Posts tonen met het label Wintersun. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Wintersun. Alle posts tonen

zaterdag 3 november 2018

Vetrar Draugurinn, Darkest Horizon en Wintersun * 3 november 2018, Fluor - Amersfoort


Setlist Vetrar Draugurinn:
Hinterlands, Narrow Path, Mother of Northern Skies, Wolves at Our Door en Bleak Earth.
Setlist Darkest Horizon:
Enigmachina, Utopia en Ad Astra.
Setlist Wintersun:
Winter Madness, The Forest That Weeps (Summer), Land of Snow and Sorrow, Loneliness (Winter), Sons of Winter and Stars, Death and the Healing, Starchild, Beyond the Dark Sun, Battle Against Time en Time.


Drukte voor de deur


Vetrar Draugurinn was een prima opener

Heb al heel wat concerten bezocht en ook heel veel geweldige optredens meegemaakt maar soms zit er zo'n magische avond bij die je altijd zal bijblijven. Wintersun zorgde daarvoor samen met een geweldig publiek in een uitverkochte zaal. 


Marjan Welman


Darkest Horizon

Vanavond ging ik op pad met Saskia en Argo, we namen de trein naar Amersfoort en na een klein stukje lopen stonden we voor de deur van Fluor. Was hier nog nooit eerder, voor mij was in Amersfoort de Kelder altijd de place to be geweest. Er was in dit gebied en er omheen best veel veranderd, nieuwe gebouwen en ook veel nieuwe winkels. Ook het plein waar De Kelder en Fluor aan grenzen is compleet vernieuwd en De Kelder is nu een streeksupermarkt/eetgelegenheid met gerechten gemaakt van producten uit eigen winkel. 


Gitarist Daniel Baum


Wintersun

Nu dus Fluor, deze zaal zit in een pand van de voormalige fabriekshal van de Prodentfabriek. In de fabriekshal is een podium met een grote zaal voor 550 bezoekers en een café voor 150 man. Toen we aankwamen stond er al een flinke rij voor de deur, de avond was dan ook enkele dagen geleden geheel uitverkocht. Eerlijk gezegd had ik dat niet verwacht, Wintersun blijkt dus een flinke aanhang te hebben waaronder merendeel jonge fans. 


Sfeervol


4x zanger Jari Mäenpää

Eerste support band van vanavond was Vetrar Draugurinn (IJslands voor winter spoken), de nieuwe band van Eric Hazebroek (voormalig gitarist van Stream of Passion). SOP had ik altijd gevolgd en was ook bij de afscheidsavond geweest. Dit was de laatste van de vijf winter evening avonden in de Helling. Toen Eric vorig jaar een crowdfunding deed voor zijn nieuwe EP had ik meegedaan voor de vinyl versie en was samen met Robin op de geslaagde releaseparty in Gebr de Nobel geweest. 


Jari Mäenpää


Publiek was helemaal dol

De band begon al om 19:15 uur en gelukkig was de zaal al lekker volgelopen. Er werden enkele nieuwe nummers gespeeld, Hinterlands, Narrow Path en Wolves at Our Door. Klonken erg lekker en als dit de opmaat is voor het nieuwe album zit het met de kwaliteit ervan wel goed. Natuurlijk ook nog twee nummers van de eerste release, Mother of Northern Skies en afgesloten werd er met het heerlijke Bleak Earth. Lekker zwaar geluid en mooi gezongen door de uitstekende frontdame Marjan Welman (ex-Autumn). Top optreden en ik kijk uit naar het nieuwe album, volgens Eric zal deze waarschijnlijk in maart 2019 uitkomen. Inmiddels waren Jaap en Rens ook aangekomen en waren we met een heel gezellig groepje. 


Gitarist Teemu Mäntysaari


Links gitarist Jukka Koskinen, rechts bassist Jukka Koskinen

Daarna was het tijd voor Darkest Horizon uit Duitsland. De band heeft één EP en twee albums uitgebracht waarvan de laatste Aenigmata net uit is. In september had zanger Aurelius Lie aangegeven dat hij na 10 jaar een stapje terug ging doen en verder wil gaan als webmaster en media ondersteuner van de band. Maar volgens mij stond de man vanavond gewoon achter de microfoon. Eerlijk gezegd was het misschien wel beter geweest als daar al een ander had gestaan want erg best was het niet. Niks ten nadele van het enthousiasme van de band en zanger maar ik kon er niks van krijgen. 


Drummer Kai Hahto


Gaaf optreden

Wintersun is een Finse melodieuze-deathmetalband van Jari Mäenpää (Ensiferum), die in 1996 solo onder deze naam begon. In 2004 kwam het eerste album Wintersun uit pas acht jaar later gevolgd door nummer twee, Time I. In 2017 kwam het album The Forest Seasons uit waar ik zelf zeer van onder de indruk ben. De plaat bevat vier hele lange nummers, elk nummer gaat over een seizoen en duurt rond de 14 minuten. Van dit album werden twee nummers gespeeld, The Forest That Weeps (Summer) en Loneliness (Winter), van dat laatste nummer krijg ik metershoog kippenvel. 


Veel plezier


Vanaf de bar achterin de zaal

Wintersun kwam, zag en overwon. Wat een geweldig optreden! Er ontstond vanavond iets wat niet zo vaak gebeurt, de lucht trilde gewoon van de energie die loskwam. De band merkte dat natuurlijk ook en het plezier spatte daardoor ook van het podium af. De hoogtepunten regen zich eigenlijk aanéén. Sons of Winter and Stars, Beyond the Dark Sun en Battle Against Time als laatste drie, waarmee er een einde kwam aan de reguliere set. Gelukkig nog een toegift in de vorm van het geweldige nummer Time, ook dit nummer duurt (gelukkig) 12 minuten dus daar kun je mee thuiskomen. Voor en na de toegift riep de zaal massaal Wintersun, Wintersun, de band was zeer onder de indruk. Het afscheid duurde dan ook behoorlijk lang, de zaal bleef Wintersun maar toejuichen. 


Sfeervol licht


We hadden ook veel lol

Na afloop gelijk een shirtje gekocht en een laatste afzakkertje (lees: halve liter Jupiler (dat werd weer hoofdpijn morgen…)) genomen. Op de foto gegaan en natuurlijk even gezellig met Eric Hazebroek (Vetrar Draugurinn) gekletst. Hij had aan het einde van het optreden zijn plectrum in het publiek gegooid, precies dus voor mijn voeten, kan bijna geen toeval zijn. Eric vroeg me of ik al op z'n plectrum gekeken had. Ik haalde 'm uit mijn zak en wat stond er op… Stream of Passion hahaha. Zijn en mijn oude liefde... We namen afscheid van onze Brabantse maatjes en konden mooi met de trein van 23:38 uur weer naar huis na een onvergetelijke avond. Dit concert gaat vast en zeker in de top van mijn lijst van dit jaar eindigen! 


De band bedankt het publiek uitvoerig


Ons groepje van vanavond


Met Eric Hazebroek


De setlist van Vetrar Draugurinn


Plectrum van Eric


Wintersun - Loneliness (Winter) (part) 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)







zondag 28 januari 2018

Jinjer, Tribulation, Wintersun en Arch Enemy * 28 januari 2018, 013 - Tilburg


Setlist Jinjer:
Captain Clock, Sit Stay Roll Over, I Speak Astronomy,
Just Another, Pisces en Who is Gonna Be the One.
Setlist Tribulation:
Lady Death, Melancholia, The Motherhood of God, Suspiria de profundis,
Nightbound, Strange Gateways Beckon en The Lament.
Setlist Wintersun:
Awaken From The Dark Slumber (Spring), Winter Madness,
Sons of Winter and Stars, Loneliness (Winter), Battle Against Time en Time.
Setlist Arch Enemy:
Ace of Spades @Tape, Set Flame to the Night @Tape, The World Is Yours, Ravenous,
The Race, War Eternal, My Apocalypse, You Will Know My Name, Bloodstained Cross,
Dead Eyes See No Future, The Eagle Flies Alone, As the Pages Burn, Intermezzo Liberté, Dead Bury Their Dead en We Will Rise. Toegift: Avalanche, Snow Bound, Nemesis, Fields of Desolation (Outro), Enter the Machine @Tape en Vox Stellarum @Tape.


Hapje eten bij Café Karel


Jinjer

De afgelopen jaren had ik regelmatig concertkaartjes voor mijn zoons onder de kerstboom gelegd. De laatste keer (december 2017) voor het eerst een keer niet en wat schetste mijn verbazing, de wereld was nu omgedraaid. Daar lag een envelop met de naam Ron erop, toen ik deze openmaakte zat er een concertkaart in van Arch Enemy! Heel leuk, gekregen van m'n zoon Robin, natuurlijk had hij voor zichzelf ook een kaartje gekocht. Zo gingen we zondag 28 januari al heel vroeg op pad naar Tilburg want de eerste supportband ging al om 18:10 uur starten en we wilden ook nog een hapje gaan eten van tevoren. 


Jinjer


Tribulation

We hadden met Rens om 16:30 uur afgesproken op het station, we kwamen iets later aan vanwege een springer voor de trein de we eigenlijk hadden willen hebben. We gingen eten bij café Karel, daar hadden ze voor 16,50 een prima 3-gangen menu. Rens een kop tomatensoep, Robin en ik stokbrood met diverse sausjes, alle drie een kipsaté en een dame blanche weggespoeld met wat lekkere Hertog Jan biertjes. Zo gingen we dus met een goed gevulde maag naar de zaal toe en waren verrast over hoe vol het al was. Het was op een haar na uitverkocht en iedereen wilde blijkbaar ook meteen de eerste supportband Jinjer zien. 


Gitarist Jonathan Hultén


Zanger/bassist Johannes Andersson 

Nou dat was ook meer dan terecht. Had me natuurlijk zoals altijd wel voorbereid, de muziek geluisterd en wat clips bekeken op YouTube maar dat doet totaal geen recht aan de power van de band op het podium. Jammer dat we de eerste paar nummers gemist hebben, maar het was echt een supergoed optreden met een niet alleen prima grommende zangeres, maar ze kan ook nog eens geweldig mooi zingen. Op deze momenten kreeg ik zelfs kippenvel. Ik kan iedereen aanraden om deze band live eens te gaan aanschouwen, geweldig! 


Wintersun


Bassist Jukka Koskinen

Na een korte pauze was het tijd voor Tribulation, het tijdschema van deze avond was als volgt opgebouwd: 18.10-18.40 Jinjer, 18.55-19.40 Tribulation, 20.00-21.00 Wintersun en van 21.30 tot 23.00 uur Arch Enemy. Dit kon me allemaal wat minder bekoren, de band startte met Lady Death. Er zit wel tempo in het nummer maar het pakte me allemaal niet zo. Het tweede nummer van de set vond ik wel geweldig, Melancholia heeft een geweldige riff. Eigenlijk kabbelde het daarna een beetje voort, ook het publiek was wat lauw. Pas bij de lekkere afsluiter The Lament kon ik er weer van genieten. Wat mij betreft dus te weinig aansprekend. 


Zanger Jari Mäenpää


4x gitarist Teemu Mäntysaari

Er waren veel fans voor Wintersun gekomen (ook onze maat Jaap), dit was goed te merken toen de band het podium betrad. Er ging een golf van enthousiasme door de zaal, maar dat kwam ook door de prima manier waarop zanger Jari Mäenpää meteen het publiek bij de strot greep. De band had zichtbaar heel veel plezier dat zij vanavond in een nagenoeg uitverkochte 013 konden staan. Er werd geopend met Awaken From The Dark Slumber (Spring) van het laatste uitstekende album The Forest Seasons. Later in de set werd van hetzelfde album ook nog Loneliness (Winter) gespeeld waardoor meteen 50% van dit album vanavond aan bod kwam. Maar dat krijg je natuurlijk met nummers van bijna 15 en 13 minuten, hahaha. Gelukkig zijn het wel fantastische nummers! 


Arch Enemy


Dynamisch optreden

Om 21:30 uur was het dan de beurt voor Arch Enemy. We waren inmiddels flink opgewarmd, kwam ook wel een beetje door de vele glazen gerstenat misschien. Voor de mensen die de band niet zo goed kennen. Arch Enemy is een Zweedse melodicdeathmetalband opgericht in 1996 door gitarist Michael Amott. Op 17 maart 2014 kondigde de band aan dat zangeres Angela Gossow zou worden vervangen door Alissa White-Gluz (The Agonist) en dat Gossow zich toe ging leggen op haar privéleven en het management van Arch Enemy. Voor veel fans was dit wel even flink slikken, want Angela was zeer populair. Ik heb de band in 2003 in de originele bezetting gezien en in 2015 als voorprogramma van Nightwish in de HMH. Bij dat laatste optreden viel de band (en met name Alissa) me niet mee als ik eerlijk ben. 


Gitaristen Michael Amott en Jeff Loomis


Gekleurde haren

Dat was vanavond wel anders om maar meteen met de deur in huis te vallen. Alissa is flink in haar rol gegroeid en nu echt 100% onderdeel van de band. Het laatste prima album is vanavond met drie nummers, The Race, The World Is Yours en The Eagle Flies Alone, goed vertegenwoordigd in de set. Vooral het laatste nummer vinden we bij ons thuis errug lekker. Van het vorige album War Eternal uit 2014 (de eerste met Alissa) werden vier nummers gespeeld, het titelnummer, As the Pages Burn, Avalanche en You Will Know My Name. 


Alissa White-Gluz


Nog een keer Alissa

Rode draad en één van de pijlers van de band is het geweldige sterke en heerlijk melodische gitaarspel van het meesterlijke duo Michael Amott en Jeff Loomis. Het is een fantastisch genot om deze mannen aan het werk te zien en vooral te horen natuurlijk. Blijft over dat de rest van de set uit "ouder" werk bestond en het werd duidelijk dat Alissa zich deze nummers goed meester heeft gemaakt. Heerlijke krakers zoals My Apocalypse, Ravenous, Bloodstained Cross, en We Will Rise kwamen voorbij. De band verdween, maar kwam snel weer terug voor een lange toegift. Deze bestond uit drie nummers Avalanche, Snow Bound en Nemesis en de zaal (in ieder geval het voorste gedeelte waar wij stonden) kolkte flink. 


Heerlijk gitaarwerk


Arch Enemy

Tien minuten eerder dan was afgesproken, nou ja, was het afgelopen. Nog even een fotootje met het publiek en toen zat de avond er op met vier topbands. We moesten (wat erg) nog even blijven hangen want de eerste (en ook de laatste) trein die we moesten hebben vertrok om 23:31 uur vanaf het station. We hebben nog gezellig nagebabbeld en nadat we op station Utrecht aankwamen moesten we weer een half uur overbruggen. Dus maar even een snack bij de Burger King en toen met de bus naar huis. Zo lagen we tevreden om half twee in ons mandje en was het de volgende ochtend wel weer heel vroeg dag....... 


Jeff Loomis in actie


Vlaggetjesdag


Alissa was lekker bezig met het publiek


Nog een keer Jeff


Mooi tegenlicht


Foto maken met het publiek


Setlist Arch Enemy


Snack bij de Burger King



Motorhead Pit (gedeelte) 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)



Arch Enemy - Bloodstained Cross 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)