woensdag 28 oktober 2026

Geoff Tate * 27 oktober 2026, Poppodium Boerderij - Zoetermeer

 


Setlist James Keegan:
Crazy Love, Take Me Away, Santiago, Work it out en Teaching Our Teachers.
Setlist Geoff Tate:
I Remember Now, Anarchy-X, Revolution Calling, Operation: Mindcrime, Speak, Spreading the Disease, The Mission, Suite Sister Mary, The Needle Lies, Electric Requiem, Breaking the Silence, I Don't Believe in Love, Waiting for 22, My Empty Room, Eyes of a Stranger, The Answer, Empire, Jet City Woman en Take Hold of the Flame. Toegift: Do You Still Believe?, Silent Lucidity en Queen of the Reich.

James Keegan

Start van het concert

Deze keer maar weer eens met de auto, ik ging alleen, niemand had zich aangemeld om mee te gaan. De Boerderij is wat mij betreft nauwelijks op een normale manier met het OV te bereiken. Ik kon mijn auto op de allerlaatste plek op het toch hele grote parkeerterrein kwijt, pfff dat was toch wel even schrikken. De rij voor de deur was al flink geslonken en ik kon toch best dicht bij het podium komen. Het was een hele bijzondere support vanavond, een akoestische zanger en songwriter uit Ierland genaamd James Keegan. Het was even wennen maar de man was heel grappig en wist de zaal uiteindelijk te overtuigen met zijn liedjes en z’n open mind. Heerlijk blij met de opkomst en dat hij vanavond in zo’n volle zaal mocht staan. Zijn moeder maakte de kettinkjes die hij om zijn nek had, dit waren stenen gevonden op het strand en deze kon je na afloop bij de merchandising kopen. 

Geoff Tate

Nog een keer Geoff Tate

En dan was het de beurt aan Geoff Tate. Deze multi-platina verkopende, voor een Grammy genomineerde singer/songwriter man is vooral bekend vanwege zijn meer dan 30 jaar als creatieve en drijvende kracht achter de progressieve metalband Queensrÿche. Sinds de oprichting met Geoff aan het roer heeft Queensrÿche wereldwijd meer dan 20 miljoen albums verkocht en in meer dan vijftig landen opgetreden.  Geoff Tate staat onder andere genoteerd in de top 15 van de 100 Greatest Metal Vocalists. De eerste drie albums van de band, hun titelloze EP (1983), The Warning (1984) en Rage for Order (1986) bereikten allemaal de gouden status en verkochten elk meer dan 500.000 exemplaren. 

Gitarist Dario Parente

Een hele vrolijke bassist

Het baanbrekende conceptalbum Operation: Mindcrime (1988), dat lovende recensies en vergelijkingen kreeg met de Who's Tommy en The Wall van Pink Floyd werd zelfs platina evenals Empire (bekend van de monsterhit "Silent Lucidity") en verkochten beide meer dan 3 miljoen stuks. Operation: Mindcrime  staat in Nederland op Musicmeter nog altijd op nummer 64 in de top 250. Na zijn breuk met Queensrÿche zette hij zijn muzikale reis solo voort en richtte hij de band Operation: Mindcrime op. Momenteel is Geoff Tate onderweg met zijn uitgebreide Operation Mindcrime – The Final Chapter World Tour, die loopt van oktober 2026 tot april 2027. Tijdens deze concertreeks voert hij het legendarische album “Operation: Mindcrime” voor de allerlaatste keer in zijn geheel integraal live uit.

Cheers!

Gitarist James Brown

Ik had het genoegen ook al eens zoiets mee te maken in 2023, toen in de Fluor het 30-jarig jubileum van dit legendarische album gevierd werd. Ik kan er dan ook niet genoeg van krijgen en blijkbaar hebben meer mensen daar last van want de zaal was stijf uitverkocht.  Er stond wel een hele aardige band op het podium met de Ierse gitaarvirtuoos James Brown en de Italiaanse gitarist Dario Parente vormden een ijzersterk duo, dat naadloos wisselde tussen lead- en ritmesectie. Ook was er een zangeres bij, Kelli McCloud, die onder andere de rol van zuster Mary op zich nam. Je merkte dat het publiek al voor het begin behoorlijk opgewonden was en toen Tate begon met het eerste nummer “I Remember Now” ontplofte de zaal al meteen. De inmiddels 65-jarige Tate haalt misschien niet meer de allerhoogste noten maar zijn stem is nog steeds prachtig en warm.  Hij werd dan ook bijzonder goed ondersteund door de zang van meerdere bandleden, zoals bij het geweldige "Revolution Calling". 

Samen met Kelli McCloud, Suite Sister Mary

Lekker gitaarduel

Ik kan hier natuurlijk wel alle nummers gaan opnoemen, maar zoals gezegd het album "Operation: Mindcrime" is een meesterwerk en kent nauwelijks zwakke momenten. Heerlijke energieke nummers "Speak The Word", "Spreading the Disease" en "The Needle Lies" met geweldige gitaarsolo's van Kieran  en James en je waande je weer terug in de jaren '80. De set werd afgesloten met het heerlijke "Eyes of a Stranger". Er werd om me heen door nogal wat mensen meegezongen en zelf deed ik ook mee zover ik dat kan dan. Geoff Tate had het naar de zin  en proostte tussendoor ook nog een keer op de volle zaal. Ook vroeg hij wie er nog onder de dertig was, er waren er toch een aantal. Toen hij vroeg wie er op leeftijd was gingen er nogal veel handen de lucht in.

Bruno Sa op keyboard

Prima band

De band verdween even van het podium maar kwam al snel terug met een greatest hits toegift. Begonnen werd met een nieuw nummer “The Answer”, nou ja het is dat het moet. Daarna één van mijn favoriete nummers "Empire", "Jet City Woman” en "Take Hold of the Flame". Toen nog een keer de “echte” toegift met weer een nieuw nummer “Do You Still Believe?” oké dan, daarna de prachtige ballad "Silent Lucidity" en met "Queen of the Reich" was het dan toch echt afgelopen. Ik heb de originele Queensrÿche nog een aantal keer mogen zien, de “nieuwe” Queensrÿche diverse keren (zelfs nog maar enkele maanden geleden op Graspop) en Geoff Tate al een aantal keer. Ik ga hier geen oordeel vellen over wie, wat, waar en dergelijke, ik heb gewoonweg genoten van een heerlijke nostalgische avond van onvergetelijke en tijdloze muziek. Top!   

Jet City Woman

Drummer Michele Panepinto

Do You Still Believe?

Heerlijk gitaarwerk

De band bedankt het publiek

De setlist van de avond

Geoff Tate - I Don't Believe In Love

Geoff Tate - Silent Lucidity



vrijdag 16 oktober 2026

Deathchant * 14 oktober 2026, DB's - Utrecht

 


Setlist Shitmen:
Go Through, Hole, Ik Moet Naar De Kerk, Sunshine, Die Nieuwe, Fall Back, MMIR, Ol.4l en Devoer.
Setlist Deathchant:
Mirror, Holy Roller, Enemy, Ruin, Crawl/KOVA, Chariot, Black Dirt, Worshipper en Gallows. Toegift: Canyon.

Shitmen

Rommelig optreden

Na het geslaagde avondje met Robert Jon & The Wreck ging ik vier dagen later alweer op pad. Nu naar één van mijn favoriete zalen, DB's waar Deathchant ging optreden. Ik volg de agenda van deze zaal altijd met veel belangstelling en staat er iets tussen wat interessant is ga ik het eerst even luisteren. Mijn voorkeur gaat uit naar alle vormen van metal (behalve black) en wat mij betreft zou DB's daar nog veel meer aan mogen doen. Zo ging het ook met de act van vanavond, na een paar luisterbeurten was ik overtuigd en kocht een kaart. Ook mijn maatjes maakte ik attent op deze band en vonden het lekker klinken. Zo waren we uiteindelijk vanavond met een flinke groep aanwezig. 

Setlist Deathchant

Deathchant

Ik fietste samen met Martijn naar DB's en troffen daar, André, Hans, Tom, Paul, Wouter, Marloes en Liza. Al snel werd er met een eerste biertje geproost en dat ging vanavond niet de laatste zijn…… De support werd verzorgd door Shitmen en dat waren erg jonge gasten die ook nog een groepje heel jong publiek hadden meegenomen. Het werd een nogal rommelig optreden, misschien was dat de bedoeling en begrepen we het niet? Muzikaal klonk het soms nog wel oké maar wij gingen na enkele nummers weer de zaal uit en zochten de bar op.  

Zanger/gitarist Thomas J. Lemieux

Zanger/gitarist Doug Stuckey

Om ongeveer 21:30 uur begon dan de hoofdact van vanavond, het in 2018 opgerichte en uit Los Angeles afkomstige Deathchant. Ze staan bekend om hun energieke live-optredens. Ze brengen heavy rock in de geest van legendarische bands als Thin Lizzy en Black Sabbath. Met twee gitaristen  Thomas  J. Lemieux en Doug Stuckey, ondersteund door de stevig meppende drummer Nick "Joose" McDonnell en de zware baslijnen van bassist Quinn-George Camacho. De band heeft een reputatie opgebouwd op festivals zoals diverse Desert Fests en heeft het podium gedeeld met gelijkgestemde groepen zoals Elder, Electric Wizard, Pentagram, High on Fire en Graveyard.

Tikte af en toe een shotje weg

Basgitarist Quinn-George Camacho

Toen Deathchant inzette met het nummer "Mirror" van het album "Thrones" uit 2023 werden we omver geblazen door de heerlijke heavy stoner metal. De sound kenmerkt zich door ronkende dubbele gitaarriffs en opzwepende ritmes, die regelmatig doen denken aan bands zoals Baroness en Thin Lizzy maar bij mij ook vaak doet denken aan Audrey Horne door het dubbele gitaargeluid. Het volgende nummer van de setlist "Holy Roller" heeft een lekkere Motörhead vibe en dan volgt het eerste nieuwe nummer van vanavond, mijn favoriet "Enemy" van het net uitgekomen album "Kova".  De band blijft doorgaan met heel veel energie en houdt het niveau de hele avond vast, we genieten er van met volle teugen. 

Ook wat emotie over een verloren vriend

Van achterin de zaal

Er is af en toe een praatje, de mannen zijn super blij met de opkomst (al is de zaal lang niet vol) en er is ook nog een traan over een verloren vriend en we moeten elkaar knuffelen. Zanger gitarist Doug Stuckey tikt tussendoor wat shotjes weg tussen de biertjes door. De band geeft alles en we worden er allemaal zeer vrolijk van, echt zo'n avond die nog lang blijft hangen. Buiten het nummer "Enemy" worden er nog drie nieuwe nummers gespeeld, "Ruin", "Kova/Crawl" en "Worshipper". Met dit laatste nummer wordt het zeer geslaagde optreden afgesloten.  We blijven natuurlijk nog een tijdje nababbelen onder het genot van een biertje, kopen met vier man tegelijk het laatste album op vinyl (de verkoper moest zelfs nog een nieuwe doos met albums uit het busje halen, ze hadden er erg veel verkocht) en gaan super tevreden weer op het fietsje huiswaarts.   

Alles werd gegeven

Met de band, gesigneerd vinyl en maatjes Paul en André

Het laatste album op vinyl met de handtekeningen

Deathchant - Enemy

Reactie van Deathchant









maandag 12 oktober 2026

Copperhead County en Robert Jon & The Wreck * 10 oktober 2026, Tivoli Pandora - Utrecht

 


Setlist Copperhead County:
Enjoy the Ride, Horizon, Murky Waters, Alpharetta Rain, Sound of Summer, The Well, Tonight We Ride, Quickjaw en Brothers.
Setlist Robert Jon & The Wreck:
The Devil Is Your Only Friend, Stone Cold Killer, Blame It on the Whiskey, Long Gone, Better Of Me, Dark Angel, Bring Me Back Home Again, Don't Let Me Go, This Time Around, Tired of Drinking Alone, Oh Miss Carolina en Cold Night. Toegift: Rager en On the Run.

Copperhead County

Jordy Duitscher op keys

Na onze welverdiende vakantie (vind ik zelf tenminste), gisteravond thuis gekomen, meteen weer naar een concert. Deze keer naar een in Nederland nog niet zo bekende band luisterend naar de naam Robert Jon & The Wreck. Ik leerde de band kennen op Bospop in 2024 en vond het toen een erg leuk optreden, het heeft veel weg van Lynyrd Skynyrd en dat vind ik ook een geweldige band. Renate houdt ook veel van southern rock en dus deze keer gingen we gezellig met z'n tweetjes. We gingen met de auto en waren mooi op tijd binnen, we konden een plek vinden op het balkon, de zaal was op een haar na uitverkocht. Maar eerst even wat algemene info over deze band.

De band was blij met de vele vroege bezoekers

Gitarist Jelle Wunderink, drummer Alex Stolwijk en zanger Corvin Silvester

Robert Jon & the Wreck is een Amerikaanse blues- en southern rockband bestaande uit vijf leden. De band werd in 2011 opgericht in Orange County, Californië, Verenigde Staten. Binnen zes maanden na hun oprichting had de band een nationale tournee met 60 optredens achter de rug en hun debuutalbum, "Fire Started", in eigen beheer uitgebracht. Sindsdien heeft de band niet stil gezeten en zijn er flink wat albums uitgebracht en is er uitgebreid getoerd. Buiten wat verzamel en live albums is afgelopen jaar alweer het tiende en zeer goed ontvangen album uitgebracht, genaamd "Heartbreaks & Last Goodbyes". 

Basgitarist Johan van Dijk

Robert Jon & The Wreck

Maar eerst was er een support van één van de weinige actieve Nederlandse southern rock bands, Copperhead County. De naam van de band is deels ontleend aan het nummer Copperhead road van Steve Earle en staat synoniem voor een plek waar het leven goed is en men kan genieten van de authentieke southern feeling. Copperhead County speelt voornamelijk eigen werk en is sinds 2018 actief. De band geeft een leuk en energiek optreden, ik vond de solozang van leadzanger Corvin wat iel maar de samenzang met Iris Slort en de andere bandleden is erg goed. De ritmesectie is strak, het orgelspel prima en er zijn uitstekende gitaarsolo's. Het is dan ook een hele leuke opwarmer die vast en zeker vanavond weer wat zieltjes gewonnen heeft. 

Ging meteen goed los

Mooi licht

Na een pauze van een half uurtje is het dan om precies 21:00 uur tijd voor de hoofdact Robert Jon & The Wreck. Er wordt gelijk sterk geopend met het nummer "The Devil Is Your Only Friend" en meteen is duidelijk wat een geweldige soulvolle stem Robert Jon Burrison heeft. Hij wordt begeleid door een heerlijk spelende band die melodieus dubbelloops snarenwerk en vurig orgel- en pianowerk laat horen. Gitarist Henry James Schneekluth is een klasbak die er bijna ieder nummer lekker op los soleert en ook regelmatig het kenmerkende slide-gitaarwerk laat horen . Af en toe krijgt hij de tijd om te laten zien wat de man allemaal kan, nou dat is waanzinnig goed, wat een virtuoos. Drie nummers van het nieuwe album haalden de selectie:  "Long Gone", "Better Of Me" en "Dark Angel".  We vinden "Better Of Me" een leuk nummer en deze viel meteen op, gedreven door een fijne pianolijn van toetsenist Jake Abernathie, terwijl gitarist Henry James de solo volledig domineerde.

Drumsolo van Andrew Espantman

De geweldige gitarist Henry James Schneekluth

"Dark Angel" hield de vaart erin, waarna "Bring Me Back Home Again" het fantastische slidegitaarspel van Henry James liet horen samen met het Hammondorgelspel. Het is deze wisselwerking tussen gitaar en keyboard, die een bepalend kenmerk is geworden van het livegeluid van de band. Met drie heerlijke nummers werd de reguliere set afgesloten, onze favoriet "Tired of Drinking Alone", "Oh Miss Carolina" en "Cold Night".  Met "Oh Miss Caroline" was er veel interactie met de zaal, we moesten flink meezingen maar ook bij "Cold Night" ging het lekker los. Gelukkig was er nog een toegift met de nummers "Rager" en "On the Run". Ik was wel een beetje in de war, ik had gekeken wat de band gisteravond gespeeld had in De Bosuil en dat was op twee nummers na een totaal andere set. Alleen "Oh Miss Carolina" en "Cold Night" hadden de vorige set "overleefd".  Wel leuk als je diehard fan bent dan is het de moeite waard om meerdere avonden te gaan. Al met al was vonden we het beiden een zeer geslaagde Southern Rock avond! 

Jake Abernathie op keyboard

Basgitarist Warren Murrel wil op de foto

De geweldige zanger Robert Jon Burrison

Solo's

Veel plezier

Twee keer Henry James Schneekluth

Robert Jon and The Wreck - Tired of Drinking Alone