Metal, Prog, Rock en Gothic: Black Stone Cherry en Alice Cooper * 2 oktober 2019, 013

woensdag 2 oktober 2019

Black Stone Cherry en Alice Cooper * 2 oktober 2019, 013 - Tilburg

Setlist Black Stone Cherry:
Burnin', Me and Mary Jane, Blind Man, In My Blood, Blame It On The Boom Boom,
White Trash Millionaire, Lonely Train, Cheaper to Drink Alone en Family Tree.
Setlist Alice Cooper:
Years Ago @Tape, Nightmare Castle @Tape, Feed My Frankenstein, No More Mr. Nice Guy, Bed of Nails, Raped and Freezin', Fallen in Love, Muscle of Love, He's Back (The Man Behind the Mask), I'm Eighteen, Billion Dollar Babies, Poison, Guitar Solo (Nita Strauss), Roses on White Lace, My Stars, Devil's Food, (band jam), Black Widow Jam (met 'Black Juju' drum solo), Steven, Dead Babies, I Love the Dead, Escape en Teenage Frankenstein. Toegift: Under My Wheels en School's Out (met gedeelte Another Brick in the Wall Part 2).

Proost, op weg naar Tilburg

Black Stone Cherry

Net als in de afgelopen jaren doet de nu 71 jarige Alice Cooper weer een hele berg optredens. Dit jaar van Amerika naar Europa en dan weer terug naar Amerika, zeker zo'n 80. Tussendoor ook nog de nodige met de Hollywood Vampires en vanaf februari 2020 gaat de tour weer verder in Australië. In maart is de beste man weer met de Rock Meets Classic tour terug in Europa. En dit tempo wordt al jarenlang volgehouden, je zou er bijna duizelig van worden. Leuk om de website www.sickthingsuk.co.uk eens goed door te spitten, hier staat een schat aan informatie over deze grootheid.

Leadzanger en gitarist Chris Robertson

Yates McKendree

Deze keer was ik samen met André op pad, in 013 hadden we afgesproken met Sicco en zijn vriendin. Toen we net in Tilburg aankwamen kreeg André nog een vervelend telefoontje over zijn vader, hij was opgenomen in het ziekenhuis. Gelukkig na een paar keer bellen en appen leek het allemaal mee te vallen (dit bleek ook later gelukkig). We waren mooi op tijd bij de zaal en net als de vorige twee keer met Alice Cooper (2016 en 2017 in deze zelfde locatie) was de zaal erg vol gepropt. Toch wel opmerkelijk, een paar weken geleden met het uitverkochte Ayreon concert was het toch nét even wat minder vol.

Lekkere solo's

Alice Cooper!

Er was deze keer een prima support band, Black Stone Cherry. Deze band speelt lekker stevig doorbeukende southern-rock en kan een prima set samenstellen uit de zes studio albums die ze inmiddels gemaakt hebben. Heerlijke nummers als Burnin' en Me and Mary, Blame It On The Boom Boom en White Trash Millionaire krijgen de zaal in beweging. Een fijn begin van de avond, de band zal op het einde bij School's Out nog terugkeren op het podium om de show af te sluiten.

I'm Eighteen

Knappe kerel

En show it is vanavond, wat er allemaal voorbij komt het is niet bij te houden. Er staat een kasteel op het podium, met links een toren en rechts een trap naar boven. Zo lopen de bandleden en Alice af en toe naar boven, staan in het midden achter de kantelen of op de toren. De guillotine komt weer langs, een reuzenbaby, een reuze grote Frankenstein, een zombie bruid enzovoorts, het kan allemaal weer niet op. Ondertussen speelt de band retestrak, er staat dan ook wel wat, sinds 2011 zit superdrummer Glen Sobel achter de trommels, Chuck Garric is een geweldige basgitarist, en ook de gitaristen zijn niet mis met Tommy Hendriksen, Ryan Roxie en vooral stergitariste Nita Strauss.

Gitarist Tommy Henriksen

Samen met Nita Straus

Gelukkig is de setlist elke keer behoorlijk anders, zo komen deze keer Bed of Nails, Raped and Freezin', Fallen in Love (van de laatste plaat Paranormal), Muscle of Love, He's Back (The Man Behind the Mask), Roses on White Lace, My Stars, Devil's Food en Teenage Frankenstein aan bod. Het geweldige metal nummer Roses on White Lace vond ik zelf wel een hoogtepunt. Hier kwam de zombie bruid tevoorschijn met natuurlijk een bosje rozen in haar hand. Logischerwijs worden alle grote hits niet vergeten.

4x Nita Strauss

Alice op de mondharmonica

Feed My Frankenstein, No More Mr. Nice Guy, I'm Eighteen, Billion Dollar Babies, Poison, Under My Wheels en Cooper eindigt de show met School's Out in een voetbalshirt van de Tilburgse voetbalclub Willem II. Natuurlijk is alles strak geregisseerd, is de show in de basis al tientallen jaren hetzelfde, is er nauwelijks ruimte voor improvisatie maar het is vertier van de allerhoogste orde. En natuurlijk het allerbelangrijkste; de nummers zijn geweldig en staat er een fantastische band op het podium.