Dear Mother en MaYaN * 1 november 2026, Tivoli Pandora - Utrecht

 

Setlist Dear Mother:

Means to No War, Invincible, Delusion, Heart (met Marcela Bovio), 12 Years in Exile en Symbiose.

Setlist MaYaN:

Satori, Human Sacrifice, Tornado of Thoughts (I Don't Think Therefore I Am), Devil in Disguise, Saints Don't Die, Dhyana, Paladins of Deceit - National Security Extremism Part 1, The Power Process, Drown the Demon, Bloodline Forfeit, From the Dark, Insano 2.0, Eradicate the Colony en Faceless Spies - National Security Extremism Part 2. Toegift: The Flaming Rage of God, Rebirth from Despair en Bite the Bullet.

Dear Mother

Merel Bechtold

Geheel onverwachts kondigde MaYaN een optreden aan in het kader van hun 15-jarig bestaan met een speciale show op zondag 1 november in Tivoli Pandora in Utrecht. Ik kocht meteen een kaart en dat was maar goed ook want de kaarten vlogen in een mum van tijd de deur uit. Achteraf was de Ronda misschien ook wel een optie geweest? Het ziet er op dit moment ook naar uit dat dit de enige show blijft dus dan is het toch wel bijzonder om er vanavond bij te zijn. Er zijn nog veel meer vriendinnetjes en vriendjes aanwezig, Kimberley zie ik vooraan bij het podium, Rob zwaait vanaf het balkon en de anderen zie ik achteraf bij de merchandising, waar het nog een tijdje heel gezellig blijft. 

Marcela Bovio deed ook nog een nummer mee

Gitarist Ferry Duijsens

De support band vanavond is Dear Mother, deze band is opgericht door Merel Bechtold. Heb deze hele fijne gitariste al heel vaak mogen aanschouwen, zo was ik bij haar allerlaatste optreden met Delain op Graspop 2019 maar ook bij haar allereerste in 2015, hier stond ik naast haar moeder in de zaal. Was heel grappig en ik heb toen nog veel leuke dingen mogen horen. Verder was ik ook bij haar debuut bij MaYaN in januari 2014. Nu zie ik haar voor het eerst (en waarschijnlijk voor het laatst?)  met Dear Mother. In het verleden maakte Merel Bechtold en drummer Joey de Boer deel uit van Delain. 

Intro met Roberto Macrì op toetsen en sopraan Laura Macrì

MaYaN

De band was ik eerlijk gezegd helemaal uit het oog verloren maar als je kijkt na hun laatste optreden is dat inmiddels ook alweer een paar jaar geleden. Eigenlijk net als MaYaN vanavond. Er zal dus best een even geoefend zijn om vanavond een beetje voor de dag te komen. Het is een erg energiek optreden en zanger David Pear maakt live een prima indruk. Hij schakelt moeiteloos tussen zuivere clean vocals en krachtige screams. Merel Bechtold trekt nog steeds de aandacht met haar strakke riffs en indrukwekkende gitaarsolo's. We zien haar vanavond later dan ook weer terug bij de hoofdact. Wel zijn er tussendoor en vooral op het einde nogal wat emoties te zien, blijkt dat zanger David vanavond voor het laatst met de band optreedt. Erg jammer, maar wel leuk dat ik Dear Mother op de valreep nog eens live heb gezien. 

Veel enthousiasme

De jarige George Oosthoek

Bij MaYaN daarna was het weer compleet andere koek, zag in mijn overzicht dat ik de band ook alweer voor de zevende keer ga zien. Het begint nog rustig met een soort van intro, het nummer "Satori" met Roberto Macrì op toetsen en sopraan Laura Macrì. Ik sta rechts vooraan en heel grappig, ik kan de band dan al rechts van het podium klaar zien staan, feliciteer de jarige George van afstand. Na de intro komt de band onder luid applaus het podium op en er wordt gestart met "Human Sacrifice". Het is meteen al knalhard en met veel tempo worden de nummers vanavond op het publiek afgeschoten. In het begin is het geluid wel in orde maar je hoort niet helemaal goed alle verschillende stemmen en instrumenten. Gelukkig wordt dat steeds beter naarmate het optreden vordert. De zang en diverse instrumenten zijn steeds beter van elkaar "gescheiden" te horen. 

Bassist Roel Käller

Marcela in de schijnwerpers

Bijzonder is dat na afloop van het concert George verteld dat ze alleen in de middag even geoefend hebben, dat is niet te merken tijdens het optreden, heel knap. Er staan namelijk in diverse vormen een tiental vrouw/man op het podium, van de in totaal 15 (!) aanwezige zangers en muzikanten. Er zijn diverse gasten, die ook onderdeel zijn "geweest" van de band.  Zo zien we zanger Henning Basse drie nummers doen, Elianne Anemaat op Cello bij twee nummers, bij het nummer "Bloodline Forfeit" Rob van der Loo op bas en Jack Driessen op keyboards, Dimitris Katsoulis bij twee nummers op cello en Merel Bechtold bij het nummer "Eradicate the Colony" op gitaar.

Mark Jansen

Rustig intermezzo Dhyana

De band heeft er in ieder geval heel veel zin in en is lekker enthousiast, net als de uitpuilende zaal. Je ziet Mark Jansen genieten, net zoals niet zo heel lang geleden bij de bijzondere avond in 013 met After Forever. Zoals altijd is de jarige grunter George Oosthoek de boel weer flink aan het opzwepen en trekt regelmatig gekke gezichten. Voor het nieuwe nummer "From the Dark" wordt er nog voor George gezongen, hij viert vanavond zijn verjaardag. Zoals hij zelf zegt, een betere kan ik niet wensen! De band schakelt net zo eenvoudig tussen keiharde en snelle deathmetal en intieme rustmomenten. Zo wordt de live-uitvoering van de ballad "Dhyana", waarbij de zangeressen Laura Macrì en Marcela Bovio enkel worden begeleid door akoestisch gitaarspel en Eliane Anemaat op cello een prachtig rustpunt tussen al het geweld. Dit wordt later nog een keer gedaan met de ballad Insano 2.0.

Met Elianne Anemaat op cello

Volle bak

Het is zoals altijd bij een MaYaN optreden een soort van krachtige en gevarieerde metal-opera waarin heavy riffs en bombastische symfonieën elkaar in hoog tempo opvolgen. Het is ook voor het oog leuk omdat de band constant van samenstelling wisselt op het podium. Al met al duurt het concert met ruim 100 minuten eigenlijk te kort en is de tijd voorbij gevlogen. We gaan natuurlijk naar de merchandise en treffen daar tal van oude bekenden, het is vanavond eigenlijk een soort reünie. Ook Nikki en Susan zie ik weer eens en George komt er gezellig bij. Later spreek ik nog kort met Henning en Mark. Natuurlijk maken we nog wat fotootjes, ook met Marcela. Daarna  spring ik weer op mijn stalen ros en ben iets na middernacht weer thuis na een topavondje. 

George geeft altijd alles

Tweede rustige intermezzo van de avond

Insano 2.0

Drummer Ariën van Weesenbeek

Nog een keer de jarige George

De band bedankt de volle zaal

Plectrum gekregen

Bij de merchandising met George Oosthoek

Met Henning Basse en autodrop

Met Marcela en een rood wijntje

Met Mark Jansen

MaYaN - Insano 2.0 (part)

Geoff Tate * 27 oktober 2026, Poppodium Boerderij - Zoetermeer

 

Setlist James Keegan:

Crazy Love, Take Me Away, Santiago, Work it out en Teaching Our Teachers.

Setlist Geoff Tate:

I Remember Now, Anarchy-X, Revolution Calling, Operation: Mindcrime, Speak, Spreading the Disease, The Mission, Suite Sister Mary, The Needle Lies, Electric Requiem, Breaking the Silence, I Don't Believe in Love, Waiting for 22, My Empty Room, Eyes of a Stranger, The Answer, Empire, Jet City Woman en Take Hold of the Flame. Toegift: Do You Still Believe?, Silent Lucidity en Queen of the Reich.

James Keegan

Start van het concert

Deze keer maar weer eens met de auto, ik ging alleen, niemand had zich aangemeld om mee te gaan. De Boerderij is wat mij betreft nauwelijks op een normale manier met het OV te bereiken. Ik kon mijn auto op de allerlaatste plek op het toch hele grote parkeerterrein kwijt, pfff dat was toch wel even schrikken. De rij voor de deur was al flink geslonken en ik kon toch best dicht bij het podium komen. Het was een hele bijzondere support vanavond, een akoestische zanger en songwriter uit Ierland genaamd James Keegan. Het was even wennen maar de man was heel grappig en wist de zaal uiteindelijk te overtuigen met zijn liedjes en z’n open mind. Heerlijk blij met de opkomst en dat hij vanavond in zo’n volle zaal mocht staan. Zijn moeder maakte de kettinkjes die hij om zijn nek had, dit waren stenen gevonden op het strand en deze kon je na afloop bij de merchandising kopen. 

Geoff Tate

Nog een keer Geoff Tate

En dan was het de beurt aan Geoff Tate. Deze multi-platina verkopende, voor een Grammy genomineerde singer/songwriter man is vooral bekend vanwege zijn meer dan 30 jaar als creatieve en drijvende kracht achter de progressieve metalband Queensrÿche. Sinds de oprichting met Geoff aan het roer heeft Queensrÿche wereldwijd meer dan 20 miljoen albums verkocht en in meer dan vijftig landen opgetreden.  Geoff Tate staat onder andere genoteerd in de top 15 van de 100 Greatest Metal Vocalists. De eerste drie albums van de band, hun titelloze EP (1983), The Warning (1984) en Rage for Order (1986) bereikten allemaal de gouden status en verkochten elk meer dan 500.000 exemplaren. 

Gitarist Dario Parente

Een hele vrolijke bassist

Het baanbrekende conceptalbum Operation: Mindcrime (1988), dat lovende recensies en vergelijkingen kreeg met de Who's Tommy en The Wall van Pink Floyd werd zelfs platina evenals Empire (bekend van de monsterhit "Silent Lucidity") en verkochten beide meer dan 3 miljoen stuks. Operation: Mindcrime  staat in Nederland op Musicmeter nog altijd op nummer 64 in de top 250. Na zijn breuk met Queensrÿche zette hij zijn muzikale reis solo voort en richtte hij de band Operation: Mindcrime op. Momenteel is Geoff Tate onderweg met zijn uitgebreide Operation Mindcrime – The Final Chapter World Tour, die loopt van oktober 2026 tot april 2027. Tijdens deze concertreeks voert hij het legendarische album “Operation: Mindcrime” voor de allerlaatste keer in zijn geheel integraal live uit.

Cheers!

Gitarist James Brown

Ik had het genoegen ook al eens zoiets mee te maken in 2023, toen in de Fluor het 30-jarig jubileum van dit legendarische album gevierd werd. Ik kan er dan ook niet genoeg van krijgen en blijkbaar hebben meer mensen daar last van want de zaal was stijf uitverkocht.  Er stond wel een hele aardige band op het podium met de Ierse gitaarvirtuoos James Brown en de Italiaanse gitarist Dario Parente vormden een ijzersterk duo, dat naadloos wisselde tussen lead- en ritmesectie. Ook was er een zangeres bij, Kelli McCloud, die onder andere de rol van zuster Mary op zich nam. Je merkte dat het publiek al voor het begin behoorlijk opgewonden was en toen Tate begon met het eerste nummer “I Remember Now” ontplofte de zaal al meteen. De inmiddels 65-jarige Tate haalt misschien niet meer de allerhoogste noten maar zijn stem is nog steeds prachtig en warm.  Hij werd dan ook bijzonder goed ondersteund door de zang van meerdere bandleden, zoals bij het geweldige "Revolution Calling". 

Samen met Kelli McCloud, Suite Sister Mary

Lekker gitaarduel

Ik kan hier natuurlijk wel alle nummers gaan opnoemen, maar zoals gezegd het album "Operation: Mindcrime" is een meesterwerk en kent nauwelijks zwakke momenten. Heerlijke energieke nummers "Speak The Word", "Spreading the Disease" en "The Needle Lies" met geweldige gitaarsolo's van Kieran  en James en je waande je weer terug in de jaren '80. De set werd afgesloten met het heerlijke "Eyes of a Stranger". Er werd om me heen door nogal wat mensen meegezongen en zelf deed ik ook mee zover ik dat kan dan. Geoff Tate had het naar de zin  en proostte tussendoor ook nog een keer op de volle zaal. Ook vroeg hij wie er nog onder de dertig was, er waren er toch een aantal. Toen hij vroeg wie er op leeftijd was gingen er nogal veel handen de lucht in.

Bruno Sa op keyboard

Prima band

De band verdween even van het podium maar kwam al snel terug met een greatest hits toegift. Begonnen werd met een nieuw nummer “The Answer”, nou ja het is dat het moet. Daarna één van mijn favoriete nummers "Empire", "Jet City Woman” en "Take Hold of the Flame". Toen nog een keer de “echte” toegift met weer een nieuw nummer “Do You Still Believe?” oké dan, daarna de prachtige ballad "Silent Lucidity" en met "Queen of the Reich" was het dan toch echt afgelopen. Ik heb de originele Queensrÿche nog een aantal keer mogen zien, de “nieuwe” Queensrÿche diverse keren (zelfs nog maar enkele maanden geleden op Graspop) en Geoff Tate al een aantal keer. Ik ga hier geen oordeel vellen over wie, wat, waar en dergelijke, ik heb gewoonweg genoten van een heerlijke nostalgische avond van onvergetelijke en tijdloze muziek. Top!   

Jet City Woman

Drummer Michele Panepinto

Do You Still Believe?

Heerlijk gitaarwerk

De band bedankt het publiek

De setlist van de avond

Geoff Tate - I Don't Believe In Love

Geoff Tate - Silent Lucidity

Deathchant * 14 oktober 2026, DB's - Utrecht

 

Setlist Shitmen:

Go Through, Hole, Ik Moet Naar De Kerk, Sunshine, Die Nieuwe, Fall Back, MMIR, Ol.4l en Devoer.

Setlist Deathchant:

Mirror, Holy Roller, Enemy, Ruin, Crawl/KOVA, Chariot, Black Dirt, Worshipper en Gallows. Toegift: Canyon.

Shitmen

Rommelig optreden

Na het geslaagde avondje met Robert Jon & The Wreck ging ik vier dagen later alweer op pad. Nu naar één van mijn favoriete zalen, DB's waar Deathchant ging optreden. Ik volg de agenda van deze zaal altijd met veel belangstelling en staat er iets tussen wat interessant is ga ik het eerst even luisteren. Mijn voorkeur gaat uit naar alle vormen van metal (behalve black) en wat mij betreft zou DB's daar nog veel meer aan mogen doen. Zo ging het ook met de act van vanavond, na een paar luisterbeurten was ik overtuigd en kocht een kaart. Ook mijn maatjes maakte ik attent op deze band en vonden het lekker klinken. Zo waren we uiteindelijk vanavond met een flinke groep aanwezig. 

Setlist Deathchant

Deathchant

Ik fietste samen met Martijn naar DB's en troffen daar, André, Hans, Tom, Paul, Wouter, Marloes en Liza. Al snel werd er met een eerste biertje geproost en dat ging vanavond niet de laatste zijn…… De support werd verzorgd door Shitmen en dat waren erg jonge gasten die ook nog een groepje heel jong publiek hadden meegenomen. Het werd een nogal rommelig optreden, misschien was dat de bedoeling en begrepen we het niet? Muzikaal klonk het soms nog wel oké maar wij gingen na enkele nummers weer de zaal uit en zochten de bar op.  

Zanger/gitarist Thomas J. Lemieux

Zanger/gitarist Doug Stuckey

Om ongeveer 21:30 uur begon dan de hoofdact van vanavond, het in 2018 opgerichte en uit Los Angeles afkomstige Deathchant. Ze staan bekend om hun energieke live-optredens. Ze brengen heavy rock in de geest van legendarische bands als Thin Lizzy en Black Sabbath. Met twee gitaristen  Thomas  J. Lemieux en Doug Stuckey, ondersteund door de stevig meppende drummer Nick "Joose" McDonnell en de zware baslijnen van bassist Quinn-George Camacho. De band heeft een reputatie opgebouwd op festivals zoals diverse Desert Fests en heeft het podium gedeeld met gelijkgestemde groepen zoals Elder, Electric Wizard, Pentagram, High on Fire en Graveyard.

Tikte af en toe een shotje weg

Basgitarist Quinn-George Camacho

Toen Deathchant inzette met het nummer "Mirror" van het album "Thrones" uit 2023 werden we omver geblazen door de heerlijke heavy stoner metal. De sound kenmerkt zich door ronkende dubbele gitaarriffs en opzwepende ritmes, die regelmatig doen denken aan bands zoals Baroness en Thin Lizzy maar bij mij ook vaak doet denken aan Audrey Horne door het dubbele gitaargeluid. Het volgende nummer van de setlist "Holy Roller" heeft een lekkere Motörhead vibe en dan volgt het eerste nieuwe nummer van vanavond, mijn favoriet "Enemy" van het net uitgekomen album "Kova".  De band blijft doorgaan met heel veel energie en houdt het niveau de hele avond vast, we genieten er van met volle teugen. 

Ook wat emotie over een verloren vriend

Van achterin de zaal

Er is af en toe een praatje, de mannen zijn super blij met de opkomst (al is de zaal lang niet vol) en er is ook nog een traan over een verloren vriend en we moeten elkaar knuffelen. Zanger gitarist Doug Stuckey tikt tussendoor wat shotjes weg tussen de biertjes door. De band geeft alles en we worden er allemaal zeer vrolijk van, echt zo'n avond die nog lang blijft hangen. Buiten het nummer "Enemy" worden er nog drie nieuwe nummers gespeeld, "Ruin", "Kova/Crawl" en "Worshipper". Met dit laatste nummer wordt het zeer geslaagde optreden afgesloten.  We blijven natuurlijk nog een tijdje nababbelen onder het genot van een biertje, kopen met vier man tegelijk het laatste album op vinyl (de verkoper moest zelfs nog een nieuwe doos met albums uit het busje halen, ze hadden er erg veel verkocht) en gaan super tevreden weer op het fietsje huiswaarts.   

Alles werd gegeven

Met de band, gesigneerd vinyl en maatjes Paul en André

Het laatste album op vinyl met de handtekeningen

Deathchant - Enemy

Reactie van Deathchant