The Legion Ghost, Nailed to Obscurity, Ensiferum en Dark Tranquillity * 11 april 2022, Patronaat - Haarlem

 

Setlist The Legion Ghost:
Unwelcome, Discharged, Myprivacy.com, The Price, Farewell en The End of Tides.
Setlist Nailed to Obscurity:
Black Frost, Protean, Liqued Mourning, Deadening en Desolate Ruin.
Setlist Ensiferum:
Rum, Women, Victory, Andromeda, One More Magic Potion, Into Battle, For Sirens,
Run from the Crushing Tide, Treacherous Gods, In My Sword I Trust, Lai Lai Hei en From Afar.
Setlist Dark Tranquillity:
Phantom Days, Transient, Focus Shift, Monochromatic Stains, Forward Momentum, Terminus, (Where Death Is Most Alive), The Dark Unbroken, Final Resistance, Atoma, The New Build, Identical to None, Encircled en ThereIn. Toegift: The Treason Wall, Lost to Apathy en Misery's Crown.

Wandeling door Haarlem

Frietje

Daar gingen we dan, voor de derde keer in vijf dagen naar een concert. Afgelopen donderdag Blackbriar in de Helling, zaterdag Feuerengel in Tivoli en vandaag naar het Patronaat in Haarlem voor de dubbel headliner tour van Ensfiferum en Dark Tranquillity. Helaas kon Robin onverwachts niet mee in verband met een eigen optreden en wilde Kimberley zijn kaartje wel overnemen. Na het slagveld van afgelopen zaterdag, we hadden toen genoeg bier gehad besloot ik deze keer maar weer eens met de auto te gaan.

The Legion Ghost

Setlist van The Legion Ghost

We gingen al vroeg op pad, daar we van het Patronaat het schema hadden gekregen en de eerste band al heel vroeg van start ging: 18:00 zaal open, 18:30 The Legion Ghost, 19:15 Nailed To Obscurity, 20:00 Ensiferum, 21:20 Dark Tranquility, 22:35 verwacht einde (alle tijden onder voorbehoud). We stonden om 17:45 in de parkeergarage tegenover het Patronaat en wilden eerst nog even wat eten. Nu wist ik van de vorige keren nog dat er een heel goede en bekroonde friettent (genaamd friethoes) in Haarlem zit. Dus wij op weg naar een overheerlijk frietje al bleek dat uiteindelijk wel wat verder lopen dan verwacht. Maar goed, allebei met een grote puntzak verse friet weer terug naar het Patronaat.

Nailed to Obscurity

Geen geweldige stem

Nadat we binnenkwamen moesten we onze jassen nog kwijt. Nu werd het huren van het kluisje het meest ingewikkelde kluisje dat we ooit hebben gehuurd. Eerst een app installeren (wat logisch wel lastig is door het slechte bereik beneden), dan registreren op naam, via een QR code op een bord kiezen voor welke soort kluis en dan krijg je een kluisnummer die je via je telefoon kan openen en sluiten. Je zou bijna terugverlangen dat er gewoon een euro ingegooid moest worden. De jassen erin gepropt en toen was The Legion Ghost net aan het tweede nummer begonnen. Deze metalcore band uit Duitsland gaf best een aardig optreden weg, we vonden het in ieder geval beide prima. Wat opvallend was (de gehele avond) dat het geluid echt uitstekend en zuiver was!

Brullen kon hij wel

Ensiferum!

Het schema werd de hele avond heel goed aangehouden en telkens als een band klaar was ging het gordijn dicht en werd er hard gewerkt om alles voor het volgende optreden weer klaar te zetten. Nadat The Legion Ghost klaar was stak ik m’n hoofd onder het gordijn door en kreeg ik de setlist van deze band. Dit lukte de verdere avond niet meer omdat er geen setlist meer te zien was bij de rest van de bands. Toen was het tijd voor de tweede Duitse band van vanavond, Nailed to Obscurity. Muzikaal niet verkeerd. Maar het grunten van de man is niet van het allerhoogste niveau en wanneer hij probeerde clean te zingen was het helemaal knudde. Alleen bij het langzame nummer Black Frost werden we een beetje gelukkig, dit kwam wel lekker uit de verf.

Petri Lindroos

Petri Lindroos iets dichterbij

Gelukkig was het nu tijd voor één van de headliners, Ensiferum. Bijna 700 bands gezien (jaja, zo oud ben ik al) maar deze ontbrak nog op mijn lijstje. Het is misschien niet de meest hoogstaande muziek, al moet je dit ook niet onderschatten, maar wat maakten deze mannen uit Finland er een feest van. De zaal ging helemaal los, de ene pit na de andere volgde. Het was vanavond in de grote zaal niet helemaal uitverkocht maar een vrouw/man of 700 was er toch wel. Opvallend was dat er veel jongeren waren en daarvan een behoorlijk bestanddeel dames. Er stond een blonde dame naast me die letterlijk alles meezong en later bij Dark Tranquiility een heel jong meisje en een jongen die dat ook deden. Toch wel bijzonder, zo gemakkelijk kom je tegenwoordig niet meer in aanraking met deze muziek. En meezingen blijft toch wel een kunst met die melodische death metal.

Pekka Montin

Sami Hinkka

Er werd begonnen met twee nieuwe nummers, het feestnummer Rum, Women, Victory en het geweldige Andromeda. Daarna weer twee oude nummers One More Magic Potion uit 2007 en Into Battle uit 2004 met daartussen in weer een nieuwe For Sirens. Daarna volgde één van mijn favoriete nummers, Run from the Crushing Tide van het laatste album. Wat een lekker nummers is dat toch zeg. Met Treacherous Gods van het eerste album Ensiferum uit 2001, In My Sword I Trust met het tonen van een plastic zwaard, de meezinger Lai Lai Hei en From Afar was het zeer geslaagde optreden weer afgelopen. Wat verder opvalt is de geweldige cleane zang van nieuwkomer achter de keyboards Pekka Montin in combinatie met bassist grunter en zanger Sami Hinkka en natuurlijk de ‘leadgrunter’ Petri Lindroos. Erg gaaf!

Mooie entertainer

Regelmatig zette hij grote ogen op

Het gordijn ging weer dicht en een kwartier later startte Dark Tranquillity met het geweldige nieuwe nummer Phantom Days. Deze pioniers van de zogeheten Gothenburg stijl hadden net als Ensiferum met het nieuwe album een release uit 2020 maar daar was natuurlijk live nog niet veel van terecht gekomen. Ook nu ontstond er regelmatig een pit, alleen door de veel grotere afwisseling in tempo viel deze af en toe ook een tijdje stil. Er werden beelden getoond op de achtergrond en bij sommige nummers ook wat tekstregels voor de meezingers onder ons. Gitarist Christopher Amott was er vandaag niet bij, hij was net vader geworden en was bij zijn gezin achtergebleven.

Run from the Crushing Tide

Plastic zwaard

Zeer opvallend is ook de geweldige gitarist Johan Reinholdz, die dan ook regelmatig in de spotlights werd gezet. Na weer een nieuw nummer Transient kwamen er wat oudere nummers aan bod, zoals Focus Shift en Monochromatic Stains. Daarna kwam één van mijn favoriete nummers Forward Momentum aan bod. Eerlijk gezegd vind ik niet elk nummer van de band heel goed, maar dat is mijn persoonlijke smaak. Gelukkig werden er nog meer nummers van de laatste plaat gespeeld, zoals Identical to None en The Dark Unbroken. Geweldig was om te hoe enthousiast zanger Mikael Stanne over het podium liep. Nu is de man normaal gesproken altijd wel blij maar deze keer heeft hij wel zes keer gezegd hoe gelukkig hij wel niet was dat er weer opgetreden kan worden. Lief.

Dark Tranquillity

Drummer Joakim Strandberg Nilsson

Blijf keyboards bij deze muziek toch altijd een meerwaarde vinden net zoals bij de voorgaande band van vanavond. Zo is het ook heel leuk om te kijken naar de enthousiast te keer gaande toetsenist Martin Brändström. We kregen nog een een stelletje oudere nummers zoals ThereIn (1999), Final Resistance en The Treason Wall (2002), The New Build en Lost to Apathy (2005), Terminus (Where Death Is Most Alive) (2007) en Atoma en Encircled van het één na laatste album uit 2016. Zo was er vanavond een mooie dwarsdoorsnede van het werk van Dark Tranquillity. Zoals gewoonlijk werd er afgesloten met Misery's Crown. Ik zou zeggen, houden zo want dan gaat iedereen weer heel vrolijk naar huis. Nadat we onze groene stempel aan de toiletdame hadden laten zien en onze kluis na drie pogingen open hadden gekregen gingen we zeer tevreden naar huis na een geweldige metal avond.

Martin Brändström op keyboards

Gitarist Johan Reinholdz

Zanger Mikael Stanne en gitarist Johan Reinholdz

Mooie lichtshow

Zanger Mikael Stanne

Super enthousiast

Misery's Crown

Plectrum gevangen!

Ensiferum/Dark Tranquillity compilatie 

(filmpje gemaakt met mijn smartphone)

Omnium Gatherum, Dark Tranquillity en Amon Amarth * 23 maart 2017, Tivoli Ronda - Utrecht

Setlist Omnium Gatherum:
The Pit, Skyline, Frontiers, The Unknowing, New Dynamic en New World Shadows.
Setlist Dark Tranquillity:
Force of Hand, The Treason Wall, Atoma, The Science of Noise, Forward Momentum, Terminus (Where Death Is Most Alive), The Silence in Between, Clearing Skies, The Pitiless en Misery's Crown.
Setlist Amon Amarth:
The Pursuit of Vikings, As Loke Falls, First Kill, The Way of Vikings, At Dawn's First Light, Cry of the Black Birds, Deceiver of the Gods, Tattered Banners and Bloody Flags, Destroyer of the Universe, Death in Fire, One Thousand Burning Arrows, Father of the Wolf, Runes to My Memory, War of the Gods, Raise Your Horns, Guardians of Asgaard en Twilight of the Thunder God.

Omnium Gatherum

Prima optreden

Met Robin en Kimberley ging ik al vroeg op pad met de bus naar Utrecht en we waren mooi op tijd binnen. Had Amon Amarth de laatste jaren erg veel gezien dus was er eerst wat twijfel om opnieuw te gaan. Maar omdat het zo dichtbij huis was, omdat vanavond bijna al mijn metal vriendjes en vriendinnetjes gingen én omdat Dark Tranquillity vanavond als support stond geprogrammeerd was de keuze toch niet heel moeilijk meer. Dit ging vast en zeker weer een heel gezellige avond worden. 

Gezellig groepje

Dark Tranquillity

De melodieuze deathmetalband Omnium Gatherum uit Finland trapte precies om 19:00 uur af en deed dat bepaald niet verkeerd. Ik kende de band niet zo maar de stemming zat er gelijk goed in en er werd een prima optreden neergezet. Inmiddels waren we zowat compleet met Robin, Kimberley, Saskia, Nikki, Argo, Erik, André, Tom, Tiske, Sjaak, Pepijn, Jaap, Andreas en Allard. Later op het eind van de avond hebben we maar van de gelegenheid gebruik gemaakt om een toffe groepsfoto te maken. 

Grote klasse

Johan Hegg van Amon Amarth

Toen was het tijd voor de Zweedse melodieuze deathmetalband Dark Tranquillity. Dit werd het eerste hoogtepunt van de avond. De band had natuurlijk de release van de nieuwe plaat Atoma te vieren dus werden er lekker veel nummers van deze uitstekende plaat gespeeld. Vond het zelf wel jammer dat hun grootste "hit" The Wonders at Your Feet niet gespeeld werd. Afgesloten werd de set met de heerlijke nummers State of Trust en Misery's Crown. Waarvan het laatste nummer van Fiction uit 2008 nog dagenlang in je hoofd blijft rondzingen.

Amon Amarth

4x de vechtende "ridders"

Voor diegenen die het niet weten, Amon Amarth is een melodic-deathmetalband uit Zweden en opgericht in 1992. De naam komt van een locatie in Tolkiens fictieve wereld Midden-aarde. De band staat bekend om hun teksten gebaseerd op Noordse mythologie. Het was vanaf het allereerste begin een groot feest. De laatste jaren is het gewoonte geworden om te openen met The Pursuit of Vikings en dat vind ik zelf een heerlijke start. De band heeft zo'n 10 albums uitgebracht waardoor de te spelen set inmiddels uit alleen maar goede nummers bestaat. Er werden vier nummers gespeeld van de laatste release Jomsviking (First Kill, The Way of Vikings, At Dawn's First Light en One Thousand Burning Arrows) en deze pasten ook naadloos in de set. Bij het laatste nummer was er ook een boogschutter op het podium te vinden die zijn pijlen op het publiek richtte. 

De wachter

Mooie sfeer

Er was toch veel te zien op het podium. Alleereerst was de aankleding erg fraai, een helm met horens, eem muur met trappen en een draak die als het ware door het podium "heen ging". Aan de ene kant stak zijn kop naar boven en aan de andere zijde van de helm zijn staart. Er werd een gevecht gehouden tussen twee vikingen, er kwam een wachter met vlag op het podium, een boogschutter en een soort satan achtige ridder met grote hoorns. Deze laatste was een zogenaamde Loki de god van chaos en leugens uit de Noordse mythologie. Dit was een onruststoker die vaak van gedaante veranderde. Hij werd steeds boosaardiger en ten slotte sloten de goden hem op in een grot, met een giftige slang boven zijn hoofd. Hier zou hij blijven tot Ragnarok, het einde van de wereld. Dit soort figuren gaf extra sfeer aan de knallende nummers. Bij Raise Your Horns gingen natuurlijk alle drinkhoorns de lucht in en afgesloten werd er met Guardians of Asgaard en Twilight of the Thunder God. Natuurlijk was er de gehele avond een flinke pit en dat maakt de mens extra dorstig. We hebben na deze fantastische avond dus nog even wat nagebabbeld en gedronken en gingen allemaal heel tevreden huiswaarts. 

Werd steeds gezelliger

Destroyer of the Universe!

Brrrr een Loki...

War of the Gods

Raise Your Horns

4x Amon Amarth

De toffe groep van vanavond bij elkaar

Alle foto's van deze avond: https://photos.google.com/

Graspop 2014 dag 2 * 28 juni 2014, Dessel - België

Graspop Metal Meeting dag 2
27, 28 en 29 juni 2014, Dessel - België

We hebben op de tweede dag de volgende bands gezien, Civil War, In Solitude, Prime Circle, Powerwolf, Skillet, Enslaved, Gojira, Eluveitie, Satyricon, Trivium, Alter Bridge en Dark Tranquillity. 

Civil War zijn oud bandleden van Sabaton

In Solitude gaf een goed concert

Prime Circle was niks

Feest bij Powerwolf

Mijn lieve vrouw had op zaterdag alweer voor een lekker ontbijt gezorgd en alvast een half brood, eieren en ham meegenomen voor de volgende dag. Na het ontbijt zwaaide ze ons uit en ging terug naar huis. Wij waren weer mooi op tijd op het terrein en ik ging met Rick kijken bij Civil War (Tom ging naar Carach Angren). Deze band bestaat volledig uit ex-leden van Sabaton en Astral Doors. De Sabaton stijl was dan ook wel te horen in de nummers, leuk optreden maar verder niet heel bijzonder. In Solitude was leuk, de band maakt aparte nummers en vooral Sister vind ik een geweldig lekker liedje. Daarna gingen we naar Powerwolf, die wilden we natuurlijk niet missen. We waren daar lekker vroeg dus konden we een groot gedeelte van de set nog beluisteren van Prime Circle. Nou dit was misschien wel het meest beroerde van alle drie de dagen. Ach Powerwolf. Het is allemaal niet heel ingewikkeld maar het blijft gewoon leuk en we hebben ons prima vermaakt. Verrassend vond ik daarna Skillet op de mainstage ernaast. Deze christelijke rockband klonk lekker opzwepend en helder als glas. Leuk die zingende dames-drummer. 

Rick

Tom

Broodje Mexicano

Skillet was goed

Biertje en loempia

Mooi overzicht Setlist Civil War: Lucifer's Court, I Will Rule the Universe, Rome Is Falling en Saint Patrick's Day. Setlist In Solitude: Sister, Death Knows Where, A Buried Sun, Lavender, Horses in the Ground en He Comes. Setlist Prime Circle: Closure, Evidence, Let the Night In, Gone, Yeah, Breathing, Doors, Out of This Place, Never Gonna Bring Us Down en Not Alone. Setlist Powerwolf: Sanctified With Dynamite, Coleus Sanctus, Amen & Attack, Sacred & Wild, Resurrection by Erection, Raise Your Fist, Evangelist, Werewolves of Armenia, We Drink Your Blood en Lupus Dei. Setlist Skillet: Whispers in the Dark, Sick of It, Hero, Not Gonna Die, Awake and Alive, Rise, Comatose, Monster en Rebirthing. Setlist Enslaved: Death in the Eyes of Dawn, Ruun, Ethica Odini, As Fire Swept Clean the Earth, Allfaðr Oðinn en Isa.

Enslaved was weer prima

Gojira was goed

En weer gaat zanger Joe Duplantier voluit

Eluveitie!

Enslaved gaf zoals altijd weer een prima show. Gelukkig klonk de cleane zang deze keer goed en was het jammer dat het alweer afgelopen was. Snel naar Gojira, dit klonk weer zo strak als een te kleine broek die te heet gewassen was. Helaas kon ik de set niet geheel afluisteren want mijn grote favoriet Eluveitie ging van start in de Marquee. Nou dit werd het meest dynamische optreden voor mij althans van Graspop 2014. Ik stond helemaal vooraan met Nikki en Erik en de gehele 55 minuten werd ik van de ene kant naar de andere kant geduwd, kwamen er contstant crowdsurfers over m?n hoofd en was de pit niet te stoppen. Het water liep over mijn rug, het enige minpuntje was dat ik door alle drukte niet helemaal de tijd kreeg om van de muziek te genieten. Maar ja, een kniesoor?... Satyricon was daarna eigenlijk best tam vergeleken met Eluveitie. Toch een leuk optreden. 

Wat een chaos, zweet stond op m'n rug...

Satyricon

Setlist Gojira:
Explosia, The Axe, Backbone, The Heaviest Matter of the Universe,
Love, Flying Whales, L'Enfant Sauvage, Toxic Garbage Island en Vacuity.
Setlist Eluveitie:
Helvetios, Nil, Thousandfold, Luxtos, Inis Mona, Gray Sublime Archon,
Neverland, A Rose for Epona, The Siege, King en Havoc.
Setlist Satyricon:
Now, Diabolical, Black Crow on a Tombstone, Our World, It Rumbles Tonight,
Walker Upon the Wind, Repined Bastard Nation, The Infinity of Time and Space,
The Pentagram Burns, Fuel for Hatred, Mother North en K.I.N.G..

Trivium is altijd goed

Alter Bridge was steengoed

Mooi plaatje
Trivium was weer ijzersterk. De band behoort zo langzamerhand tot de top van de wereld. Daarna was het de beurt aan Alter Bridge. Op Fortarock konden ze me niet overtuigen en ik ging met een gemengd gevoel met Rick vooraan staan. Wat ben ik blij dat ik er bij was. Wat een supergaaf optreden was dit. Hebben echt van de eerste tot de laatste noot genoten en zo gauw ze weer eens in Nederland zijn ga ik er zeker heen. Gelukkig was het feest nog niet geheel voorbij vandaag want ook het laatste optreden van de dag (voor ons (ik, Rick en Tom)) Dark Tranquillity was toppie. Echt een prachtige afsluiter van een hele fijne dag 2 van het festival.

Doek aan het plafond in de Metaldome

Sterk optreden van Dark Tranquillity

Setlist Trivium:
Brave This Storm, Built to Fall, Strife, Black, Throes of Perdition,
Watch the World Burn, Through Blood and Dirt and Bone, Anthem (We Are the Fire),
Dying in Your Arms, Down from the Sky, Capsizing The Sea @Tape en In Waves.
Setlist Alter Bridge:
Addicted to Pain, White Knuckles, Come to Life, Cry of Achilles, Waters Rising,
Ties That Bind, Metalingus, Blackbird, Rise Today en Isolation.
Setlist Dark Tranquillity:
The Science of Noise, White Noise/Black Silence, Lost to Apathy, The Fatalist,
The Wonders at Your Feet, What Only You Know, Terminus (Where Death Is Most Alive), State of Trust, Thereln, Final Resistance, Endtime Hearts en Misery's Crown.

Mooi overzicht van de Metaldome Lees hier verder over dag 3