Posts tonen met het label Nailed To Obscurity. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nailed To Obscurity. Alle posts tonen

vrijdag 15 april 2022

The Legion Ghost, Nailed to Obscurity, Ensiferum en Dark Tranquillity * 11 april 2022, Patronaat - Haarlem

 


Setlist The Legion Ghost:
Unwelcome, Discharged, Myprivacy.com, The Price, Farewell en The End of Tides.
Setlist Nailed to Obscurity:
Black Frost, Protean, Liqued Mourning, Deadening en Desolate Ruin.
Setlist Ensiferum:
Rum, Women, Victory, Andromeda, One More Magic Potion, Into Battle, For Sirens,
Run from the Crushing Tide, Treacherous Gods, In My Sword I Trust, Lai Lai Hei en From Afar.
Setlist Dark Tranquillity:
Phantom Days, Transient, Focus Shift, Monochromatic Stains, Forward Momentum, Terminus, (Where Death Is Most Alive), The Dark Unbroken, Final Resistance, Atoma, The New Build, Identical to None, Encircled en ThereIn. Toegift: The Treason Wall, Lost to Apathy en Misery's Crown.


Wandeling door Haarlem


Frietje

Daar gingen we dan, voor de derde keer in vijf dagen naar een concert. Afgelopen donderdag Blackbriar in de Helling, zaterdag Feuerengel in Tivoli en vandaag naar het Patronaat in Haarlem voor de dubbel headliner tour van Ensfiferum en Dark Tranquillity. Helaas kon Robin onverwachts niet mee in verband met een eigen optreden en wilde Kimberley zijn kaartje wel overnemen. Na het slagveld van afgelopen zaterdag, we hadden toen genoeg bier gehad besloot ik deze keer maar weer eens met de auto te gaan.


The Legion Ghost



Setlist van The Legion Ghost

We gingen al vroeg op pad, daar we van het Patronaat het schema hadden gekregen en de eerste band al heel vroeg van start ging: 18:00 zaal open, 18:30 The Legion Ghost, 19:15 Nailed To Obscurity, 20:00 Ensiferum, 21:20 Dark Tranquility, 22:35 verwacht einde (alle tijden onder voorbehoud). We stonden om 17:45 in de parkeergarage tegenover het Patronaat en wilden eerst nog even wat eten. Nu wist ik van de vorige keren nog dat er een heel goede en bekroonde friettent (genaamd friethoes) in Haarlem zit. Dus wij op weg naar een overheerlijk frietje al bleek dat uiteindelijk wel wat verder lopen dan verwacht. Maar goed, allebei met een grote puntzak verse friet weer terug naar het Patronaat.


Nailed to Obscurity


Geen geweldige stem

Nadat we binnenkwamen moesten we onze jassen nog kwijt. Nu werd het huren van het kluisje het meest ingewikkelde kluisje dat we ooit hebben gehuurd. Eerst een app installeren (wat logisch wel lastig is door het slechte bereik beneden), dan registreren op naam, via een QR code op een bord kiezen voor welke soort kluis en dan krijg je een kluisnummer die je via je telefoon kan openen en sluiten. Je zou bijna terugverlangen dat er gewoon een euro ingegooid moest worden. De jassen erin gepropt en toen was The Legion Ghost net aan het tweede nummer begonnen. Deze metalcore band uit Duitsland gaf best een aardig optreden weg, we vonden het in ieder geval beide prima. Wat opvallend was (de gehele avond) dat het geluid echt uitstekend en zuiver was!


Brullen kon hij wel


Ensiferum!

Het schema werd de hele avond heel goed aangehouden en telkens als een band klaar was ging het gordijn dicht en werd er hard gewerkt om alles voor het volgende optreden weer klaar te zetten. Nadat The Legion Ghost klaar was stak ik m’n hoofd onder het gordijn door en kreeg ik de setlist van deze band. Dit lukte de verdere avond niet meer omdat er geen setlist meer te zien was bij de rest van de bands. Toen was het tijd voor de tweede Duitse band van vanavond, Nailed to Obscurity. Muzikaal niet verkeerd. Maar het grunten van de man is niet van het allerhoogste niveau en wanneer hij probeerde clean te zingen was het helemaal knudde. Alleen bij het langzame nummer Black Frost werden we een beetje gelukkig, dit kwam wel lekker uit de verf.


Petri Lindroos


Petri Lindroos iets dichterbij

Gelukkig was het nu tijd voor één van de headliners, Ensiferum. Bijna 700 bands gezien (jaja, zo oud ben ik al) maar deze ontbrak nog op mijn lijstje. Het is misschien niet de meest hoogstaande muziek, al moet je dit ook niet onderschatten, maar wat maakten deze mannen uit Finland er een feest van. De zaal ging helemaal los, de ene pit na de andere volgde. Het was vanavond in de grote zaal niet helemaal uitverkocht maar een vrouw/man of 700 was er toch wel. Opvallend was dat er veel jongeren waren en daarvan een behoorlijk bestanddeel dames. Er stond een blonde dame naast me die letterlijk alles meezong en later bij Dark Tranquiility een heel jong meisje en een jongen die dat ook deden. Toch wel bijzonder, zo gemakkelijk kom je tegenwoordig niet meer in aanraking met deze muziek. En meezingen blijft toch wel een kunst met die melodische death metal.


Pekka Montin


Sami Hinkka

Er werd begonnen met twee nieuwe nummers, het feestnummer Rum, Women, Victory en het geweldige Andromeda. Daarna weer twee oude nummers One More Magic Potion uit 2007 en Into Battle uit 2004 met daartussen in weer een nieuwe For Sirens. Daarna volgde één van mijn favoriete nummers, Run from the Crushing Tide van het laatste album. Wat een lekker nummers is dat toch zeg. Met Treacherous Gods van het eerste album Ensiferum uit 2001, In My Sword I Trust met het tonen van een plastic zwaard, de meezinger Lai Lai Hei en From Afar was het zeer geslaagde optreden weer afgelopen. Wat verder opvalt is de geweldige cleane zang van nieuwkomer achter de keyboards Pekka Montin in combinatie met bassist grunter en zanger Sami Hinkka en natuurlijk de ‘leadgrunter’ Petri Lindroos. Erg gaaf!


Mooie entertainer


Regelmatig zette hij grote ogen op

Het gordijn ging weer dicht en een kwartier later startte Dark Tranquillity met het geweldige nieuwe nummer Phantom Days. Deze pioniers van de zogeheten Gothenburg stijl hadden net als Ensiferum met het nieuwe album een release uit 2020 maar daar was natuurlijk live nog niet veel van terecht gekomen. Ook nu ontstond er regelmatig een pit, alleen door de veel grotere afwisseling in tempo viel deze af en toe ook een tijdje stil. Er werden beelden getoond op de achtergrond en bij sommige nummers ook wat tekstregels voor de meezingers onder ons. Gitarist Christopher Amott was er vandaag niet bij, hij was net vader geworden en was bij zijn gezin achtergebleven.


Run from the Crushing Tide


Plastic zwaard

Zeer opvallend is ook de geweldige gitarist Johan Reinholdz, die dan ook regelmatig in de spotlights werd gezet. Na weer een nieuw nummer Transient kwamen er wat oudere nummers aan bod, zoals Focus Shift en Monochromatic Stains. Daarna kwam één van mijn favoriete nummers Forward Momentum aan bod. Eerlijk gezegd vind ik niet elk nummer van de band heel goed, maar dat is mijn persoonlijke smaak. Gelukkig werden er nog meer nummers van de laatste plaat gespeeld, zoals Identical to None en The Dark Unbroken. Geweldig was om te hoe enthousiast zanger Mikael Stanne over het podium liep. Nu is de man normaal gesproken altijd wel blij maar deze keer heeft hij wel zes keer gezegd hoe gelukkig hij wel niet was dat er weer opgetreden kan worden. Lief.


Dark Tranquillity


Drummer Joakim Strandberg Nilsson

Blijf keyboards bij deze muziek toch altijd een meerwaarde vinden net zoals bij de voorgaande band van vanavond. Zo is het ook heel leuk om te kijken naar de enthousiast te keer gaande toetsenist Martin Brändström. We kregen nog een een stelletje oudere nummers zoals ThereIn (1999), Final Resistance en The Treason Wall (2002), The New Build en Lost to Apathy (2005), Terminus (Where Death Is Most Alive) (2007) en Atoma en Encircled van het één na laatste album uit 2016. Zo was er vanavond een mooie dwarsdoorsnede van het werk van Dark Tranquillity. Zoals gewoonlijk werd er afgesloten met Misery's Crown. Ik zou zeggen, houden zo want dan gaat iedereen weer heel vrolijk naar huis. Nadat we onze groene stempel aan de toiletdame hadden laten zien en onze kluis na drie pogingen open hadden gekregen gingen we zeer tevreden naar huis na een geweldige metal avond.


Martin Brändström op keyboards


Gitarist Johan Reinholdz


Zanger Mikael Stanne en gitarist Johan Reinholdz


Mooie lichtshow


Zanger Mikael Stanne


Super enthousiast


Misery's Crown


Plectrum gevangen!


Ensiferum/Dark Tranquillity compilatie 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)





zaterdag 12 januari 2019

Nailed To Obscurity, Jinjer, Soilwork en Amorphis * 12 januari 2019, Doornroosje - Nijmegen


Setlist Nailed To Obscurity:
My Pain, Black Frost, Feardom, The Aberrant Host, Tears of the Eyeless, Desolate Ruin.
Setlist Jinjer:
Words of Wisdom, Ape, I Speak Astronomy, Dreadful Moments, Teacher, Teacher,
Who's Gonna Be the One, Pisces, Perennial en Sit Stay Roll Over.
Setlist Soilwork:
Verkligheten @Tape, Arrival, The Crestfallen, Nerve, Full Moon Shoals, Death in General, Like the Average Stalker, The Akuma Afterglow, Drowning With Silence, The Phantom, The Nurturing Glance, Bastard Chain, As We Speak, The Living Infinite II, Stålfågel, Witan en Stabbing the Drama.
Setlist Amorphis:
The Bee, The Golden Elk, Sky Is Mine, Sacrifice, Message in the Amber, Silver Bride, Bad Blood, Wrong Direction, Daughter of Hate, Hopeless Days, Heart of the Giant, Black Winter Day, Death of a King en House of Sleep.


Nailed To Obscurity


Mooi licht

Amorphis is één van die bands waar ik altijd bij probeer te zijn, behoort tot mijn favorieten. We vertrokken al vroeg vanaf huis, Argo reed en Saskia, Nikki en Erik waren er ook bij. Na een snack in Nijmegen kwamen we in de zaal binnen op het moment dat de eerste support band van de avond, de Duitse band Nailed to Obscurity net was begonnen. Dat klonk bepaald niet verkeerd, de band maakt muziek die is beïnvloed door Katatonia en Insomnium. Vooral de doom invloeden bevielen mij wel waardoor de nummers zeer melodieus en atmosferisch klinken. Zanger Raimund Ennenga sprak regelmatig een paar woorden Nederlands en de band heeft zeker nieuwe fans voor zich gewonnen. 


Foto van de band, helemaal links sta ik, 
rechts naast mij Saskia, Erik en Nikki (half), Argo staat bij de bar


Jinjer

De tweede support band van deze avond met dubbele headliner was het Oekraïense Jinjer. Ik ben niet zo van de metalcore maar de vorige keer dat ik deze band had gezien (vorig jaar in het voorprogramma van Arch Enemy) was ik erg enthousiast geweest. Dat was ik nu minder maar dat had volgens mij vooral te maken met de set die de band speelde. Zo werden er vier nummers gespeeld van de nieuwe EP en deze spreken me wat minder aan. Natuurlijk was het wel weer een zeer dynamisch optreden met de zeer beweeglijke zangeres Tatiana Shmailyuk die kan grunten als de beste afgewisseld met prima cleane vocalen. Als laatste nog even een opmerking over de drummer, wat een baas is dat zeg! 


Zangeres Tatiana Shmailyuk


Soilwork

Soilwork, wie kent ze niet? Nou ik bijvoorbeeld….. Deze Zweedse melodieuze-deathmetalband bestaat al sinds 1996 en voor mij was dit dus de eerste kennismaking. Natuurlijk had ik van te voren thuis al geluisterd en ik kon er eerlijk gezegd niet heel veel van krijgen. Tot het laatste album uitkwam genaamd Verkligheten. Diverse nummers waren al te zien/horen op YouTube en deze release sprak mij wel aan. Het is een erg leuk en toegankelijk album geworden, maar voor de die-hard fans misschien wel juist te…? 


Gitarist Sylvain Coudret


Björn "Speed" Strid

Maar goed ook het optreden vond ik niet zo boeiend, maar ik werd wel getriggerd door de nieuwe nummers… Zo begon de band met de intro van het nieuwe album gevolgd door het eerste nummer Arrival. Ook het lekkere Full Moon Shoals, The Nurturing Glance, Stålfågel en het sterke Witan van het nieuwe album werden gespeeld. Afgesloten werd er met hun grootste "hit" Stabbing the Drama. Zanger Björn "Speed" Strid (ook zanger bij het leuke en totaal andere The Night Flight Orchestra) heeft een prima stem en kan alles live prima brengen, grunts, cleane vocals en screams. Wel jammer eigenlijk dat het nieuwe nummer Needles and Kin niet gedaan werd. Op het album doet Tomi Joutsen (zanger Amorphis) mee en deze was vanavond wel heel erg dichtbij… Een prima optreden maar niet helemaal mijn ding. 


Nog een keer Björn "Speed" Strid


Amorphis

Eindelijk was dan daar Amorphis, als fan van het eerste uur heb ik de band al heel wat keren mogen bewonderen. Vanavond was de negende keer en ik heb me er altijd over verwonderd dat de band niet veel "groter" is. In 2015 stond de band in het voorprogramma van Nightwish en hoorde ik om me heen, wat is dat een goede band…. In 2013 was de band in het Patronaat zelfs verplaatst naar de kleine zaal doordat er te weinig kaarten verkocht waren. Vraag me toch af wat de reden is dat de band nooit doorgebroken is. Maar dan vanavond… een uitverkocht Doornroosje! 1100 bezoekers dus… gaat het nu eindelijk gebeuren? 


Sky Is Mine


Gitarist Esa Holopainen

Het laatste album zal daar ook vast wel mee te maken hebben. Voor mij was het de nummer 1 van 2018 en op zwaremetalen.com was het album op de tweede plaats geëindigd. Om precies 21:30 uur begon de band met het nieuwe nummer The Bee en de toon was meteen gezet. Wat een geweldig geluid, wat een heerlijke band en wat is Tomi Joutsen toch een fantastische zanger. Hij schakelt moeiteloos tussen de grunts naar de cleane vocalen en weer terug. Er zaten best veel nummers van het nieuwe album in de set en daar kon niemand bezwaar tegen hebben. Hier zijn vast en zeker heel wat blijvertjes bij. 


Tomi Joutsen


Vanaf het balkon

Ook The Golden Elk, Message in the Amber, Wrong Direction, Daughter of Hate en Heart of the Giant werden gespeeld van het nieuwe album. Afgewisseld met de krakers Sky Is Mine, Sacrifice, Silver Bride, Hopeless Days en Black Winter Day. Afgesloten werd er met Death of a King en House of Sleep en dat was veel te snel. Het optreden was voorbij gevlogen en als ik naar de rest van de tour kijk zijn er nog heel wat avonden uitverkocht. Waren we vanavond getuige van de (eindelijk) grote doorbraak? Als je de geluiden om je heen hoorde lijkt het er wel op. Wat een geweldig optreden was dit! 


Tomi Joutsen


Daughter of Hate

We bleven nog even hangen en nababbelen met onze gezellige groep. Aan het begin van de avond waren ook Marlous met vriendin, Martijn en Paul bij ons aangesloten. Nog een laatste biertje en er moest natuurlijk ook nog een groepsfoto gemaakt worden. Nog even naar de merchandising gelopen en het nieuwe Amorphis shirt gekocht en na een kleine snack zijn we weer voldaan naar huis gereden. Amorphis is ook op Fortarock aanwezig, gaat dat zien!


Santeri Kallio op keyboard


Onze toffe groep van vanavond


Amorphis - Sky Is Mine (gedeelte) 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)