Nailed To Obscurity, Jinjer, Soilwork en Amorphis * 12 januari 2019, Doornroosje - Nijmegen

Setlist Nailed To Obscurity:
My Pain, Black Frost, Feardom, The Aberrant Host, Tears of the Eyeless, Desolate Ruin.
Setlist Jinjer:
Words of Wisdom, Ape, I Speak Astronomy, Dreadful Moments, Teacher, Teacher,
Who's Gonna Be the One, Pisces, Perennial en Sit Stay Roll Over.
Setlist Soilwork:
Verkligheten @Tape, Arrival, The Crestfallen, Nerve, Full Moon Shoals, Death in General, Like the Average Stalker, The Akuma Afterglow, Drowning With Silence, The Phantom, The Nurturing Glance, Bastard Chain, As We Speak, The Living Infinite II, Stålfågel, Witan en Stabbing the Drama.
Setlist Amorphis:
The Bee, The Golden Elk, Sky Is Mine, Sacrifice, Message in the Amber, Silver Bride, Bad Blood, Wrong Direction, Daughter of Hate, Hopeless Days, Heart of the Giant, Black Winter Day, Death of a King en House of Sleep.

Nailed To Obscurity

Mooi licht

Amorphis is één van die bands waar ik altijd bij probeer te zijn, behoort tot mijn favorieten. We vertrokken al vroeg vanaf huis, Argo reed en Saskia, Nikki en Erik waren er ook bij. Na een snack in Nijmegen kwamen we in de zaal binnen op het moment dat de eerste support band van de avond, de Duitse band Nailed to Obscurity net was begonnen. Dat klonk bepaald niet verkeerd, de band maakt muziek die is beïnvloed door Katatonia en Insomnium. Vooral de doom invloeden bevielen mij wel waardoor de nummers zeer melodieus en atmosferisch klinken. Zanger Raimund Ennenga sprak regelmatig een paar woorden Nederlands en de band heeft zeker nieuwe fans voor zich gewonnen. 

Foto van de band, helemaal links sta ik, 

rechts naast mij Saskia, Erik en Nikki (half), Argo staat bij de bar

Jinjer

De tweede support band van deze avond met dubbele headliner was het Oekraïense Jinjer. Ik ben niet zo van de metalcore maar de vorige keer dat ik deze band had gezien (vorig jaar in het voorprogramma van Arch Enemy) was ik erg enthousiast geweest. Dat was ik nu minder maar dat had volgens mij vooral te maken met de set die de band speelde. Zo werden er vier nummers gespeeld van de nieuwe EP en deze spreken me wat minder aan. Natuurlijk was het wel weer een zeer dynamisch optreden met de zeer beweeglijke zangeres Tatiana Shmailyuk die kan grunten als de beste afgewisseld met prima cleane vocalen. Als laatste nog even een opmerking over de drummer, wat een baas is dat zeg! 

Zangeres Tatiana Shmailyuk

Soilwork

Soilwork, wie kent ze niet? Nou ik bijvoorbeeld….. Deze Zweedse melodieuze-deathmetalband bestaat al sinds 1996 en voor mij was dit dus de eerste kennismaking. Natuurlijk had ik van te voren thuis al geluisterd en ik kon er eerlijk gezegd niet heel veel van krijgen. Tot het laatste album uitkwam genaamd Verkligheten. Diverse nummers waren al te zien/horen op YouTube en deze release sprak mij wel aan. Het is een erg leuk en toegankelijk album geworden, maar voor de die-hard fans misschien wel juist te…? 

Gitarist Sylvain Coudret

Björn "Speed" Strid

Maar goed ook het optreden vond ik niet zo boeiend, maar ik werd wel getriggerd door de nieuwe nummers… Zo begon de band met de intro van het nieuwe album gevolgd door het eerste nummer Arrival. Ook het lekkere Full Moon Shoals, The Nurturing Glance, Stålfågel en het sterke Witan van het nieuwe album werden gespeeld. Afgesloten werd er met hun grootste "hit" Stabbing the Drama. Zanger Björn "Speed" Strid (ook zanger bij het leuke en totaal andere The Night Flight Orchestra) heeft een prima stem en kan alles live prima brengen, grunts, cleane vocals en screams. Wel jammer eigenlijk dat het nieuwe nummer Needles and Kin niet gedaan werd. Op het album doet Tomi Joutsen (zanger Amorphis) mee en deze was vanavond wel heel erg dichtbij… Een prima optreden maar niet helemaal mijn ding. 

Nog een keer Björn "Speed" Strid

Amorphis

Eindelijk was dan daar Amorphis, als fan van het eerste uur heb ik de band al heel wat keren mogen bewonderen. Vanavond was de negende keer en ik heb me er altijd over verwonderd dat de band niet veel "groter" is. In 2015 stond de band in het voorprogramma van Nightwish en hoorde ik om me heen, wat is dat een goede band…. In 2013 was de band in het Patronaat zelfs verplaatst naar de kleine zaal doordat er te weinig kaarten verkocht waren. Vraag me toch af wat de reden is dat de band nooit doorgebroken is. Maar dan vanavond… een uitverkocht Doornroosje! 1100 bezoekers dus… gaat het nu eindelijk gebeuren? 

Sky Is Mine

Gitarist Esa Holopainen

Het laatste album zal daar ook vast wel mee te maken hebben. Voor mij was het de nummer 1 van 2018 en op zwaremetalen.com was het album op de tweede plaats geëindigd. Om precies 21:30 uur begon de band met het nieuwe nummer The Bee en de toon was meteen gezet. Wat een geweldig geluid, wat een heerlijke band en wat is Tomi Joutsen toch een fantastische zanger. Hij schakelt moeiteloos tussen de grunts naar de cleane vocalen en weer terug. Er zaten best veel nummers van het nieuwe album in de set en daar kon niemand bezwaar tegen hebben. Hier zijn vast en zeker heel wat blijvertjes bij. 

Tomi Joutsen

Vanaf het balkon

Ook The Golden Elk, Message in the Amber, Wrong Direction, Daughter of Hate en Heart of the Giant werden gespeeld van het nieuwe album. Afgewisseld met de krakers Sky Is Mine, Sacrifice, Silver Bride, Hopeless Days en Black Winter Day. Afgesloten werd er met Death of a King en House of Sleep en dat was veel te snel. Het optreden was voorbij gevlogen en als ik naar de rest van de tour kijk zijn er nog heel wat avonden uitverkocht. Waren we vanavond getuige van de (eindelijk) grote doorbraak? Als je de geluiden om je heen hoorde lijkt het er wel op. Wat een geweldig optreden was dit! 

Tomi Joutsen

Daughter of Hate

We bleven nog even hangen en nababbelen met onze gezellige groep. Aan het begin van de avond waren ook Marlous met vriendin, Martijn en Paul bij ons aangesloten. Nog een laatste biertje en er moest natuurlijk ook nog een groepsfoto gemaakt worden. Nog even naar de merchandising gelopen en het nieuwe Amorphis shirt gekocht en na een kleine snack zijn we weer voldaan naar huis gereden. Amorphis is ook op Fortarock aanwezig, gaat dat zien!

Santeri Kallio op keyboard

Onze toffe groep van vanavond

Amorphis - Sky Is Mine (gedeelte) 

(filmpje gemaakt met mijn smartphone)

Jinjer, Tribulation, Wintersun en Arch Enemy * 28 januari 2018, 013 - Tilburg

Setlist Jinjer:
Captain Clock, Sit Stay Roll Over, I Speak Astronomy,
Just Another, Pisces en Who is Gonna Be the One.
Setlist Tribulation:
Lady Death, Melancholia, The Motherhood of God, Suspiria de profundis,
Nightbound, Strange Gateways Beckon en The Lament.
Setlist Wintersun:
Awaken From The Dark Slumber (Spring), Winter Madness,
Sons of Winter and Stars, Loneliness (Winter), Battle Against Time en Time.
Setlist Arch Enemy:
Ace of Spades @Tape, Set Flame to the Night @Tape, The World Is Yours, Ravenous,
The Race, War Eternal, My Apocalypse, You Will Know My Name, Bloodstained Cross,
Dead Eyes See No Future, The Eagle Flies Alone, As the Pages Burn, Intermezzo Liberté, Dead Bury Their Dead en We Will Rise. Toegift: Avalanche, Snow Bound, Nemesis, Fields of Desolation (Outro), Enter the Machine @Tape en Vox Stellarum @Tape.

Hapje eten bij Café Karel

Jinjer

De afgelopen jaren had ik regelmatig concertkaartjes voor mijn zoons onder de kerstboom gelegd. De laatste keer (december 2017) voor het eerst een keer niet en wat schetste mijn verbazing, de wereld was nu omgedraaid. Daar lag een envelop met de naam Ron erop, toen ik deze openmaakte zat er een concertkaart in van Arch Enemy! Heel leuk, gekregen van m'n zoon Robin, natuurlijk had hij voor zichzelf ook een kaartje gekocht. Zo gingen we zondag 28 januari al heel vroeg op pad naar Tilburg want de eerste supportband ging al om 18:10 uur starten en we wilden ook nog een hapje gaan eten van tevoren. 

Jinjer

Tribulation

We hadden met Rens om 16:30 uur afgesproken op het station, we kwamen iets later aan vanwege een springer voor de trein de we eigenlijk hadden willen hebben. We gingen eten bij café Karel, daar hadden ze voor 16,50 een prima 3-gangen menu. Rens een kop tomatensoep, Robin en ik stokbrood met diverse sausjes, alle drie een kipsaté en een dame blanche weggespoeld met wat lekkere Hertog Jan biertjes. Zo gingen we dus met een goed gevulde maag naar de zaal toe en waren verrast over hoe vol het al was. Het was op een haar na uitverkocht en iedereen wilde blijkbaar ook meteen de eerste supportband Jinjer zien. 

Gitarist Jonathan Hultén

Zanger/bassist Johannes Andersson 

Nou dat was ook meer dan terecht. Had me natuurlijk zoals altijd wel voorbereid, de muziek geluisterd en wat clips bekeken op YouTube maar dat doet totaal geen recht aan de power van de band op het podium. Jammer dat we de eerste paar nummers gemist hebben, maar het was echt een supergoed optreden met een niet alleen prima grommende zangeres, maar ze kan ook nog eens geweldig mooi zingen. Op deze momenten kreeg ik zelfs kippenvel. Ik kan iedereen aanraden om deze band live eens te gaan aanschouwen, geweldig! 

Wintersun

Bassist Jukka Koskinen

Na een korte pauze was het tijd voor Tribulation, het tijdschema van deze avond was als volgt opgebouwd: 18.10-18.40 Jinjer, 18.55-19.40 Tribulation, 20.00-21.00 Wintersun en van 21.30 tot 23.00 uur Arch Enemy. Dit kon me allemaal wat minder bekoren, de band startte met Lady Death. Er zit wel tempo in het nummer maar het pakte me allemaal niet zo. Het tweede nummer van de set vond ik wel geweldig, Melancholia heeft een geweldige riff. Eigenlijk kabbelde het daarna een beetje voort, ook het publiek was wat lauw. Pas bij de lekkere afsluiter The Lament kon ik er weer van genieten. Wat mij betreft dus te weinig aansprekend. 

Zanger Jari Mäenpää

4x gitarist Teemu Mäntysaari

Er waren veel fans voor Wintersun gekomen (ook onze maat Jaap), dit was goed te merken toen de band het podium betrad. Er ging een golf van enthousiasme door de zaal, maar dat kwam ook door de prima manier waarop zanger Jari Mäenpää meteen het publiek bij de strot greep. De band had zichtbaar heel veel plezier dat zij vanavond in een nagenoeg uitverkochte 013 konden staan. Er werd geopend met Awaken From The Dark Slumber (Spring) van het laatste uitstekende album The Forest Seasons. Later in de set werd van hetzelfde album ook nog Loneliness (Winter) gespeeld waardoor meteen 50% van dit album vanavond aan bod kwam. Maar dat krijg je natuurlijk met nummers van bijna 15 en 13 minuten, hahaha. Gelukkig zijn het wel fantastische nummers! 

Arch Enemy

Dynamisch optreden

Om 21:30 uur was het dan de beurt voor Arch Enemy. We waren inmiddels flink opgewarmd, kwam ook wel een beetje door de vele glazen gerstenat misschien. Voor de mensen die de band niet zo goed kennen. Arch Enemy is een Zweedse melodicdeathmetalband opgericht in 1996 door gitarist Michael Amott. Op 17 maart 2014 kondigde de band aan dat zangeres Angela Gossow zou worden vervangen door Alissa White-Gluz (The Agonist) en dat Gossow zich toe ging leggen op haar privéleven en het management van Arch Enemy. Voor veel fans was dit wel even flink slikken, want Angela was zeer populair. Ik heb de band in 2003 in de originele bezetting gezien en in 2015 als voorprogramma van Nightwish in de HMH. Bij dat laatste optreden viel de band (en met name Alissa) me niet mee als ik eerlijk ben. 

Gitaristen Michael Amott en Jeff Loomis

Gekleurde haren

Dat was vanavond wel anders om maar meteen met de deur in huis te vallen. Alissa is flink in haar rol gegroeid en nu echt 100% onderdeel van de band. Het laatste prima album is vanavond met drie nummers, The Race, The World Is Yours en The Eagle Flies Alone, goed vertegenwoordigd in de set. Vooral het laatste nummer vinden we bij ons thuis errug lekker. Van het vorige album War Eternal uit 2014 (de eerste met Alissa) werden vier nummers gespeeld, het titelnummer, As the Pages Burn, Avalanche en You Will Know My Name. 

Alissa White-Gluz

Nog een keer Alissa

Rode draad en één van de pijlers van de band is het geweldige sterke en heerlijk melodische gitaarspel van het meesterlijke duo Michael Amott en Jeff Loomis. Het is een fantastisch genot om deze mannen aan het werk te zien en vooral te horen natuurlijk. Blijft over dat de rest van de set uit "ouder" werk bestond en het werd duidelijk dat Alissa zich deze nummers goed meester heeft gemaakt. Heerlijke krakers zoals My Apocalypse, Ravenous, Bloodstained Cross, en We Will Rise kwamen voorbij. De band verdween, maar kwam snel weer terug voor een lange toegift. Deze bestond uit drie nummers Avalanche, Snow Bound en Nemesis en de zaal (in ieder geval het voorste gedeelte waar wij stonden) kolkte flink. 

Heerlijk gitaarwerk

Arch Enemy

Tien minuten eerder dan was afgesproken, nou ja, was het afgelopen. Nog even een fotootje met het publiek en toen zat de avond er op met vier topbands. We moesten (wat erg) nog even blijven hangen want de eerste (en ook de laatste) trein die we moesten hebben vertrok om 23:31 uur vanaf het station. We hebben nog gezellig nagebabbeld en nadat we op station Utrecht aankwamen moesten we weer een half uur overbruggen. Dus maar even een snack bij de Burger King en toen met de bus naar huis. Zo lagen we tevreden om half twee in ons mandje en was het de volgende ochtend wel weer heel vroeg dag....... 

Jeff Loomis in actie

Vlaggetjesdag

Alissa was lekker bezig met het publiek

Nog een keer Jeff

Mooi tegenlicht

Foto maken met het publiek

Setlist Arch Enemy

Snack bij de Burger King

Motorhead Pit (gedeelte) 

(filmpje gemaakt met mijn smartphone)

Arch Enemy - Bloodstained Cross 

(filmpje gemaakt met mijn smartphone)