We werden nogal onverwachts uitgenodigd voor het optreden van Sonic Whip door ons maatje en bassist van de band Kevin Clerence. Super aardig, dus togen we naar de Gelderlandfabriek in Culemborg. Nadat we ons kaartje hadden laten scannen kregen we een polsbandje om en haalden we eerste een drankje bij de bar. Het zag er allemaal erg leuk uit, het heeft wel wat weg van DB’s in Utrecht, wat hou ik toch van dit soort locaties, geweldig! Lekker kleinschalig met super aardige mensen, een leuke bar en een prima zaal. En ook nog eens een uitstekend geluid de hele avond! We kwamen iets later de zaal binnen, het voorprogramma van vanavond was net begonnen.
KinKobra was een prima opwarmer, er werd met veel
enthousiasme gespeeld en het niveau was hoog. De band schijnt een tijdje “weggeweest”
te zijn (heb de info maar van het internet gehaald), maar er staat nu een
flinke tour op hun website. In het verleden heeft de band onder een andere naam
(Stillmode) als support gespeeld voor The Pretty Reckless, Anathema en
Triggerfinger en stonden op het Sziget festival. Leuk is het gebruik van een
keyboard en de zanger heeft een mooie heldere stem, dit vooral bij de wat
stevigere nummers. Mooi begin van het avondje Nederlandse hardrock.
Sonic Whip hebben we al twee keer live zien optreden, in
DB’s afgelopen jaar en op Merlinpop in 2023 en dat waren beide keren erg vette shows
geweest. Sonic Whip is een enthousiaste rockband bestaande uit de broers
Florian en Meryn Bevelander en bassist Kevin Clerence. Meryn is de leadzanger
maar ook de andere twee kunnen uitstekend zingen, deze afwisseling maakt het
erg leuk. Ook als de mannen alle drie tegelijk zingen geeft dat een mooi vol
geluid. De band is geïnspireerd door de Foo Fighters, Queens of the Stone Age
en Navarone en opgericht in 2018. You're getting hit with the Sonic Whip...
waar alles draait om dansbare gitaarriffs en snoeiharde grooves.
Sonic Whip heeft er inmiddels al tientallen optredens
opzitten en zelfs vorig jaar al een uitgebreide tour van 10 optredens in 10
dagen in Engeland. Het afgelopen jaar speelde de band op grote Nederlandse en
Europese festivals, waaronder Zwarte Cross, Huntenpop en Firevolt Rock
Festival, en won het in 2025 twee Radio Wigwam Awards voor ‘Best International
Band’ en ‘Best Live Act’ in Engeland. Nadat we in de pauze met wat bekenden een
drankje hadden gedaan in de bar stonden we mooi op tijd in de zaal voor de
headliner. De band begon meteen met een lekkere knaller, het nummer
“Silhouettes” van het op 29 mei uitgekomen nieuwe album, dat is geproduceerd
door Engelse producer Michael Smith (onder andere Wolf Alice en The Saints).
Het is duidelijk dat deze band één van de allergrootste beloftes is van de Nederlandse stevige muziek. Het is heerlijk om te zien hoe de jonge honden op het podium tekeer gaan, zelfs al is vanavond de zaal niet helemaal uitverkocht. Meryn Bevelander is toch wel de eyecatcher van de band, deze jonge (blues)gitarist staat al sinds zijn 10de op de kleinste en grootste podia van Nederland. Hij heeft met zijn eigen band al meer dan 150 shows in zalen en op festivals gespeeld in binnen- en buitenland. Meryn won in 2015(!) als 11-jarige, de publieksprijs tijdens de Sena Young Talent Guitar Awards, was hij in 2022 genomineerd voor de Gitarist Poll Awards in de categorie pop/rock van het tijdschrift The Guitarist en werd hij vorig jaar verkozen tot Jong Blues Talent Award van bluesmagazine.nl.
Vanavond zeker geen blues, maar knalharde rock. Het
tweede nummer van de set “Survive” heeft een flinke Foo Fighters vibe en swingt
de pan uit. Met “Wherever You Are” krijgen we weer een nummer van de net
uitgekomen plaat, wat melodieuzer en minder stevig. Met “Better Than That”, “Hold My Hand”, “Get
Me Away “, “Waters Rising”, “Jump Into The Fire”,” What If I”, ”Invincible”, “Over
And Out” en “Breathing Out” worden bijna alle nummers van het nieuwe album
gespeeld. “Jump Into The Fire” nodigt
uit tot meezingen en bevat een heerlijke solo van Meryn. “Invincible” is een
heerlijke rocker, kijk de clip maar eens op YouTube. Er is eigenlijk meer één rustpuntje
vanavond met de ballad “What If I” als Meryn de akoestische gitaar pakt. Met de
kraker “Spinning Around” wordt de set afgesloten. Meryn speelt de solo lopend tussen
het publiek in de zaal waarbij de gitaar in zijn nek achter zijn hoofd gehouden wordt.
Natuurlijk wil het publiek nog geen afscheid nemen dus doet de band met “Let
There Be Rock” van ACDC nog een knallende afsluiter waarbij de band nog eens
laat zien dat het zeer getalenteerde muzikanten zijn. Bij de merchandising kopen we
natuurlijk het net uitgekomen album en ook vier Sonic Whip biertjes. Natuurlijk
wordt er ook nog een foto met de band genomen na een zeer geslaagde avond. Ga
deze band checken mensen!
