de band "overgenomen" door een grote boeker in naam van Viking Entertainment en is de gage nu wel een heel ander verhaal. Zo ging er afgelopen jaar een heel andere wereld voor de mannen open en speelden ze buiten bedrijfsfeesten en party's ook op festivals en tentfeesten voor soms wel 1500 (!) bezoekers. Enkele jaren geleden begonnen we met het organiseren van een eigen show en na twee succesvolle edities in Azotod met ruim 200 bezoekers (en een paar keer in de Starsound studio in de corona tijd met een klein gezelschap) stonden The Rivals nu voor het eerst in De Helling. Het lukte niet om de zaal helemaal uit te verkopen maar met dik 300 bezoekers was het zeer goed gevuld.
Jeffrey
Martijn
Het werd een gedenkwaardige avond, diverse concertvriendjes van mij waren ook danig onder de indruk en dat zegt toch wel wat. Deze maatjes hebben al ontelbare concerten gezien en vonden het allemaal een zeer geslaagde avond. Maar goed wat betreft het eerste deel van de set past het wel degelijk op mijn metal en rock blog want met nummers als Fight For Your Right, Does Your Mother Know, My Sharona, Radar Love, Jezus He Knows Me, Paradise City, You Give Love A Bad Name, Seven Nation Army, Take Me Out, Zombie, Proud Mary, The Pretender, Rock ’n Roll, Whole Lotta Love en Whole Lotta Rosie was het behoorlijk stevig. Robin speelde heel knap diverse nummers met een originele Gibson Flying V van de enige echte Vincent. Ook de andere gitarist Melle liet zien over een bovengemiddeld talent te beschikken. Er staat ook inmiddels heel wat ervaring op het podium en het merendeel van de muzikanten heeft het conservatorium afgerond.
Kevin en Melle
Een geconcentreerde Kevin
Zo toert de keyboardman Martijn regelmatig met Froukje en Trijntje Oosterhuis en is een geweldenaar op toetsen. Leuk is ook dat hij beschikt over een zeer zware basstem, deze wordt onder andere gebruikt bij Proud Mary. Over bassist en zanger Kevin hoeven we het helemaal niet te hebben, wat een uitstraling heeft deze man! Deze leeft voor optredens (zit geloof ik wel in zeven andere bands) en windt iedereen in het publiek om zijn vinger. De hele band wordt ondersteund door de geweldige drummer Jeffrey, buiten zijn podiumwerk heeft hij meer dan 30 leerlingen die hij de finesses van het drummen leert. Na het eerste stevige deel werd er langzaam overgeschakeld naar meer party nummers en dat werd steeds beter ontvangen, natuurlijk ook omdat het bier weer rijkelijk vloeide. Noodgeval, gezongen door drummer Jefrrey werd massaal mee geblért en ook Sweet Caroline kon op veel bijval rekenen. Bij Rainbow In The Sky en Narcotic sprong de hele zaal op en neer. Met de meezinger Ik Moet Zuipen verschenen er tot hilariteit van het publiek twee opblaasbare bierpullen op het podium.
Er werden flink wat slingers afgeschoten
Proost!
Robin deed met leren jas en helm aan Du Hast, ook dat blijft een klapper. Met de Grease Medley werd een dame uit het publiek op het podium gehaald om mee te zingen. Jammer genoeg was zij de tekst niet machtig, bij vorige optredens was dit vaak wel het geval en dat is toch een stuk leuker. Helaas kwam er na bijna twee uur alweer een einde aan de zeer geslaagde avond en na een foto van de band met het publiek was er als afsluiter nog een Beatles Medley. Let It Be werd volop meegebruld en verbasterd tot Let It Bier en met Hey Jude gingen er bordjes in de lucht met ALLEMAAL en NANANANA. Zo kwam er een einde aan een memorabele avond in de Helling en gingen we onze schorre kelen nog even smeren in de foyer. De band verkocht daar nog behoorlijk wat merchandise en het was nog lang gezellig. In 2024 gaat dit zeker op herhaling, er wordt alweer gekeken naar een datum in november of december!
Setlist Undercover Rhythms: Niet bekend. Setlist The Rivals: Intro, Detroit City, Heroes, When The Ladies Smiles, Fluorescent Adolescent, So Lonely, Summer of 69, Sultans Of Swing, I'm a Believer, Twillight Zone, Losing My Religion, Sinds Een Dag of Twee, Jesus He Knows Me, I Want You To Want Me, Help!, Proud Mary, Johnny B. Goode, Sweet Caroline, Zombie, Use Somebody, Ik Wil Je, Angels, Narcotic, It's My Life en Radar Love. Foto moment en toegift: Chelsea Dagger, Stil in Mij en Message in a Bottle.
Poster van de gig
Uitverkocht!
Ik schrijf op mijn blog natuurlijk vooral over de diverse soorten metal en rock concerten en daar vallen The Rivals niet helemaal onder. Maar toch ook wel weer een beetje omdat er de nodige rocknummers worden gespeeld en voor de rest maak ik natuurlijk zelf wel uit wat ik op mijn blog schrijf hahahaha. Maar natuurlijk komt dat ook omdat mijn zoon en gitarist Robin in deze band speelt en ik ben zelf de manager en mijn vrouw de tourmanager…… Denk verder dat dit wel een interessant verhaaltje wordt daar ikzelf (en vele anderen) vanaf het begin af aan betrokken was bij de organisatie van dit concert en het leuk is om alles ook eens van de andere kant te belichten.
Toast op een uitverkocht huis!
Lunch
Na meer dan 200 optredens in binnen- én buitenland gingen The Rivals hun eerste echte "eigen show" doen. Met Azotod werd een mooie locatie gevonden, vooral ook omdat het geografisch gezien de meest interessante optie is voor een band uit Maarssen. Het idee was al in augustus 2019 geboren en vooral drummer Jeffrey heeft hier een grote rol in gespeeld. Uiteindelijk werd er gekozen voor 1 februari 2020 en vanaf dat moment ging het balletje (nou ja, zeg maar gerust skippybal) rollen. Er moest veel, heel veel gebeuren.
Opbouw
Kabels enzo...
FX, gitaren enzo...
Zoals een heleboel goede afspraken met Azotod, heel fijn dat deze mensen (vrijwilligers) zoveel met je mee willen denken en behulpzaam zijn. De koelkast in de kleedkamer was in ieder geval goed gevuld... We huurden zelf de nodige FX, zoals vuurwerk, slingers, rook en snippers. Hierdoor moest het publiek wat meer afstand van het podium houden waardoor we dranghekken moesten regelen (Ray) en op de dag zelf plaatsen. Dit ging ten koste van het toeschouwers aantal, we gingen van 275 naar maximaal 250. Dit was wel weer gunstig voor het inhuren van een beveiliger in verband met zijn vergunning. We vonden via via ook daarvoor een prima gast. Verder hadden we vanavond onze eigen geluidstechnicus (Rick), maar ook als extra een licht en special FX man (Sergio), een stagemanagement/backline man (Daan) en een stagehand (Diego).
Merchandise
Laatste soundcheck
We vonden een leuke support band, Undercover Rhythms, die de avond voor ons ging openen. We kochten de nodige merchandise in, truien, shirts en minishirts. Er kwamen stickers en een nieuwe lading visitekaartjes. We konden via buurman Ron en de bowling een mooie stand krijgen voor onze merchandise. Ook de mannen zelf schaften het nodige aan, zoals plectrums, drumstokken en kleding. Thuis werden alle gitaren nog eens extra opgepoetst en van nieuwe snaren voorzien. We hadden ook nog een professioneel camerateam ingehuurd om het optreden te filmen. Deze beelden met het eerder opgenomen studiowerk (kostte anderhalve dag!) gaan samengevoegd worden tot onze nieuwe promo.
Robin test de talkbox
De spanning loopt op in de kleedkamer
Het Azotod armbandje
De kaartverkoop liep als een tierelier, ik had zelf gezorgd dat er op alle uitagenda's, Facebook pagina's en kranten stukjes kwamen. Op onze eigen Facebookpagina werd de stand van de kaartverkoop bijgehouden, zoals 50%, 75%, laatste kaarten en uiteindelijk SOLD OUT! Azotod probeerde ons nog even naar de grote zaal te krijgen maar dat leek ons geen goed idee. Ondanks dat er nog best veel aanvragen kwamen voor kaarten wilden we graag onze eerste eigen show uitverkopen. De laatste dagen voor het optreden werd er dan ook flink gehandeld en zelf verkocht ik ook nog de nodige kaarten door die ik weer terug kreeg.
Undercover Rhythms
Zangeres Sanne Weemaes
De avond voor het optreden ging er bij ons thuis een fles champagne open, onze logees Rick en Gio konden ook mooi mee toasten. Toen was het zover, Rick onze geluidstechnicus had niet alleen een volledig licht en geluidsplan geschreven maar ook een tijdschema voor de hele dag van het optreden. Alles vanaf 11 uur 's ochtends was van minuut tot minuut beschreven van wat er moest gebeuren. Spullen ophalen, opbouwen, FX en hekken plaatsen, merchandise stand (Carola, Donna en Leonie) enzovoorts, wij verzorgden een uitgebreide lunch om 13:00 uur.
Detroit Rock City!
Volle bak!
Om 18:30 uur was alles gereed voor de avond en waren we klaar voor de opening van de zaal. De kassa werd geregeld door Carola, iedere kaart moest in gescand worden, we hadden gelukkig geen verkoop (dat is weer een groot voordeel als je uitverkoopt). We hadden een gastenlijst met vooral een aantal potentiële boekers en er was ook een flinke gastenlijst van Azotod met vrijwilligers. Natuurlijk wilden er ook nog mensen aan de deur kaarten kopen…… Toch wel lastig allemaal als je dit zelf moet afhandelen, gelukkig ging het allemaal goed. Erg leuk was ook dat er een behoorlijk aantal mensen voor ons was gekomen die The Rivals hadden gezien op de benelux tour. Dus echte fans uit bijvoorbeeld Drenthe en Limburg! De zaal was voor de helft gevuld toen ons voorprogramma Undercover Rhythms om 19:30 uur begon.
Robin en Jan
Vuurwerk
Het werd een prima optreden van een groep uitstekende muzikanten. Sanne Weemaes heeft een prima stem en komt lekker zelfverzekerd over op het podium. De band heeft vanavond zeker wel zieltjes gewonnen. Ondertussen liep de spanning bij The Rivals in de kleedkamer steeds verder op. Het camerateam was gearriveerd en ook topfotograaf Rob Sneltjes was binnen. Er was een mooie intro gemaakt met opzwepende muziek waarin de band met een ingesproken zware stem op indrukwekkende manier werd aangekondigd. Ondertussen liepen de mannen het podium op en onder een regen van afgeschoten slingers werd er gestart met het openingsnummer Detroit City van Kiss.
Topfotograaf Rob Sneltjes in actie
Heerlijk sfeertje
Daarna kwamen er een aantal rocknummers Heroes, When The Ladies Smiles, Fluorescent Adolescent, So Lonely, Summer of 69 en Sultans Of Swing. Met I'm a Believer werd flink mee gezongen gevolgd door Twillight Zone en Losing My Religion. Natuurlijk werd ook met Sinds Een dag Of Twee flink mee gezongen gevolgd door het erg sterke Jesus He Knows Me. Daarna was het I Want You To Want Me, Help!, Proud Mary en Johnny B. Goode. Ja en ook Sweet Caroline is natuurlijk een geweldige meezinger, gevolgd door het prachtige Zombie en weer voluit bij Use Somebody. Bij Ik Wil Je werd het bijna schreeuwen en daarna was er een prachtig rustmoment met Angels. Robin op de akoestische gitaar met Jeffrey ernaast en Jan op keyboard.
Robin, Jan en Kevin
Jan en Kevin
Bij Narcotic stond de hele zaal te springen en bij It's My Life gebruikte Robin zijn speciaal hiervoor aangeschafte talkbox. Dus door een soort tuinslang whawha geluid maken over de gitaar. Bij Radar Love kreeg drummer Jeffrey zijn finest moment met een mooie drumsolo. Daarna werd er een foto moment ingelast en werd de band op de gevoelige plaat vastgelegd samen met de volgepakte zaal. Natuurlijk kwam er nog een toegift met opnieuw een prachtig partynummer Chelsea Dagger, daarna allemaal meezingen met Stil in Mij en met Message in a Bottle kwam er na twee uur en een kwartier een einde aan een heerlijk optreden.
Jan
Heerlijk sfeertje
De mannen kregen een langdurig en enthousiast applaus en kwamen vol adrenaline de kleedkamer binnen. We gaan hier niet alles vertellen van wat er daar gebeurt is maar dat het een dolle boel was dat is wel zeker. Natuurlijk daarna weer zo snel mogelijk naar de zaal om met de nog aanwezige bezoekers te praten en een biertje te drinken. Al met al een fantastische avond, dit werd door vrijwel alle aanwezigen aangegeven. Zo ontzettend veel positieve reacties, echt onvoorstelbaar. De volgende dag moest alles natuurlijk weer worden opgeruimd en ook de vrijwilligers van Azotod waren er alweer bij. Iedereen en alles bedankt voor deze onvergetelijke avond en dit gaan The Rivals volgend jaar zeker herhalen.
