Yes * 17 mei 2024, Musis Parkzaal - Arnhem

 

Setlist Yes:
Set 1: Machine Messiah, It Will Be a Good Day (The River), Going for the One, I've Seen All Good People, America, Time and a Word, Don't Kill the Whale en Turn of the Century. Set 2: South Side of the Sky, Cut From the Stars en The Revealing Science of God (Dance of the Dawn) / The Remembering (High the Memory) / The Ancient (Giants Under the Sun) / Ritual (Nous sommes du soleil) (Tales From Topographic Oceans" medley). Toegift: Roundabout en Starship Trooper.

Aankomst, lange rij en mooie zaal

Gitarist Steve Howe

Zo en dan stond ik zomaar in een zaal genaamd Musis in Arnhem. Er was nogal wat vooraf gegaan om hier bij het concert van Yes te staan. Ik had op 4 augustus 2021 een kaart voor Yes gekocht voor een optreden op 9 juni 2022 in de Grote zaal van Tivoli. Dit was voor het al eerder verplaatste concert van 23 mei 2020 en 13 mei 2021. De band ging een integraal optreden doen van het album Relayer. Dit was het allereerste album dat ik in een nogal ver verleden van de band had gekocht en helemaal grijs gedraaid. Hier moest ik dus bij zijn! We kregen toen bericht dat het concert vanwege corona verplaatst werd naar zaterdag 3 juni 2023. Het statement van de band luidde: Het is met grote teleurstelling van YES om aan te kondigen dat de logistieke problemen bij het regelen van Europese tourdata voor 2022, veroorzaakt door de aanhoudende pandemie, onoverkomelijk zijn gebleken. YES heeft de beslissing genomen, voor de veiligheid van bandleden, crew en publiek, om alle data op het Europese vasteland te verplaatsen naar 2023. Geoff Downes zegt: "We kijken er echt naar uit om weer op het podium te staan en op te treden voor onze fans, Relayer zal speciaal zijn." Later bleek dat Alan White erg ziek was en stierf op 26 mei 2022......

Billy Sherwood op basgitaar

Zanger/gitarist Jon Davison

Nou ja, we waren wel wat gewend in de corona tijd dus een jaar was zo weer om. En toen was het concert plotseling helemaal verdwenen uit de agenda van Tivoli. Niks geen mail gehad en er was ook geen nieuwe datum geprikt. Dus ik een mail naar Tivoli om m'n geld (64,50!) terug te krijgen, nee dan moet je niet bij ons zijn. Maar bij de organisator van het evenement, raar toch? Dat is toch Tivoli? Nee, dat is dus Eventix. Ik een mail naar Eventix, kreeg ik het volgende antwoord: "Omdat elke organisator een ander terugbetalingsbeleid heeft, kunnen we helaas geen tickets terugbetalen op verzoek van jou als ticketkoper." Om een terugbetaling voor jouw ticket(s) aan te vragen, neem je contact op met de organisator van het evenement. Als zij jouw aanvraag goedkeuren, kunnen zij de terugbetaling zelf uitvoeren. Indien je aanvraag wordt afgewezen door de organisator, is Eventix niet bevoegd om de terugbetaling alsnog uit te voeren. Je kunt de contactgegevens van de organisator vinden op hun website of via hun social media kanalen". Nou ja zeg.

Geoff Downes op keyboard

Jon Davison

Toen stond er plotseling een bericht op de website van Tivoli: "Vanwege onvoorziene omstandigheden is het concert van YES in TivoliVredenburg helaas afgelast, het is niet gelukt om een nieuwe datum te vinden. Het is met grote spijt dat YES, vanwege onvoorziene omstandigheden buiten de controle van de band, de beslissing heeft genomen om hun Europese en Britse Relayer-tour van 2023 uit te stellen. Yes wil hun oprechte spijt betuigen aan hun trouwe fans en vragen om hun begrip. Op vrijdag 17 mei 2024 komt YES naar Musis & Stadstheater Arnhem, tickets voor dit concert zijn nu hier verkrijgbaar. Arnhem? Ja, Arnhem! Heb het maar even laten bezinken en toen dacht ik al grote liefhebber van de band, het is misschien wel écht de laatste keer dat ik ze live kan zien. Nu was de hele "Relayer-tour" er ook nog uitgegooid en werd er een compleet andere set aangekondigd. Maar goed, ik ben vrijdagmiddag 18:00 uur in de auto gesprongen en op weg gegaan naar Arnhem. 

Going For the One

Op de elektrische mandoline

Na het concert van Dool in een voor mij "nieuwe" zaal Annabel, nu weer een nieuwe zaal genaamd "Musis". Wel bijzonder na ruim 1000 concerten... Het was niet helemaal uitverkocht (er kunnen 1700 mensen in) maar toch behoorlijk vol, in tegenstelling tot de laatste keer dat ik ze zag in 2016, toen wel in Tivoli. Door de jaren heen heeft Yes talloze bezettingen gekend. De huidige line-up bestaat uit: Steve Howe (gitaar, zang), Geoff Downes (keyboards), Billy Sherwood (basgitaar, zang), Jon Davison (zang, akoestische gitaar) en Jay Schellen (drums). De meesten hiervan hebben ook in eerdere periodes al eens meegedaan. In totaal zijn er wel zo'n 20 mensen onderdeel geweest van Yes vanaf de start in 1968(!). Ik heb geen zin om hier een discussie te gaan voeren over wat nou de echte Yes is, maar ik heb ongelooflijk genoten van deze heerlijke avond met wat nieuw werk en een heleboel prachtige klassiekers.   

Turn of the Century

Geoff Downes

Om iets over half negen was het zover, de zaal was nagenoeg volgelopen en ik stond helemaal vooraan. Veel ouderen natuurlijk maar er waren ook wel wat jonge mensen, zo stond er een groepje van vijf jongens vlak bij me die net rond de twintig waren, toch wel bijzonder. De band begint met het knallende "Machine Messiah" van het album Drama (1980). Gelijk is duidelijk dat men nog wel wat op gang moet komen, dat geldt zeker voor gitarist Steve Howe, waarvan zijn vingers in het begin nog wat stijf zullen zijn. Maar ja, een kniesoor die daarop let, de man is 77 jaar en naarmate het concert vordert steelt hij de show met geweldig gitaarwerk. Ach en eigenlijk is het allemaal te veel om op te noemen, Yes heeft zoveel mooie nummers gemaakt en het is altijd lastig om een set samen te stellen. Heb nog even gekeken naar de vorige keren dat ik de band live heb zien optreden, in 2003 en 2016 en dan is het wel leuk dat ik nu voor 80% andere nummers live heb gezien en gehoord.  

En nog een keer Geoff Downes

Steve Howe stal de show

Zo is het tweede nummer best wel een verrassing: "It Will Be a Good Day (The River)" van het album The Ladder uit 1999. Daarna komen er een vijftal  krakers aan bod, "Going for the One", "I've Seen All Good People", "America", "Time and a Word", "Don't Kill the Whale", heerlijk! Met "Turn of the Century" van het album Going for the One uit 1977 komt er een einde aan set één. De band neemt even een kwartiertje pauze en komt dan terug met "South Side of the Sky" van Fragile (1971). Het nummer "Cut From the Stars" afkomstig van het laatste album Mirror to the Sky (2023) past prima in de set vanavond, echt een goede track. Dan volgt er een medley van vier nummers van "Tales from Topographic Oceans" uit 1973. Op het album duurt dit bijna anderhalf uur maar vanavond (natuurlijk) een ingekorte versie, heb de tijd niet opgenomen maar schat een minuut of twintig. 

Starship Trooper

Uitstekend geluid vanavond

De band komt dan na flink gejoel en dat was wel grappig, iedereen begon te klappen, weer terug voor een toegift. Natuurlijk eerst met "Roudabout" dat dan ook massaal meegezongen werd. Als allerlaatste nummer "Starship Trooper" en toen was het toch echt afgelopen. Ik ben super blij dat ik deze avond heb mee mogen maken, telkens weer denk je dat de band wel ophoudt te bestaan. Gelukkig is dat niet zo en eerlijk gezegd boeit het me niet zo, wie er nou wel of niet meedoet. Altijd die vermoeiende discussies... Er stond een geweldige Yes op het podium, er werd fantastisch gemusiceerd en gezongen en ik had regelmatig kippenvel op m'n armen staan. Na afloop wilde ik het laatste album uit 2023 Mirror to the Sky nog op vinyl aanschaffen, verkochten ze alleen cd's en shirts. En dat in een vrijwel uitverkochte zaal waarvan het merendeel de middelbare leeftijd al ontstegen was. Niet zo handig dus. Maar goed, zo was ik lekker snel bij de parkeergarage aan de overkant en binnen een uur weer thuis. 

Yes - Guitar solo Steve Howe

Yes - Time And a Word (not complete)

Yes - Giants Under The Sun (acoustic)

Yes * 15 mei 2016, Tivoli Grote Zaal - Utrecht

Setlist Yes:
Machine Messiah, White Car, Does It Really Happen?, Into the Lens, Run Through the Light, Tempus Fugit, Time and a Word, Siberian Khatru, Don't Kill the Whale, Owner of a Lonely Heart, Roundabout, Cans and Brahms, We Have Heaven, South Side of the Sky, Five Per Cent for Nothing, Long Distance Runaround, The Fish (Schindleria Praematurus), Mood for a Day en Heart of the Sunrise. Toegift: Starship Trooper.

Er stond aardig wat apparatuur vanavond

Opkomst van de band

Nou dat was een tijd geleden dat ik de jongste bezoeker was op een concert…… Nou ja grapje, het was toch niet helemaal waar. Er waren ook diverse vaders en een paar moeders die hun kinderen hadden meegenomen en een enkele jonge fan bij het bijna uitverkochte concert van Yes in de Grote Zaal van Tivoli Vredenburg. Wat was het lang geleden dat ik in deze zaal geweest ben, de laatste keer is geweest met Alan Parsons in november 1999. Enkele jaren geleden is Tivoli gigantisch op de schop gegaan en ben ik diverse malen in één van de nieuwe zalen geweest, Pandora en Ronda. Helaas heeft Tivoli een nogal groot gat in de begroting waardoor er alleen nog maar hardlopers geprogrammeerd worden. 

Jon Davison

Alan White

Maar goed, ook Yes is een hardloper en het was goed dat ik vroeg was dan kon ik lekker vooraan staan. Er stond een enorme rij maar dat was niet om vooraan te staan maar om te gaan zitten, hahahaha. Het duurde niet lang voordat alle zitplaatsen bezet waren en zelfs op de meest vervelende plekken helemaal aan de zijkant gingen mensen zitten. Het gordijn werd zelfs eigenhandig door een bezoeker opzij getrokken om iets beter zich te krijgen (op achterkant van de geluidsboxen en ruggen van de bandleden). Ik stond inmiddels gezellig met een stel uit de buurt van Edam vooraan bij het podium te kletsen en daar was voor het eerst vanavond iemand van de crew. We mochten onze bekers niet op de rand van het podium zetten. 

Billy Sherwood

Steve Howe

Het podium was prachtig ingericht met op de achtergrond een enorm scherm. Het concert begon dan ook met beelden van diverse oude leden van de band met een speciaal herinneringsmoment voor de in juni 2015 overleden Chris Squire. De huidige bezetting bestaat uit de oude rot Steve Howe (de diverse soorten gitaar en achtergrondzang, onder andere ook Asia), Alan White (op drums en achtergrondzang), Geoff Downes (op keyboards, onder andere ook Asia), Billy Sherwood (basgitaar en zang, onder andere ook Deep Purple, Toto en Nektar) en de huidige leadzanger Jon Davison. 

Geoff Downes

Genoeg toetsen om op te spelen

De set vanavond was geen verrassing maar dat heeft ook zo z'n voordelen. Ik kende de plaat Drama niet zo goed en deze werd in zijn geheel gespeeld voor de pauze. Ben in de weken voor deze avond gaan luisteren en dan gaat zo'n plaat toch veel meer leven en blijken er toch wel hele goede nummers op te staan. Na het geweldige Machine Messiah was het ook erg genieten van Does It Really Happen, Into The Lens (een gezellige meeklapper) en Run Through The Light. 

Jon heeft een prima (Yes) stem

Prima bas solo's van Billy

Wel was het wat genant dat Steve Howe regelmatig in de knoop zat met zijn spullen. Het begon met een kapotte geluidsbox maar daarna was hij regelmatig aan het kloten met zijn gitaar of andere spullen. Ik kreeg het gevoel dat dit toch ook wel wat met zijn leeftijd te maken had. Maar goed, zo gauw er gespeeld ging worden was het geweldig wat de man liet horen en daar gaat het toch om. Het eerste deel van de set werd aangevuld door de twee krakers Time And A Word en Siberian Khatru. 

Let op de schaduw

Roundabout

Ondanks dat het voor de (plas)pauze van de heren goed was, was het erna toch nog een stukkie leuker. Maar ja, hier zaten toch wel een hoop échte topnummers tussen. Don't Kill the Whaleen Owner Of A Lonely Heart gingen vooraf aan de integrale uitvoering van de geweldige plaat Fragile. Ik heb in ieder geval intens genoten van Roundabout (hier kon het publiek ook lekker aan meedoen), Long Distance Runaround (mijn favoriete nummer), Heart of the Sunrise en Starship Trooper. Al met al een geweldige avond gehad en wat ook erg leuk was, toch in een betrekkelijk knusse zaal. Heel anders dan in 2003 in Ahoy, waar je toch een stukje interactiviteit mist. Dit was vanavond door vooral Jon en Billy behoorlijk groot, handjes schudden en gewoon af en toe kletsen met ons. Wel was de crew en de bewaking constant bezig om mensen te verbieden films en foto's te maken, nou ja het zal wel. Wat de band betreft, op de volgende 45 jaar zou ik zeggen. 

Fotocollage, vanaf verschillende punten genomen

Yes

De band bedankt het publiek

Yes * 24 juni 2003, Ahoy - Rotterdam

Setlist Yes:
Firebird Suite, Siberian Khatru, Magnification, Don't Kill the Whale,

In the Presence Of, We Have Heaven/South Side of the Sky, And You And I,

To Be Over/Clap, Happy Birthday/Show Me, Wakeman Solo, Heart of the Sunrise,

Long Distance Runaround/Whitefish/On the Silent Wings of Freedom,

Awaken, I've Seen All Good People en Roundabout. 

Altijd al eens willen zien, ben vanaf de begintijd al fan geweest en nu kwamen ze naar Nederland. Jammer genoeg in Ahoy, net als eigenlijk (bijna) altijd in deze hal was het geluid niet zo goed. Gelukkig was de geluidsman van Yes een topper, hij kreeg het na enkele nummers voor elkaar om het in orde te krijgen. Hans en Vincent waren mee, die laatste stond vlak naast me alles mee te zingen uit volle borst. Het irriteerde nogal omdat hij niet dezelfde toonhoogte als Jon Anderson haalde. We kregen wel lekker veel ruimte om ons heen.

Heerlijk concert

Lees ook een review op: 
http://www.dprp.net/