Graspop Metal Meeting
18, 19, 20 en 21 juni 2026, Dessel - België
Het Graspop festivalbandje
Daar zijn we dan weer, voor de 16e (!) keer zijn we te vinden op het Graspop festival. We hebben in al die jaren het festival flink zien groeien en ook de line-up zien veranderen. Nog steeds zijn er oude vertrouwde bands te zien maar inmiddels ook veel nieuwe bands en dat betekent ook veel jonge mensen. Alleen maar goed! We zijn ooit in 2003 één dagje met vrienden geweest en in 2010 één dagje om te testen met beide zoons om te kijken of ze het leuk vonden. Dat sloeg wel aan en zo zijn we dus vanaf 2011 alle festivaldagen aanwezig geweest. Het was weer spannend geweest om een huisje te boeken, we waren met meerdere mensen tegelijk ingelogd, deze keer lukte het Rick om een huisje te bemachtigen. Wij kwamen met vier binnen op de wachtrij tussen 1100 en 1800 en hij kwam in de wachtrij voor de bungalow binnen op 1… hoe is het mogelijk.
Sinds het jubileumjaar in 2022 bestaat het festival uit vier dagen en er staan op dit opnieuw uitverkochte festival dit jaar weer ruim 140 bands en in totaal over vier dagen verspreid zo'n 220.000 mensen uit 60 verschillende landen. Dat blijft natuurlijk uniek! Wel zijn we de laatste jaren wat relaxter, gaan we vaak wat later naar het terrein of wat eerder naar ons huisje op Metalpark. Behalve als we écht iets heel graag willen zien natuurlijk. We waren op maandag al aan het einde van de ochtend vertrokken om in Eersel bij restaurant de Bengel een lunch te doen. Natuurlijk ook een schepijsje bij de Smaak! één van de allerbeste ijssalons in Nederland. We kwamen precies om 15:00 uur aan bij Metalpark en konden inchecken, de komende dagen ging het park vollopen met zo'n 3000 metalheads uit meerdere landen.
Aankomst Metalpark, ons vakantie huis en mieren
Plattegrond Metalpark
Informatie Metalpark
We hadden dit jaar een acht persoons "bungalow" 708, maar het was het nog een stukje beroerder dan andere jaren. Het is een prima plek om te verblijven voor het festival maar het huisje was smerig en er was zelfs een mierennest in de hoek van de kamer! Er was ook geen tuinmeubilair, wel lastig als je met z'n achten buiten wil zitten. Na een belletje naar de receptie was de reactie wel snel. Twee heren kwamen de mieren verwijderen en een schoonmaker kwam ons huisje schoonmaken. Het tuinmeubilair werd van het terras van de buren gehaald…… Later in de week, na de onweersbui, stond het vocht op de vloer en onderaan de muren. Aan het begin van het park staat een modelwoning, deze is helemaal opgepimpt en we hoorden van de receptie dat de huisjes in de verkoop gaan. Net als vorig jaar was het behoorlijk heet deze week met een uitschieter op de vrijdag van 34 graden.
Poster met de live coverbands
Alle activiteiten op het Metalpark
Eerste avond eten en borrelen bij het Grand Café
Het gezellige strand
Dinsdag kwamen Debora en Robin, woensdag Kimberley en Bas en donderdagmorgen Rick en André. Die laatste ging op vrijdagmorgen weer naar huis en zijn plek werd op zondag ingenomen door Franka. Er zat wel een behoorlijk verschil in drukte, zo was het op de donderdag een heel stuk voller dan op de andere drie dagen. Waarschijnlijk zijn er toch aardig wat mensen afgehaakt door de hitte. De zogenaamde digitale skullies waren dit jaar in de voorverkoop 3,60 en op het terrein 3,90 en werden in je "wallet" gezet. Een biertje was één skullie en die rekende je af met je aan de wallet gekoppelde QR code die aan je polsbandje vastzat. Je kon je saldo zien in je wallet die weer gekoppeld was aan de Graspop app. De prijs van een biertje is dus best oké, voor het eten moest wel de hoofdprijs betaald worden. Zo kostte mijn favoriete hap een Cervela 1,50 skullie, dat is dus 5,46 euro...
Gezellig bij de 2e coverbandavond
De techniek
Er waren erg veel gratis watertappunten en ook de watersproeiers bij de podia en een aantal medewerkers met waterslang verzorgden voor verkoeling. Voor de drankjes hoefde je eigenlijk nooit lang in de rij te staan. Er was vanaf het "busstation" een complete "weg" aangelegd, de zogenaamde "Boneyard Boulevard", van wel een kilometer lang. Deze liep over de camping Boneyard met leuke verlichting boven de "weg" en was aan beide kanten afgeschermd met doek voor privacy van de kampeerders. Alles was weer super goed geregeld, wat dat betreft niks dan lof voor de organisatie. Voordat het festival begon hebben we nog wat leuke uitjes gedaan, naar de markt in Mol en naar het Zilvermeer.
Silverblade
Silverblade - Holy Diver (part)
De laatste jaren is er op maandag-, dinsdag- en woensdagavond een coverband op het strand. Het was prachtig weer en super gezellig. Op de dinsdag waren we met z'n viertjes en trad de prima coverband Silverblade op. Op de woensdag met z'n zessen en werden we verrast door een erg sterk optreden van de coverband System Pilot. Na afloop heb ik de geweldige gitarist Marcel Coenen (onder andere ook Sun Caged en Ayreon) nog opgezocht en een fotootje gemaakt. Op dinsdag hebben we bij Herberg in het wilde zwijn gegeten en verder diverse keren op het park, het eten is er prima. Het zwemparadijs werd bijna dagelijks gebruikt, heerlijk verfrissend on daarna op weg te gaan naar het festivalterrein. Op de dag van vertrek gingen we met z'n allen dobberen om het stof van ons af te spoelen. Op woensdag konden we de festival- en shuttlebusbandjes halen bij de receptie, ook wel erg gemakkelijk.
Borrelen en hapje eten op ons eigen park
Het festival- en shuttlebus bandje halen
Laatste coverbandavond waren Kim en Bas er ook
Op de foto met Marcel Coenen (System Pilot, Sun Caged, Ayreon}
System Pilot - Barracuda (part)
Skullies gekregen voor m'n verjaardag
Deze moest je inleveren voor een "vaste" beker bij het festival
Graspop Metal Meeting dag 1
18 juni 2026, Dessel - België
Heb op de eerste dag de volgende bands gezien: Combichrist, Danko Jones, Bulls on Parade, Accept, Wind Rose, Wolves in the Throne Room, A Day to Remember, Megadeth, Within Temptation, President en Anthrax.
Graspop poster
Op donderdag was het dan zover, ikke, Rick en André gingen rond 13:00 uur op weg met de pendelbus en kwamen aan op het moment dat Combichrist met het laatste deel van de set bezig was. De busritten gingen allemaal van een leien dakje, hebben eigenlijk nooit lang hoeven wachten. We begonnen met een toast op een mooi festival. Het heeft wel even geduurd voordat ik alles klaar had. Moest alle foto's eerst samenvoegen, van mijn compact camera (ik mag als amateur alleen een camera met vaste lens meenemen), van mijn GSM en wat foto's uit onze whatsapp groep. Van deze 2500 foto's heb ik er ruim 600 overgehouden, hiervan weer een selectie gemaakt voor op deze blog. Dan nog verslagen schrijven en ja, misschien duurde het wel lang maar ik doe het allemaal in m'n eentje. Het is wel lastiger geworden om net zoals vroeger een beetje vooraan komen.
Wachten op de pendelbus
Kregen nog een laatste deel van Combichrist mee
Combichrist
Combichrist was op het laatste moment ingevallen voor Static-X. Klinkt altijd lekker maar we hebben er te kort gestaan om er een goed oordeel over te vellen. Zo werd Danko Jones op de South Stage het eerste volledige optreden voor ons van Graspop 2026. Deze driekoppige hardrockband komt uit Toronto, Ontario, Canada. Danko Jones zelf is de voorman van deze band en staat ook bekend onder de bijnaam The Mango Kid. Naast hardrock zijn er in de stijl van Danko Jones ook sporen van bluesrock en rock-'n-roll terug te vinden. De band staat vooral bekend om zijn live-optredens en dat bleek ook nu weer. Gewoon zonder al te veel opsmuk werd er een leuk optreden gegeven. De nieuwe songs "Everyday is Saturday Night" en "I Love it Louder" sluiten naadloos aan bij hun catalogus vol riffgedreven, sweat-soaked rock. Wel was Danko een beetje teveel aan het doorzagen tegen een fan die vooraan stond met een Offspring shirt aan. Verder een prima begin van de dag.
Lekkere standaard rock
Drummer Rich Knox
Prima begin van ons festival
De man geeft altijd 100%
Setlist Combichrist:
Feraline, Throat Full of Glass, Demons Wanna Be Summoned, Not My Enemy, Fuck That Shit, Compliance, Modern Demon, Rise, Never Surrender en Only Here for a Good Time.
Setlist Danko Jones:
Guess Who's Back, Get High?, I'm in a Band, I Gotta Rock, Everyday is Saturday Night, First Date, Good Time, I Love it Louder, Full of Regret, Had Enough, Lovercall en My Little RnR.
Met André
En met het Heavy Metal Maniacs paar
Bulls on Parade was op het laatste moment ingevallen
Setlist Bulls on Parade:
Bulls on Parade, Guerrilla Radio, Bombtrack, Know Your Enemy, Sleep Now in the Fire, Bullet in the Head, Wake Up, Township Rebellion en Killing in the Name.
Op de North Stage was nu Bulls on Parade, wie zegt u? Nou Bulls on Parade uit België zelf… Deze Rage Against The Machine-coverband was op het allerlaatste moment ingevallen voor Tom Morello. Deze moest zijn optreden cancelen vanwege een familie-noodgeval. We hebben hier niet zoveel van mee gekregen. We zijn bij de South Stage blijven staan, hier kwam één van onze favoriete bands, Accept namelijk. We troffen ook de Heavy Metal Maniacs vrienden en inmiddels waren Debora, Robin en Rens ook aangesloten. De eerste cervela werd naar binnen gewerkt en weggespoeld met alweer een koud biertje. Accept bestaat dit jaar 50 jaar en dat moet natuurlijk gevierd worden. Zo komt er een uitgebreide jubileum tour en vandaag stonden ze dus op de Mainstage met een heerlijke set. Accept is een Duitse heavy metalband uit Solingen , opgericht in 1976 met een eerste vaste bezetting bestaande uit onder andere zanger Udo Dirkschneider en leadgitarist Wolf Hoffmann. Die laatste is er nog steeds bij maar Udo is in 2009 vervangen door de huidige zanger Mark Tornillo. Bij de die hard fans viel dit in eerste instantie niet goed maar al snel werd de man door iedereen omarmd. Wij zijn inmiddels ook groot fan van Mark en de band heeft met hem een aantal heerlijke albums uitgebracht. Het werd dan ook een feest der herkenning. "Metal Heart", het heerlijk stampende "Teutonic Terror", "Restless and Wild", "Princess of the Dawn", "Fast as a Shark" en "Balls to the Wall". Er werd volop meegebruld door het publiek. Er kwam nog een zee van confetti over ons heen met Accept plaatjes. Heb er nog wat meegenomen, zie ook op deze blog. Nou de dag kon voor ons al bijna niet meer stuk.
Accept
Zanger Mark Tornillo
Gitarist Wolf Hoffman
Heerlijk optreden
Basgitarist Martin Motnik
50 jaar Accept confetti
Mark Tornillo
Geweldige frontman
Duurde veel te kort
Twinlead!
Accept - Princess Of The Dawn (part)
Setlist Accept:
Metal Heart, Teutonic Terror, Restless and Wild, Run If You Can, Monster Man/Aiming High/Wrong Is Right, Love Child, Princess of the Dawn, Fast as a Shark, Balls to the Wall en I'm a Rebel.
We maakten nog een groepsfoto en ik gooide er een bami schijf in en ging op weg naar de Italiaanse power metalband Wind Rose. De band koppelt de metal aan 'dwarven fantasy', geïnspireerd door Tolkien en videogames. Ze hadden nog niet zo lang geleden in een uitverkochte zaal van Tivoli gestaan (let wel, de grootste, dus Ronda met 2000 bezoekers) maar na een paar nummers had ik wel genoeg gezien. Niets voor mij, terwijl ik best van Folk metal hou, maar dit was me allemaal iets te cheesy. Dus de volgende halte was Wolves in the Throne Room in de Marquee. De band weet een lekker zompig sfeertje te creëren en bij vlagen weet Wolves In The Throne Room nog steeds voor kippenvel te zorgen.
Met Rick, Rens, Robin en André
Wind Rose
Gitarist Claudio Falconcini
Setlist Wind Rose:
Of Ice and Blood, Dance of the Axes, The Great Feast Underground, Mine Mine Mine!, To Erebor, Army of Stone, The King Under the Mountain, Trollslayer, Gates of Ekrund, Together We Rise, Diggy Diggy Hole en Rock and Stone.
Plattegrond van het terrein
Wolves in the Throne Room
Zanger/gitarist Nathan Weaver
Zanger/gitarist Kody Keyworth
Mountain Magick en I Will Lay Down My Bones Among the Rocks and Roots (setlist is niet compleet).
Lekker optreden en nu weer terug naar de Mainstage, deze keer naar de South Stage voor A Day to Remember. Had mooi tussendoor nog even tijd voor een frietje mayo en kwam Marco tegen van de Commodore retro computer club. Ging twee biertjes halen en heb ze uiteindelijk allebei zelf opgedronken, kon de beste man in de drukte niet meer terugvinden hahahaha. De Amerikaanse band A Day to Remember is in 2003 opgericht en komt uit de staat Florida. Ze zijn vooral bekend door hun ongebruikelijke samensmelting van metalcore en poppunk als muzikale stijl. Het werd een vermakelijk optreden met de nodige showelementen. Veel vuur en confetti en bij "All My Friends" schoot Super Mario een paar shirts het publiek in. Er was veel interactie met het publiek en er werd een prima sfeertje neergezet. Met de vertrouwde afsluiter "All Signs Point to Lauderdale" vlogen traditiegetrouw de wc-rollen door de lucht en was het vermakelijke feestje weer afgelopen.
A Day to Remember
Zanger Jeremy McKinnon
Erg sterk optreden
Met veel inzet
Setlist A Day to Remember:
The Downfall of Us All, I'm Made of Wax, Larry, What Are You Made Of?, 2nd Sucks, Right Back at It Again, Bad Blood, Paranoia, Miracle, All My Friends, Have Faith in Me, Mr. Highway's Thinking About the End, Resentment, All I Want, If It Means a Lot to You en All Signs Point to Lauderdale.
Gezelligheid
We waren nu weer met onze complete groep, dus met Kimberley, Bas, Debora, Robin, Rick, André en ik zelf. Susan en Michiel sloten zich ook bij ons aan en dat was niet zonder reden. Megadeth stond op de North stage. Zoals de meesten misschien wel weten neemt de band afscheid, al nemen ze daar wel de tijd voor. Geloof een jaar of twee. Zanger/gitarist Dave Mustaine, de frontman van Megadeth, werd in 2019 gediagnosticeerd met keelkanker. Hij heeft deze ziekte met succes overwonnen en daarnaast lijdt hij aan de ziekte van Dupuytren, een aandoening aan het bindweefsel in de handpalm wat ervoor zorgt dat vingers krom gaan staan, niet handig als je gitaar moet spelen. Ik heb zelf een beetje een liefde/haat verhouding met de band, niet alle nummers vallen bij mij lekker in het pulletje. Maar goed, moest hier natuurlijk wel bij zijn, grote kans dat het de laatste keer is. De stem van Dave is niet helemaal meer wat het geweest is maar daar gaat helemaal niemand moeilijk over doen als je de achtergrond weet. Zoals altijd werd er nauwelijks wat gezegd en deden de gitaren hun werk. De setlist was erg gevarieerd en er was ruim gekozen uit de discografie. Met het door Dave Mustaine zelf geschreven "Ride the Lightning" zat er zelfs een Metallica-nummer in de set. Er werd geopend met een nieuw nummer "Tipping Point" en ook het lekkere "Let There Be Shred" kwam van het laatste album. Voor mezelf waren de hoogtepunten wel de wat oudere nummers zoals "Sweating Bullets", "Tornado of Souls", "Peace Sells" en "Symphony of Destruction". Susan en André gingen nog even de "lucht" in en we zagen ze langzaam over de hoofden richting het podium verdwijnen.
Megadeth
Afscheidstour
Zanger/gitarist Dave Mustaine
Mooi dat de man er gewoon staat
Tussendoor een groepfotootje met Susan en Michiel
André surft
Susan surft
Peace Sells
Lekker gitaarwerk
Megadeth - Symphony Of Destruction
Setlist Megadeth:
Tipping Point, Take No Prisoners, Hangar 18, Skin o' My Teeth, Poison Was the Cure, Let There Be Shred, Sweating Bullets, Hook in Mouth, Tornado of Souls, Mechanix, Ride the Lightning, Peace Sells, Symphony of Destruction en Holy Wars... The Punishment Due.
Het mooie van een festival is dat er zoveel verschillende soorten rock en metal zijn. Ik vind veel variaties leuk dus ook Within Temptation kan zeker mijn goedkeuring wegdragen. We hebben de band in de begintijd heel vaak gezien en doordat het steeds verder richting de pop opschoof een beetje uit het oog verloren. Als ik op wikipedia kijk zie ik dat de band dit jaar 30 jaar bestaat. Da's ook alweer een aardig lange periode. Ik kan me herinneren dat ik ze de vorige keer op Graspop gezien heb en toen vond ik het allemaal niet zo en wat me toen ook stoorde was de vele duetten met vocalisten die er helemaal niet waren. De band had toen nogal veel "hits" gehad met dit soort nummers. Gelukkig was dat deze keer veel minder het geval. De set van vanavond was erg sterk, passend bij een optreden op een metal festival. Sharon den Adel blijft nog altijd een geweldige frontvrouw en ze huppelt over het podium als een jong veulen. Maar natuurlijk nog veel belangrijker, ze zingt nog altijd de sterren van de hemel. De prima set werd afgesloten met twee lekker ouderwetse krakers, "Ice Queen" en "Mother Earth".
Within Temptation
Sharon heeft nog steeds een uitstekende stem
Bassist Jeroen van Veen en gitarist Stefan Helleblad
Mooi podium
Sharon!
Veel vuur
Within Temptation - The Howling/Stand My Ground (part)
Setlist Within Temptation:
We Go to War, Bleed Out, The Reckoning, Faster, Wireless, The Howling, Stand My Ground, In the Middle of the Night, Don't Pray for Me, Supernova, The Heart of Everything, Paradise (What About Us?), Our Solemn Hour, Ice Queen en Mother Earth.
Pakte een stukje van de anonieme President mee in de Metal dome. Niemand weet precies wie ze zijn, komt me wel bekend voor (Ghost!). Hun frontman, de gelijknamige President, heeft een griezelig, niet helemaal levensecht masker vol diepe rimpels en een uitstraling van een wassen beeld. De andere bandleden hebben een soort bivakmuts voor hun gezicht. Tegenwoordig kan het heel snel gaan met bands, dit is er dan ook wel een voorbeeld van want opgericht in 2025. Ze stonden als een totale verrassing op het Download festival en daarna ontplofte hun Instagram account. Het ging daarna heel snel en veel jongeren pikten het op en ik moet zeggen dat ik het ook wel kon waarderen. Het klonk live in ieder geval beter dan op de "plaat". Er wordt wat toneel gespeeld en er zijn wapperende vlaggen, maar in de stampvolle Metal dome doen de nummers het prima. Debora en Robin zijn in ieder geval vanaf nu fan!
President
Zanger "The President"
Gitarist Heist
Setlist President:
Fearless, Dionysus, DOOM LOOPRAGE, Angel Wings, Conclave, Mercy, Change (In the House of Flies), Destroy Me en In the Name of the Father.
Maar goed, Anthrax roept! Anthrax is een van de "Big Four" van de thrash metal en mixt al van bij de start razendsnelle riffs met punkenergie en een flinke dosis humor. Hun laatste studioalbum dateert van 2016, maar dit jaar komt de band eindelijk met het langverwachte nieuwe album, hun eerste in tien jaar. In de set zit alvast één nieuw nummer en deze schopt zeker kont, "It's for the Kids". Voor de rest zijn nummers als "Among the Living", "Madhouse" en "Indians" wel heel erg oud maar door de energie die de band tentoon spreidde slaagde de band er in om de Marquee op de kop te zetten. Zanger Joey Belladonna had het erg naar de zin en ging flink tekeer op het podium. Voor mijzelf een prima afsluiter van dag 1. De anderen bleven nog voor The Offspring en dat hebben ze geweten. Een flinke onweersbui trok over dus alle regencapes en poncho's moesten tevoorschijn komen. Ik liep over de metalmarkt naar het busstation en kreeg op Metalpark de eerste druppels maar kwam nagenoeg droog bij het huisje aan. Er stonden tenslotte nog drie dagen op het programma.
Anthrax
Zanger Joey Belladonna en basgitarist Frank Bello
Anthrax - Caught In A Mosh
Setlist Anthrax:
Among the Living, Got the Time, Madhouse, Caught in a Mosh, Medusa, Keep It in the Family, It's for the Kids, Antisocial en Indians.
De metalmarkt
Met "UDO" in de bus naar Metalpark
Heel veel regen en onweer!
Kijk hier voor Graspop dag 2 (volgt later)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten