Concertverslagen en eigen gemaakte foto's met smartphone/pocketcamera.
Verder wat andere leuke metal dingetjes......
Stand 14-9-2026: 1469 optredens van 796 verschillende bands
Right to Decide, Changes (Burning Suns and Frozen Waste), Levitation, Traveller of Time & Space, The Outer Region of the Universe, Mask of the Morning, Underwater City, Assault and Battery, The Golden Void, Rocky Paths, Steppenwolf en Born to Go. Toegift: Spirit of the Age.
De mooie aankleding van het podium
Hawkwind
Vanavond mijn live vuurdoop voor een band die al bijna 50 jaar "oud" is. Daar heb ik vanaf 1969 de kans voor gehad, hahaha. Het was prima weer dus op het fietsje naar Tivoli, waar ook mijn concertmaatjes met de bus naartoe kwamen. Bij de bar trof ik dus André, Vincent, Tom en Hans en namen we een eerste biertje. Ik hield het rustig vanavond en nam zoals gewoonlijk maar een paar flesjes, de tap waar dat akelige Amerikaanse spul uitkomt is aan mij nooit besteed. We moesten drie kwartier wachten op Hawkwind dus konden we lekker bijkletsen. Deze Britse spacerock band is dus al in 1969 opgericht door straatmuzikanten Dave Brock en Nik Turner en heeft in de loop der jaren een groot aantal bezettingswisselingen ondergaan, maar aan het hoofd staat nog altijd zanger/gitarist Dave Brock.
Bassist Doug MacKinnon
Veel lasers
De muziek bestaat uit een mengsel van harde rock gecombineerd met sciencefictionachtige klanken die worden geproduceerd door een effectenmachine genaamd "audio generator". Live valt vanavond op dat het best wel erg heavy is eigenlijk. De teksten worden bepaald door zwaar drugsgebruik en comics. In de beginjaren werden hun liveshows opgeluisterd door de met bodypaint opgesierde naaktdanseres Stacia Blake. Het album Doremi Fasol Latido uit 1972 is het meest verkochte album. Maar er is in alle tussenliggende jaren zeker niet stilgezeten, want op 12 juni jongstleden verscheen Hawkwinds achtendertigste(!) album Psychedelic Selection.
Gecombineerd met kleur en rook
Mooie achtergrondprojecties
Bandleider Dave Brock is op 20 augustus jongstleden 85 jaar geworden, maar om eerlijk te zijn klinkt hij op dit live optreden echt niet als een bejaarde… zijn stemgeluid is nog vrijwel gelijk als in de hoogtijdagen. Wel worden veel nummers nu gezongen door de geweldige gitarist Magnus Martin, maar ook de andere leden van de band zingen veelvuldig mee. Ook verdwijnt Dave af en toe van het podium als er een instrumentaal deel is. Deze soort van jams klinken vaak heerlijk opzwepend en ongelofelijk strak, als je daarvan kan spreken bij een spacerock band. De "vaste" drummer (vanaf 1988) Richard Chadwick is er vanavond niet bij en wordt uitstekend vervangen door een zekere Dylan. Deze jonge gast drumt in ieder geval alsof hij al jarenlang bij de band zit.
Invaldrummer Dylan
Thighpaulsandra op keyboards en synthesizers
En ja, als leek, mis ik wel hun bekendste song "Silver Machine" maar ik had van te voren al gezien op setlist.fm dat ze deze niet vaak meer spelen. Dit jaar één keer op een festival en in 2025 ook maar twee keer. Wellicht ook omdat de originele zanger van deze "hit", Motörhead's Lemmy Kilminster in 2015 overleden is. Er zijn constant lasers en projecties die nog een extra dimensie krijgen door de rook en zoals altijd is in Tivoli het geluid prachtig helder en is de akoestiek geweldig. De opener van de set "Right to Decide" (van het album Electric Tepee uit 1992) is voor Hawkwind begrippen nogal gewoon maar wel een hele leuke stamper en één van de kortere nummers van de avond. Dus deze gelijk maar even op YouTube gezet.
De 85 jarige Zanger/gitarist Dave Brock
Mede oprichter van de band
Van het één na laatste album "Stories From Time and Space" uit 2024 worden "Traveller of Time & Space" en "Underwater City" gespeeld en van het laatste album "There Is No Space for Us" uit 2025 het gelijknamige titelnummer en "Changes (Burning Suns and Frozen Waste)". Ook worden zeldzaamheden niet vergeten zoals; "Levitation" en "Mask of the Morning". Natuurlijk ontbreken "The Golden Void" en het laatste nummer van de reguliere set "Born to Go" niet, deze wordt door ons uit volle borst meegezongen. De band komt nog terug voor een toegift met het nummer "Spirit of the Age" en daarmee wordt een prima optreden afgesloten. We blijven nog even hangen en zien dat er meer dan een dozijn roadies en aanverwanten hard aan het werk zijn om alles op te ruimen, de band moet om 3:00 komende nacht namelijk in Calais zijn om weer terug te reizen naar Engeland. We nemen nog een laatste biertje en zijn het er allemaal over eens dat dit een erg sterk concert was in een helaas niet geheel volle Ronda. Ik was zelf ook enthousiast en ben heel blij dat ik deze toch wel "legendarische" band een keer live heb zien optreden.
Mr. Dynamite, Damned and Doomed, (Chloe is a) Motörbanger, Point Blank, Power 'n Pleasure, One Way, Stunner, Needles and Knives, On the Chain, Kill for the Kin, Motorhead en Shock Collar.
JC Thomaz & the Missing Slippers
De bassiste zonder naam
Ik kijk altijd wat er zoal in mijn omgeving optreedt, dat weten de trouwe lezers van mijn blog inmiddels wel. DB's is één van mijn favoriete plekjes en dan luister ik alles wat er in de agenda staat geprogrammeerd en in mijn straatje past natuurlijk. In de huidige agenda vielen me vooral Killer Kin en Deathchant (woensdag 14 oktober voor als je ook geïnteresseerd bent) positief op dus voor beide concerten een kaart gekocht. Het was onstuimig weer vandaag maar net toen ik op weg ging op de fiets was het droog en ik had de wind flink in mijn rug. Toen ik aankwam kon ik gelijk bij een groepje bekenden aanschuiven, waaronder Liza en Martijn. Na een eerste biertje ging ik kijken bij de support band van vanavond, deze hebben een simpel te onthouden naam, namelijk: JC Thomaz & the Missing Slippers…..
De nieuwe drummer
Fabio Thomaz
Deze uit Rotterdam afkomstige garage punkers wisten met hun lekkere puntige nummers de zaal al flink op te warmen. Wel viel me op dat de voertaal van de band vooral in het Engels is, ook na afloop met de fans. Hoe dat precies zit weet ik niet maar ik weet wel dat zanger en frontman Fabio Thomaz oorspronkelijk uit Brazilië komt. De man was volgens m'n maatjes al vroeg op de avond lekker aangeschoten en ook onder het optreden gingen er heel wat flesjes bier in. Verder was er net een nieuwe drummer bij de band, maar de band deelt bewust geen namen van de muzikanten die per show meespelen om de mystiek en de chaos van het wisselende collectief ("the Missing Slippers") te bewaken. Achteraf nog even gekletst met deze dame en een fotootje gemaakt. Het was eigenlijk gewoon lekkere rock 'n roll gespeeld door een stel prima muzikanten waarvan, iets wat ik zelf nog nooit had meegemaakt, drie drummers. Al ontging mij de noodzaak hier wel van, maar het was wel een leuk gezicht. Als dat de bedoeling is dan is het geslaagd. Het was verder niet al te ingewikkeld maar een dikke prima, zeker als de helaas niet volgelopen zaal lekker meegaat in de aanstekelijke nummers.
Gitaarspelen met een bierflesje
Mattie Lea van Killer Kin in het publiek
Na een pauze was het de beurt aan de hoofdact van vanavond, Killer Kin. Het was niet eenvoudig om wat informatie over de band te verzamelen. De band is in 2018 opgericht door zanger Mattie Lea en gitarist Chloe Rose. Ze komen uit New Haven, Connecticut (Amerika) en de andere leden zijn Brady Wilson, Jason Kyek en Marco Carotenuto. De band speelt maar liefst drie shows in Nederland, vanavond in Utrecht, morgen in Haarlem en overmorgen in Arnhem. Er wordt op dit moment gewerkt aan een nieuw album, dit gaat dan de tweede worden na het veelgeprezen debuutalbum uit 2023 met nummers als "(Chloe Is a) Motörbanger", "Damned 'N Doomed" en "On The Chain". Deze release was erg snel uitverkocht dus is er nu een heruitgave beschikbaar, die ook in onder andere Nederland is uitgegeven. Het wordt een behoorlijk hectisch gebeuren. Al heel snel stond zanger Mattie Lea tussen het publiek iedereen op te jutten. De man heeft of dubbel ADHD of ergens anders last van want hij gaat het gehele optreden te keer als een Mexicaanse springboon.
Killer Kin
Zanger Mattie Lea
Er zitten veel Motorhead en The Stooges invloeden in de nummers maar dan wat meer op de punk manier. Vooral zanger Mattie Lea en gitariste Chloe Rose zijn de grootste blikvangers. Wat een power en energie komt er van het podium, nou ja podium. Wanneer Mattie weer eens het publiek inspringt en wordt meegevoerd door het publiek schiet de kabel van zijn microfoon los. De geluidsman was net even naar het toilet dus werd elke opening van het stekkerblok uitgeprobeerd om Mattie zijn stem weer "terug" te geven. De band speelde stug door en maakte er maar een paar mooie solo's van en dat was dan meteen weer kaasje voor het publiek. Prachtig toch live muziek! Zelf vond ik het nummer "On the Chain" het hoogtepunt, daarvan heb ik nog een filmpje gemaakt. Ook daar zie je Mattie crowdsurfend door het publiek gaan. Na afloop nog een paar biertjes gedaan en wat fotootjes gemaakt. Al met al een zeer geslaagd avondje, niet dat het heel erg hoogstaand was maar dat hoeft niet altijd, veel lol gehad in ieder geval. Wel wind tegen terug naar huis, dat was minder, hahahaha.
Beetje opgefokt?
De prima gitarist Brady "The Cat" Wilson
Lekker dynamisch optreden met Chloe op de voorgrond
Op z'n knietjes
Drummer Jason Kyek
Op z'n handen en z'n knietjes
Needles and Knives
Op de foto met Matt, Brady en Chloe van Killer Kin
I Know
You Know, Come Along, Pray, Goodbye, Echoes en All That I Wanted.
Setlist
High on Fire:
Burning
Down, Hung, Drawn and Quartered, Rumors of War, 10,000 Years, Fertile Green,
Baghdad, Fireface, Sol’s Golden Curse, Fury Whip, Snakes for the Divine en
Darker Fleece.
Baardvader
Drummer Niek van den Driesschen
Hop en dat is concert nummer vier in twaalf dagen, dit tempo blijf ik niet volhouden hoor. Niet omdat dit te vermoeiend is ofzo maar het ligt vooral aan het aanbod…… Wel gezond concerten, derde keer op de fiets in een week en deze keer dus voor High on Fire. De support band van vanavond is Baardvader, heb deze Nederlandse band al een paar keer gezien en dat vond ik erg geslaagd. De eerste keer dat ik deze band zag zal ik nooit vergeten, we moesten toen een gezondheidsverklaring meenemen om binnen te komen. Je raadt het dus al, het was ons eerste concert na de corona epidemie (oktober 2021). Ik was toen erg enthousiast over de band en heb de elpee op vinyl gekocht (gesigneerd door de band) en heb ze in 2024 nogmaals zien optreden.
Zanger/gitarist Jelle Scholtes
Nog een keer Jelle
Vanavond kunnen ze dus in een toch bijna uitverkochte Pandora
(de rest van de metalheads was in 013 voor Judas Priest) weer wat zieltjes
winnen. Nou ik denk zeker aan de enthousiaste reacties om me heen dat dat wel
gelukt is. De Haagse stoner-fuzzrock band bevat een hoog gehalte '90s grunge à
la Nirvana en Alice in Chains. Daar lust ik zelf wel pap van en ik moet zeggen,
de band stelde niet teleur. Hun melodieuze mix van rock en stoner smaakte zeer
goed. Het zijn stuk voor stuk sterke nummers en de mannen maken een energieke
indruk waardoor er veel interactie is met de zaal. Zanger Jelle springt regelmatig
over het podium en drummer Niek hakt er behoorlijk op los. Basis van dit alles
is bassist Jan-Peter, maar dat kan ook komen omdat ik vlak bij deze vrolijke
gast stond. De afsluiter van de set “All That I Wanted” is een splinternieuw
nummer en voorspeld heel wat voor het nieuw uit te brengen album. Ik kan door
mijn eerdere ervaringen zeggen dat de band flink gegroeid is en het kan volgens
mij niet lang meer duren om als headliner op te gaan treden.
Bassist Jan-Peter ter Haar
Mooi licht
Zo en was het tijd voor High on Fire, deze Amerikaanse heavy metalband uit Oakland, Californië is in 1998 opgericht. Matt Pike , de frontman en oprichter van de band, speelde ook gitaar voor Sleep. High on Fire won in 2019 de Grammy Award voor Best Metal Performance met hun nummer "Electric Messiah". De band heeft negen studioalbums uitgebracht, waarvan de nieuwste, Cometh the Storm, in 2024 verscheen. Leuk is dat bands in dit genre vaak steeds beter worden zolang ze blijven innoveren in plaats van te vervallen in herhalingen. De huidige bezetting met Matt Pike op gitaar, Jeff Matz op bas en nieuwkomer Ben Koller (vanaf 2025, ook Converge, Killer Be Killed en All Pigs Must Die) zetten vanavond een verpletterende tsunami van verwoestende riffs en beukende beats neer. Matt ziet er gevaarlijk uit in zijn blote bast en het is verrassend dat de snaren van zijn gitaar heel blijven evenals zijn stembanden.
Setlist High on Fire
Matt
Pike
De elf nummers van de set vanavond zijn een mooie
doorsnede van hun discografie. De opening met “Burning Down” van het
allerlaatste album is in ieder geval hard, meedogenloos en bruut. Dus de toon
is meteen gezet voor deze avond. Wel moet ik zeggen dat ik zelf niet elk nummer
even geslaagd vind. Matt is lekker goed bij stem en brult de hele boel weer
vakkundig bij elkaar. De man wordt vaak vergeleken met Lemmy qua stemgeluid maar
ik kan ook het vergelijk met de vriendelijke reus Ben Ward van Orange Goblin
niet weerstaan. “Baghdad” komt vanaf hun eerste plaat “The Art of Self Defense”
uit 2000, je voelde als het ware de muren van de zaal trillen door het diepe gedreun. Het één na
laatste nummer van de set is “Snakes for the Divine” van het gelijknamige album
uit 2010, dit is verreweg mijn meest favoriete nummer, heerlijke riff en een
mooie tempowisseling. Voor mij is dit eigenlijk de perfecte afsluiter. De
opening van de set was met een recent nummer maar ook de afsluiting met “Darker
Fleece” is van het allerlaatste album. Dat haalt de vaart nogal uit het optreden
en ik ga dan ook wat eerder naar de bar om een biertje te halen en ben niet de
enige die dat doet. We hebben het vaak over heavy metal maar hoe hard kan
stoner-metaal wel niet zijn! Bij de merchandising koop ik het één na laatste
album van Baardvader (de laatste was helaas uitverkocht), laat deze signeren en maken nog even een fotootje met deze super
aardige gasten. Blijven nog even hangen met vriendjes Marloes, Liza, Paul en
Martijn en spring dan weer op m’n fietsje naar huis na wéér een geslaagde
avond.